29/07/2026
Co zmienia ustawa:
Psu utrzymywanemu poza lokalem mieszkalnym należy zapewnić stałe, swobodne poruszanie się na ogrodzonym terenie.
Ustawa dopuszcza utrzymywanie psa w kojcu w przypadku braku możliwości zapewnienia psu utrzymywanemu poza lokalem mieszkalnym stałego, swobodnego poruszania się po terenie z powodu braku jego ogrodzenia lub stwarzania przez psa niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia człowieka lub innego zwierzęcia. Utrzymywanie psa w kojcu będzie dopuszczalne pod warunkiem, że będzie on miał powierzchnię umożliwiającą temu psu swobodne poruszanie się i możliwość realizacji naturalnych potrzeb oraz trwałą i stabilną konstrukcję, a co najmniej dwa jego boki będą zawierać prześwity przepuszczające światło i zapewniające swobodny przepływ powietrza. Psu utrzymywanemu w kojcu będzie należało zapewnić codzienny ruch poza kojcem, adekwatny do wieku psa, jego stanu zdrowia oraz potrzeb gatunkowych i behawioralnych.
Ustawa nakłada także obowiązek zapewnienia psu budy, wykonanej z drewna lub materiałów drewnopochodnych stanowiących barierę termiczną, z izolacją cieplną, chroniącą przed warunkami atmosferycznymi oraz o wielkości dostosowanej do wielkości psa. Budę będzie należało ustawić w sposób zapewniający izolację od podłoża. W przypadku utrzymywania więcej niż jednego psa w kojcu, nieogrzewanym pomieszczeniu lub na otwartej przestrzeni buda powinna zostać zapewniona każdemu psu, z tym że w przypadku suki karmiącej szczenięta do 3. miesiąca życia, szczenięta takie przebywają w budzie zapewnionej dla karmiącej je suki.
Ustawa wprowadza także wyjątki od zakazu. I tak, zakaz nie dotyczy prowadzenia psa lub kota na smyczy lub uwiązania na czas:
transportu tego zwierzęcia;
udziału tego zwierzęcia w wystawie, pokazie, konkursie, występie, treningu lub tresurze;
przeprowadzanego na tym zwierzęciu zabiegu lekarsko-weterynaryjnego, profilaktycznego lub pielęgnacyjnego;
krótkotrwały i incydentalny, poza miejscem stałego bytowania zwierzęcia, w sposób niepowodujący naruszenia dobrostanu zwierzęcia;
niezbędny, poza miejscem stałego bytowania zwierzęcia, w celu zapobieżenia: a) bezpośredniemu niebezpieczeństwu stwarzanemu przez to zwierzę dla życia lub zdrowia człowieka lub innego zwierzęcia, b) wyrządzeniu szkody przez to zwierzę
- w sytuacji, gdy zastosowanie innego środka nie jest w danych okolicznościach możliwe.
Ustawa upoważnia ministra właściwego do spraw rolnictwa do określenia, po zasięgnięciu opinii Głównego Lekarza Weterynarii, w drodze rozporządzenia, minimalnych warunków utrzymywania psa w kojcu, w szczególności minimalnej powierzchni kojca, mając na względzie wysokość psa w kłębie, liczbę psów utrzymywanych w kojcu, szczególne wymagania suki karmiącej utrzymywanej w kojcu ze szczeniętami do 3. miesiąca życia oraz konieczność zapewniania możliwości swobodnego poruszania się oraz realizacji naturalnych potrzeb zwierzęcia.
Ponadto, ustawa przewiduje, że zakazu trzymania zwierząt domowych na uwięzi, wyjątków od tego zakazu oraz regulacji dotyczących kojców i bud nie stosuje się do psów wykorzystywanych do celów specjalnych. W przypadku psów pasterskich wykorzystywanych w czasie sezonowego wypasu kulturowego w trakcie wypasu oraz psów utrzymywanych w schronisku dla zwierząt, jak i utrzymywanych celach hodowlanych w zakładzie w rozumieniu art. 4 pkt 27 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmieniającego i uchylającego niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) podlegającym rejestracji na zasadach określonych w art. 84 tego rozporządzenia, w którym na rok kalendarzowy rodzą się więcej niż dwa mioty, nie będzie stosowany art. 9 ust. 4–8 ustawy (czyli regulacje dotyczące kojców i bud).
Ustawa wejdzie w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia, czyli w dniu 28 lipca 2027 roku.
