26/09/2026
Bazı vedalarda hekimlik susar, geriye yalnızca sevgi kalır.
Hayatı boyunca yüzlerce, binlerce canın yaşamına dokundu Koray Bey. İyileştirmek, yaşatmak, bir gün daha kazandırmak için sayısız canın başında bekledi.
Bu kez başında beklediği, kendi ilk kızıydı.
Patik…
15 yılı aşkın koca bir ömür.
Uzun yıllardır kliniğimizin de ayrılmaz bir parçasıydı. Koridorlarımızda dolaştı, yanımızda uyudu, mesailerimize ortak oldu. Yıllar geçti, insanlar geldi geçti; Patik hep buradaydı.
Bu yüzden yalnızca Koray Bey’in köpeği değildi. Bizim Patik’imizdi. Maskotumuzdu, arkadaşımızdı, ailemizdi. Hasta yakınlarımızın çoğu onu adıyla tanır, geldiğinde onu görmeden geçmezdi.
Ve bazen bütün bilgimize, bütün tecrübemize, bütün imkânlarımıza rağmen yapabileceğimiz bir şey kalmaz.
Çünkü bazen yenilecek bir hastalık yoktur. Sadece usulca sonuna gelmiş, çok uzun ve çok güzel yaşanmış bir ömür vardır.
İşte o zaman insanın elinden iyileştirmek değil; yanında olmak, başını beklemek, dokunmak ve yıllardır sevdiği bir canı son ana kadar yalnız bırakmamak gelir.
Bugün Patik yolculuğunu tamamladı.
Ardında yalnızca fotoğraflar değil; bu kliniğin koridorlarına, odalarına, günlük telaşına ve burada yolu onunla kesişmiş herkesin hafızasına sinmiş koca bir hayat bıraktı.
Yarın kapıdan girdiğimizde bir şey eksik olacak. Bir köşe daha sessiz, klinik biraz daha boş gelecek.
Güle güle Patik. Koray Bey’in ilk kızı, bizim yıllardır yanı başımızda yaşlanan güzel kızımız…
Çok uzun yaşadın. Çok sevildin. Ve ardında seni çok özleyecek kocaman bir aile bıraktın.
İyi ki bunca yıl hayatımıza eşlik ettin. Şimdi senden geriye, özlerken bile yüzümüzü gülümsetecek bir ömür dolusu hatıra kaldı. 🤍
01.01.2011 — 26.09.2026
