Hodowla Kotów Newa Masquerade Księżniczki Jury.pl

12/03/2026

„Dlaczego koty z hodowli idą do adopcji?”
To jedno z najczęstszych pytań, jakie słyszymy.

Nie dlatego, że są niechciane.
Nie dlatego, że są „gorsze”.

Właśnie dlatego, że są dla nas ważne. ❤️🐾

W odpowiedzialnej hodowli kot nie rozmnaża się całe życie. Nasze koty przechodzą na kocią emeryturę zwykle między 2 a 4 rokiem życia. To wciąż młode, zdrowe zwierzęta, które mają przed sobą jeszcze wiele pięknych lat. I właśnie dlatego chcemy, aby mogły przeżyć je inaczej – spokojniej.

Dlaczego koty hodowlane nie zostają w hodowli na zawsze?

🐾 Dobro kota – w dużym stadzie kot dzieli uwagę człowieka z wieloma innymi zwierzętami. W domu adopcyjnym może być wreszcie „tym jedynym”.

🐾 Spokojniejsze życie – brak kryć, porodów i stresu związanego z hormonami.

🐾 Mniej stresu w stadzie – w grupie kotów pojawiają się napięcia, rywalizacja i konflikty. Nie każdy kot dobrze czuje się w dużej kociej rodzinie.

🐾 Rozwój hodowli – aby hodowla była zdrowa genetycznie, trzeba wprowadzać nowe linie i nowe koty. Nie można zatrzymywać wszystkich na zawsze.

🐾 Różnorodność genetyczna – odpowiedzialny hodowca musi planować przyszłe pokolenia i unikać bliskiego pokrewieństwa.

🐾 Lepsza jakość życia – jeden kot w domu adopcyjnym często dostaje więcej uwagi, czułości i czasu niż w nawet najlepszej hodowli.

🐾 Miejsce dla młodych pokoleń – hodowla musi się rozwijać, aby rasa była zdrowa i piękna.

🐾 Indywidualna relacja z człowiekiem – wiele kotów dopiero w spokojnym domu pokazuje w pełni swój charakter.

Oddanie kota do adopcji nie jest łatwe.
Każdy z nich jest częścią naszego życia. Znamy ich nawyki, spojrzenia, charaktery. Widzimy je codziennie.

Ale właśnie dlatego chcemy dla nich najlepszego możliwego życia.

Dlatego adopcje są symbolicznie płatne – aby mieć pewność, że nasze koty trafią do ludzi, którzy traktują zwierzę jak członka rodziny.

Kot po hodowli to nie „były kot hodowlany”.
To po prostu kot, który ma przed sobą drugą, spokojną i piękną część życia.

I kiedy trafia do domu, w którym jest kochany…
wiemy, że podjęliśmy właściwą decyzję. ❤️

11/03/2026

09/03/2026

Dwa dni, dwa dyplomy. Bruno jak widać, też szczęśliwy 😁

08/03/2026

Lekarstwo na smutek ma wąsy i mruczy- Bruno

08/03/2026

Czy te oczy mogą kłamać?...

07/03/2026

Relaks... pierwsze miejsce zdobyte i pierwszy kroczek do tytułu Grand Championa zrobiony 🥰

06/03/2026

25/02/2026

Dość często w swojej pracy słyszę, że każdy z kotów w domu powinien mieć własną kuwetę. I bynajmniej nie chodzi mi tutaj o "miejsca kuwetowania", a o typową KUWECIĄ WŁASNOŚĆ!
Ba, zdarzają się nawet opiekunowie, którzy stoją na straży „kuwetowego porządku” i pilnują, żeby żaden kot nie korzystał z „nie swojej” kuwety!

O ile czuwanie nad bezpieczeństwem kota załatwiającego się jest jak najbardziej zrozumiałe, o tyle przypisywanie mruczków do konkretnych toalet brzmi jednak troszkę na wyrost.

Przekonanie, że kotom przeszkadza sama obecność zapachu innego kota w kuwecie, jest bardzo silnie zakorzenione. Na niejednej grupie można przeczytać, że to właśnie „obca woń” sprawia, że kot unika kuwety, a w domach wielokocich prowadzi to do napięć i problemów z załatwianiem się poza nią.
Przez lata było to traktowane niemal jak prawda najprawdziwsza!. Dopiero stosunkowo niedawno ktoś postanowił to założenie sprawdzić, zamiast je powielać.

Naukowcy postanowili rozłożyć ten problem na czynniki pierwsze. Nie pytali ogólnie, czy kot woli kuwetę czystą czy brudną. Zadali znacznie bardziej precyzyjne pytanie: co tak naprawdę sprawia, że kuweta przestaje być atrakcyjna. Czy chodzi o zapach, o tożsamość poprzedniego użytkownika, czy o fizyczny stan żwirku.

Koty miały możliwość wyboru pomiędzy różnymi kuwetami, które różniły się jednym, konkretnym elementem. Czasem była to całkowicie czysta kuweta zestawiona z kuwetą faktycznie używaną. Czasem do kuwety dodawano jedynie zapach moczu lub kału, bez żadnych widocznych zanieczyszczeń. W innych wariantach w kuwecie znajdowały się bezwonne imitacje odchodów, czyli coś, co fizycznie zmieniało strukturę żwirku, ale nie niosło ze sobą sygnału zapachowego. Sprawdzano również, czy ma znaczenie to, który kot wcześniej z kuwety korzystał.

Wyniki okazały się wyjątkowo spójne. Koty wyraźnie preferowały kuwety czyste w porównaniu do zabrudzonych. Nie było to subtelne przesunięcie preferencji, ale konsekwentny wybór. Jednocześnie sam zapach moczu czy kału, jeśli nie towarzyszyły mu fizyczne zanieczyszczenia, nie zniechęcał kotów do korzystania z kuwety. Co więcej, tożsamość poprzedniego użytkownika nie miała istotnego znaczenia. Kotom nie przeszkadzało, że wcześniej z tej samej kuwety korzystał inny kot.

Kluczowy okazał się czynnik fizyczny. Obecność czegokolwiek, co zaburzało strukturę żwirku, była dla kotów problemem, NAWET jeśli było to całkowicie neutralne zapachowo. Co ciekawe, imitacje kału były tolerowane lepiej niż imitacje grudek moczu, co sugeruje, że nie tylko sam fakt zabrudzenia, ale też sposób, w jaki zmienia się podłoże pod łapami, ma dla kota znaczenie.

Te dane pokazują bardzo wyraźnie, że w kontekście kuwet problemem nie jest „cudza kuweta” ani „obcy zapach”, lecz komfort fizyczny miejsca, w którym kot ma się załatwiać. W praktyce oznacza to, że pilnowanie, by każdy kot miał przypisaną wyłącznie jedną kuwetę, nie jest poparte dowodami naukowymi. Znacznie większe znaczenie ma to, czy kuwety są regularnie sprzątane w sposób fizyczny, a nie tylko maskowane zapachowo, oraz czy żwirek pozostaje jednorodny i przewidywalny.

Wniosek jest prosty!
Zamiast pilnować, kto do której kuwety chodzi, warto pilnować w jakim stanie te kuwety są!
Bo sprzątanie kuwet to psi (albo koci) obowiązek każdego kociego opiekuna! Amen!

Bibliografia

Ellis J.J., McGowan R.T.S., Martin F. Does previous use affect litter box appeal in multi-cat households? Behavioural Processes, 2017.

25/02/2026

Lepiej od razu zrób fotkę swojemu kotu w kartonie, wrzuć na Instagram z hashtagiem , a za każdy taki wpis InPost przekaże 5 zł na bankotki. Akcja trwa do 28.02.