08/08/2026
Druga wizyta Thora – około 6-letniego psa w typie TTB.
Thor spędził 4 lata w schronisku. W tym czasie tylko raz spotkał na wybiegu innego psa – sukę. Spotkanie odbyło się w kagańcu, Thor ruszył w jej kierunku i… na tym jego doświadczenia z innymi psami właściwie się skończyły.
Thor ma również problemy zdrowotne. We wtorek czeka go operacja ortopedyczna, tym bardziej zależało mi na tym, żeby to spotkanie było przede wszystkim bezpiecznym doświadczeniem.
Bo komunikacja między psami to proces budowania obustronnego porozumienia.
Psy się poznają. Testują. Sprawdzają, z kim mają do czynienia. Próbują zrozumieć drugiego psa i sprawdzić, czy i w jaki sposób mogą na niego wpłynąć.
Komunikacja agresywna sama w sobie nie musi być problemem. Jeśli jest osadzona w kontekście, ma swoją strukturę i jest kontrolowana przez psa, może być dla drugiego psa bardzo czytelna. To komunikat: „nie chcę tego”, „odsuń się”, „nie podchodź”, „to jest dla mnie za dużo”.
Problemem często nie jest sama agresja, ale poziom pobudzenia.
Kiedy pobudzenie rośnie, możliwości komunikowania się maleją. Pies zaczyna mieć coraz mniej przestrzeni na obserwowanie, analizowanie odpowiedzi drugiego psa i dostosowywanie własnego zachowania. Pojawia się eskalacja. A agresja może stać się coraz mniej kontrolowana.
Z bardzo pobudzonym człowiekiem też trudniej się porozumieć.
I dlatego psy nie potrzebują nas, żebyśmy nauczyli je komunikacji z innymi psami. One tę umiejętność mają. Potrzebują natomiast odpowiedniego środowiska i bezpiecznych interakcji, w których mogą doświadczać tego, jaki wpływ ich komunikaty mają na drugiego psa.
Rozwój komunikacji zachodzi poprzez doświadczenie.
Poprzez spotkania, w których pies może powiedzieć „nie”, a drugi pies to usłyszy. Może się zbliżyć, wycofać, zmienić kierunek, zaproponować coś innego. Może sprawdzić, co działa, a co nie. Może uczyć się drugiego psa i jednocześnie uczyć się samego siebie.
Dla niektórych psów kontakt z innymi psami jest realną potrzebą. Jeśli pies ma potrzebę kontaktu społecznego z przedstawicielami swojego gatunku,