ประชาชื่นสัตวแพทย์

26/09/2026

15/04/2026

เราชอบประเทศไทยที่มีเทศกาลให้เราได้รีเซ็ตชีวิตใหม่หลายเทศกาลเลยนะคะเรามีปีใหม่สากล เรามีตรุษจีน เรามีสงกรานต์ให้ทุกคนได้วางแผน ได้หยุดพักหายใจ ได้ทบทวนชีวิต ได้เริ่มต้นกันใหม่ได้ โดยเฉพาะช่วงเวลานี้ที่ชีวิตหลายคนเปราะบางมาก ดังนั้นถ้าท้อ ถ้าถอย ถ้าเหนื่อย ถ้าไม่ประสบความสำเร็จก็ไม่เห็นเป็นอะไรเลย ชีวิตเราเริ่มต้นใหม่และสู้ใหม่ได้ในทุกๆวันค่ะ สงกรานต์นี้ขอให้ทุกคนได้ใช้ชีวิต ได้เที่ยวได้อยู่กับครอบครัว ได้อยู่กับคนที่เรารัก ได้นอนเฉยๆไม่ต้องทำอะไร ได้ชาร์ตพลัง และขอให้ได้เริ่มต้นและสู้ใหม่อย่างมีพลังกันทุกๆวันเลยนะคะ ❤️🙏💦💦

10/03/2026

ทุกครั้งที่เจอเรื่องอยากลำบาก
ได้แต่บอกกับตัวเองทุกครั้ง
ว่า “เดี๋ยวมันจะผ่านไป”
เหมือนทุกๆ ครั้งที่เคยผ่านมา

10/03/2026

ทาวน์เฮาส์สองหลังที่มีรั้วติดกัน เลี้ยงสุนัขพันธุ์เดียวกัน สีเดียวกัน ดวงตากลมใสเหมือนกันแทบทุกอย่าง แม้กระทั่งเจ้าของก็เป็นผู้ชายเหมือนกันทั้งคู่
แต่ความเหมือนนั้นยังมีความต่าง
โดยฝั่งหนึ่งคือเจ้าแบดบอย มันร่าเริง สดใส วิ่งเล่นกลางแสงแดดทุกเช้า หางของมันแกว่งไกวไปมา อย่างมีความสุข
อีกฝั่งหนึ่งคือเจ้าลัคกี้ สุนัขอีกตัว ที่นับวันมันยิ่งเงียบลง แววตาหม่นหมอง ราวกับมันกำลังแบกโลกทั้งใบ ไม่มีใครรู้ว่า เป็นเพราะอะไร
จนกระทั่งวันหนึ่ง เจ้าลัคกี้เดินโซซัดโซเซมาหยุดอยู่หน้าบ้านข้างๆ มันร้องครางหงิงๆ
เสียงเบาจนเหมือนจะขาดใจ
เจ้าของของเจ้าแบดบอยเปิดประตูออกมา พบกับเจ้าลัคกี้ที่ผอมจนเห็นซี่โครง ขนสกปรกพันกันเป็นก้อน มีรอยแผลใหม่เก่าทั่วร่าง

เขารีบเรียกเจ้าของของมัน แต่บ้านข้างๆ นั้นเงียบสนิท ไม่มีเสียงตอบรับ

วันนั้น ลัคกี้จึงได้เข้ามานอนในบ้านที่ไม่ใช่บ้านของมัน และนั่น เป็นคืนแรกที่มันหลับสนิทโดยง่ายดาย

วันแล้ววันเล่า เจ้าของเดิมของเจ้าลัคกี้ก็ไม่เคยกลับมา เจ้าลัคกี้ค่อยๆ กินอาหารได้ วิ่งได้ หางเริ่มแกว่งไกวไปมา
มันเริ่มมองเจ้าของใหม่ด้วยสายตาที่อ่อนโยน

บ่ายวันหนึ่ง ลัคกี้รีบวิ่งไปที่รั้วอย่างรวดเร็ว มันร้องเสียงหลงด้วยความดีใจสุดชีวิต มีชายคนหนึ่งยืนอยู่หน้าบ้าน
เจ้าของเก่าของมันนั่นเอง
ชายคนนั้นไม่ยิ้ม เขามองมันด้วยสายตาที่เย็นชา

เจ้าของใหม่ของมันเดินออกมาดู เขายิ้มอย่างสุภาพ และยังไม่ทันที่เขาจะเอ่ยคำใดๆ กำปั้นชายคนนั้นได้พุ่งใส่เขา
“แกขโมยหมาของฉัน!”
ลัคกี้เห็นดังนั้น มันพุ่งเข้าขวางเจ้านายเก่าของมันทันที
แต่ร่างเล็กๆ ของเจ้าลัคกี้กลับถูกเหวี่ยงลงกระแทกกับพื้น มันร้องด้วยความเจ็บปวดและไอ…มีเลือดสีแดงเข้มไหลออกมาจากปาก

เจ้าของใหม่ตกใจและกลัวว่าเขาจะทำร้ายเจ้าลัคกี้อีก เขาจึงพยายามเข้าห้าม
แต่ทว่าเจ้าลัคกี้ กลับลุกขึ้น แล้วมางับแขนเจ้าของคนใหม่ของมันจนจมเขี้ยว
ที่มันทำ มันไม่ได้ปกป้องตัวของมันเอง
แต่มัน.. กำลังปกป้องเจ้าของคนแรกในชีวิตของมัน
ชายผู้เคยอุ้มมันออกมาจากกรงแคบๆ
ครั้งเมื่อมันยังเป็นหมาตัวเล็กๆจากฟาร์มแห่งหนึ่ง

ชายที่เป็นเจ้าของเก่าเห็นดังนั้นจึงยิ้มมุมปากก่อนจะที่จะพุ่งเข้าไปเล่นงานเจ้าของใหม่ของมันอีกครั้ง
คราวนี้เจ้าลัคกี้ที่แทบจะไม่รู้สึกตัว กลับฮึดลุกขึ้นคลานมาขวางเจ้าของใหม่ของมันเอาไว้
มันจึงถูกเจ้าของเก่าทำร้ายเข้าอย่างจังอีกครั้งด้วยความโมโห
ร่างเล็กค่อยๆทรุดลงไป ดวงตาค่อยๆ ปิดลงอย่างสงบ
เสียงร้องไห้ดังขึ้น
เจ้าของใหม่กอดมันแน่น ราวกับกลัวมันจะหายไปจากโลกนี้
ตำรวจมาถึงอย่างทันท่วงที
ความจริงถูกเปิดเผย ชายคนนั้นที่เป็นเจ้าของเก่าของเจ้าลัคกี้ไม่ได้หายไปไหน แต่เขากบดานอยู่ในบ้านนั่นเอง เขาหลบหนีคดียาเสพติด เขาไม่ให้น้ำ ไม่ให้อาหาร ไม่ดูแล และทำร้ายมันทุกวัน
ดังนั้น วันที่ลัคกี้มาร้องขอความช่วยเหลือที่หน้าบ้านชายผู้เป็นเจ้าของใหม่ นั่นเป็นเพราะ มันไม่ได้ขอความช่วยเหลือให้ตัวมันเอง แต่… มันมาขอให้ช่วยเจ้าของของมัน เพราะมันคิดว่า…
เขาคงจะหิวและบาดเจ็บเหมือนกับมัน แค่นั้นเอง

ในห้องผ่าตัด แสงสีขาวสว่างจ้า
หมอบอกเขาว่า หากมันจะรอดได้ ก็คงจะเป็นเพราะปาฏิหาริย์เท่านั้น
เจ้าของใหม่ร้องไห้กอดเจ้าแบดบอยที่นั่งเฝ้าอยู่ข้างๆ ทั้งคนทั้งสุนัข…รอเจ้าลัคกี้อย่างมีความหวัง แม้ความหวังนั้นจะริบหรี่เพียงใดก็ตาม

สองชั่วโมงผ่านไป หมอออกมาจากห้องผ่าตัด แล้วพูดว่า “ถ้าผ่านคืนนี้ไปได้ มันจะรอด”

เช้าวันใหม่ เขารีบเดินเข้าไปในห้องพักฟื้นอย่างมีความหวัง
เขาเห็นร่างเล็กนอนนิ่ง มีผ้าขาวปกปิดบางๆ
น้ำตาของเขาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว
เขากระซิบเสียงสั่น
“ไม่รักพ่อแล้วหรือ… รีบจากพ่อไปทำไม…”
เขาฟุบลงกอดร่างนั้น
และทันใดนั้น
เสียงครางเบาๆ ได้ดังขึ้น
“มันรอดแล้วครับ แต่อย่าเขย่ามันแรงมากนะ ร่างกายทั้งภายนอกและภายในของมันยังบอบช้ำอยู่มาก”
เขาเงยหน้าขึ้น น้ำตาไหลพราก ยกมือไหว้หมอที่ช่วยชีวิตมันเอาไว้
ลัคกี้ลืมตาขึ้นช้าๆ เหมือนมันกลับมาจากที่ที่ไกลแสนไกล
หางของมันขยับเบาๆ

หกเดือนต่อมา…
เจ้าลัคกี้วิ่งเล่นกลางแสงแดดกับเจ้าแบดบอยอย่างมีความสุข

มันยังมีรอยแผลเป็น แต่ในดวงตา…ไม่มีความเศร้าหลงเหลืออยู่

มันนอนหนุนตักชายผู้ที่เรียกมันว่า “ลูก”
อย่างสงบและปลอดภัย

ลัคกี้มันโชคดี…เพราะสุดท้ายแล้ว มีคนที่รักมัน โดยไม่ต้องให้มันเจ็บอีก

ส่วนเจ้าของคนเก่านั้น เขากำลังใช้ชีวิตอยู่หลังลูกกรงตามผลการกระทำที่เขาได้ทำไว้
และในบางคืนที่เงียบสงัด ลัคกี้จะเงยหน้าขึ้นมองความมืดนอกหน้าต่าง
ไม่ใช่เพราะมันยังรอใคร แต่เพราะมันเคยรักคนคนนึง…อย่างหมดหัวใจ
แม้กับคนที่ไม่เคยรักมันเลยก็ตาม🐾
- - - - - - - -
The end
แต่งและเรียบเรียงโดย Cr.Tangkwa
เรื่องเล่าน้องหมาStoryDog🐾


#กดติดตาม

27/11/2025

โอโม่ หนูต้องปลอดภัยนะลูกกกก 🥹🥹🥹🙏🏼

ใครเจอน้องช่วยจับน้องไว้ในที่ปลอดภัยก่อนนะคะ
พิกัดที่น้องโดนน้ำพัดหาย : 14/1คลองเตย หลังบิ๊กซีเอ็กตร้า
ติดต่อเจ้าของ : คุณแนน 061-5074669 (ขอคนไม่โทรเล่น)

#น้ำท่วมหาดใหญ่
ฝากช่วยแชร์ หรือ เซฟรูปนี้ไปช่วยโพสต์ได้เลยนะคะ!!