29/09/2026
Apoquel w onkologii? To nie pomyłka.
Właśnie ukazało się badanie, w którym porównano oklacytynib z lomustyną (CCNU) u psów z chłoniakiem epitelotropowym T-komórkowym.
Badanie było retrospektywne i obejmowało 23 psy. Nie wykazano istotnych statystycznie różnic między grupami pod względem odpowiedzi na leczenie, czasu przeżycia ani czasu do nawrotu.
Co ciekawe, dobrą lub całkowitą odpowiedź uzyskano u 75% psów leczonych oklacytynibem, w porównaniu z 45,5% w grupie CCNU.
Ale uwaga — to nie oznacza, że oklacytynib okazał się skuteczniejszy.
Grupy były małe, badanie miało charakter retrospektywny i nie było randomizowane. To wszystko mocno ogranicza możliwość wyciągania daleko idących wniosków.
Za to bardzo interesująca jest tolerancja leczenia. Działania niepożądane związane z oklacytynibem były łagodne i nie wymagały ani zmniejszenia dawki, ani przerwania terapii.
Czy to oznacza, że oklacytynib powinien zastąpić obecne leczenie CETL?
Nie.
Ale czy jest to ciekawy kierunek, który warto dalej badać?
Zdecydowanie.
📚 Shen GB et al. A Retrospective Comparison of Survival, Tumour Reduction and Relapse Outcomes Following Oclacitinib and CCNU Treatment in Dogs With Canine Epitheliotropic T-Cell Lymphoma. Veterinary Dermatology. 2026. DOI: 10.1111/vde.70115.
weterynarz onkologia onkologiapies medycynaweterynaryjna veterinaryoncology