Pies behawiorysta Olimpia Kuźniewska

14/08/2026

Miłek uratowany przeze mnie z pomocą Fundacja Trop Warszawa szuka kochającego domu. Takiego, który pozwoli sobą rządzić w zamian za kocią miłość. 😻😉😆

11/08/2026

Jakiego domu i opiekunów szukamy?
1. Domu bez innych kotów. Miłek może zamieszkać ewentualnie z psem, który zna życie z kotami.
2. Opiekunów świadomych kocich zachowań i potrzeb gatunkowych, którzy będą te potrzeby Miłkowi spełniali.
3. Domu bezwzględnie niewychodzącego i z zabezpieczonym balkonem.
4. Opiekunów zgadzających się na wszystkie kroki procedury adopcyjnej (wypełnienie ankiety adopcyjnej, wizyta przedadopcyjna w docelowym miejscu zamieszkania kota, podpisanie umowy adopcyjnej).
5. Opiekunów gotowych na dożywotni kontakt ze mną 😉 poprzez dawanie co jakiś czas znać co tam u malucha słychać.

Jeżeli wszystkie powyższe punkty są zgodne z Tobą i oferowanym przez Ciebie Miłkowi domem - pisz śmiało na priv, abym mogła przesłać Ci ankietę. 💝

Oczywiście w sprawie wszelkich pytań też pisz śmiało! ⁉️

Jaki jest Miłek? Wbrew pozorom jego imię nie pochodzi od bycia miłym, ale od sposobu miauczenia. 😅 Miłek jest kotem dość niezależnym jak na swój wiek. Potrzebuje trochę czasu, aby się przekonać do nowych ludzi (nie będzie gwiazdą wieczoru gdy przyjdą goście), ale gdy już zaufa to się od Ciebie nie odklei! 🥰 Uwielbia być blisko zaufanego człowieka. Na kolanach, obok poduszki, czy na biurku, wszędzie jest super jeśli jest blisko.

Oczywiście jak na swój wiek kociaka przystało bardzo lubi się bawić i potrzebuje dużo możliwości spalenia energii. Umie się bawić sam, chociaż nie może to być jedyna jego forma aktywności.

Umie pięknie korzystać z kuwety. Jest odrobaczony i zabezpieczony przeciw pchłom. W trakcie szczepień (przyszły dom będzie musiał je kontynuować). Będzie wymagał kastracji (jest to nienegocjowalny punkt umowy adopcyjnej).

Jeżeli nie możesz adoptować - udostępnij proszę ten post! 🆘

kot • do adopcji • adopcja kota • bezdomny kot • kociak szuka domu

01/05/2026

Fajna akcja, warto wesprzeć. Fundacja Ratuj Adoptuj Pomagaj polecam całym sercem! Pod ich opieką były u mnie na dt Drago i Lori, a teraz jest też Paprotka.

Nie zwlekaj, kliknij i dołącz do naszej akcji! Kupując cegiełkę wspierasz Fundację "Ratuj Adoptuj Pomagaj" w Warszawie

01/02/2026

Strach wcale nie ma wielkich oczu, ale ma różne oblicza. 🎭

Emocja jaką jest strach jest bardzo ważna w życiu każdej żywej istoty. Pomaga przetrwać, pomaga uczyć się i pomaga radzić sobie w obliczu zagrożenia.

Nie należy jej zatem zwalczać, czy demonizować. Trzeba ją zrozumieć i nauczyć się właściwie na nią reagować.

Pierwszym krokiem do zrozumienia jest usystematyzowanie jaki rodzaj strachu odczuwa Twój pies, które oblicze ukazuje się najczęściej. W tym celu przeczytaj poszczególne kafelki posta (przesuwając obrazki w lewo).

Drugim krokiem jest nauczenie się jak w danej stresującej sytuacji i przeżywanym strachu przez Twojego psa powinnaś zareagować, by efektywnie go wesprzeć. Tutaj mogę pomóc Ci ja podczas konsultacji behawioralnej. Serdecznie zapraszam do zapisów. 🗓️

29/01/2026

UPDATE 2026 aktualne też dla Sobolewa i każdej innej wielkiej akcji ratowania zwierząt z fatalnych warunków.

Post ten skierowany jest przede wszystkim do osób, które nigdy nie były domem tymczasowym lub nie planowały w ostatnim czasie adopcji zwierzęcia, ale z racji obecnej sytuacji interwencji w Sobolewie chcą zdecydować się na taką formę pomocy.

Pomagajmy świadomie. Pomagajmy mądrze. Pomagajmy tak, abyśmy nie obciążali siebie nadmiernie obowiązkami, których nie będziemy w stanie wypełnić i problemami, których nie będziemy w stanie udźwignąć.

Jeżeli nigdy nie byłeś domem tymczasowym, ani nie planowałeś adopcji w ostatnim czasie wiedz, że biorąc do siebie zwierzę, które w Polsce jest już jakiś czas (jest bezdomne kilka miesięcy, czy nawet lat) także pomagasz.

Wzięcie pod opiekę zwierzęcia z interwencji wiąże się z pewnymi problemami i niesie ze sobą dużo nieprzewidywalności, a także obowiązków, o których przeczytasz na kolejnych slajdach posta (klikaj strzałkę w bok przy głównym zdjęciu z psem).



• pomagaj mądrze • pomagaj świadomie • odpowiedzialność • mądra adopcja

Fot. psa Taida Tarabuła

30/12/2025

Najczęstszym powodem ucieczek psów podczas Sylwestra wcale nie jest strach, czy odpalanie petard. Chociaż są one nierozerwalnym elementem wynikającym z pielęgnowania durnej i okrutnej tradycji.

Psy uciekają i giną zazwyczaj z powodu beztroski opiekunów, którzy nie zabezpieczają odpowiednio swoich psów (spuszczają ze smyczy, wychodzą bez smyczy do ogródka lub „na chwileczkę” itp). Także, a może nawet szczególnie ci, którzy mają psy bezproblemowe w czasie sylwestrowym, które się nie boją. Bądź odpowiedzialny i nie kuś losu.

Przygotowałam kilka wskazówek jak zminimalizować ryzyko ucieczki na spacerze. Część z tych zasad obowiązuje w sumie cały rok. 😉 Przeczytaj i koniecznie puść dalej w świat! 🩷💜💙

04/12/2025

Chciałabym napisać, że jest ok, że codzienność wraca do normalności, że jest lżej. Ale nie mogę.

Dziś mija pierwszy miesiąc bez Zosi, a ja wciąż jestem na kolejce górskiej - raz wysoko, raz spadam w dół, by za chwilę poruszać się po płaskim. Nigdy nie wiem co spowoduje zakręt w moich emocjach i nagle będę miała oczy pełne łez lub będą one się po prostu wylewały bez żadnej mojej kontroli. Czasem jest to myśl, wspomnienie, czasem jakaś znaleziona rzecz w domu, ulubione miejsce spacerowe albo jakiś inny impuls z zewnątrz.

Chociaż wiem, że jest to normalne i tak właśnie przebiega żałoba, to jest mi ciężko. Nie lubię nie ogarniać chaosu, nie lubię nieprzewidywalności.

Na co dzień jest akceptowalnie i najbardziej wspierającym mnie faktem jest to jak inne zwierzaki się zachowują. Koty kotują, Gigi będąc psią nastolatką obecnie ma kisiel z mózgu, a Zuri mniej przeżywa odejście Zosi niż było to z Ami i widzę tu bezpośredni związek z relacją z Gi. Jej pojawienie się było trudną dla mnie decyzją i wiedziałam, że pójdzie za tym mnóstwo wyzwań, ale nie mogło się to lepiej ułożyć niż w taki sposób. 🩷💜💙

Żadnych mądrości tu nie zostawię na koniec, żadnych pokrzepiających myśli, bo ich nie ma. Jedyne co można to powiedzieć „wiem, że jest ciężko” i po prostu być obok w czyjejś żałobie.