𝐏𝐞𝐫𝐟𝐞𝐜𝐭-𝐏𝐞𝐭𝐬 𝐏𝐋 𝐇𝐨𝐝𝐨𝐰𝐥𝐚 𝐊𝐨𝐭ó𝐰 𝐑𝐚𝐬𝐲 𝐒𝐟𝐢𝐧𝐤𝐬 𝐊𝐚𝐧𝐚𝐝𝐲𝐣𝐬𝐤𝐢

  • Strona główna
  • Polska
  • Blachownia
  • 𝐏𝐞𝐫𝐟𝐞𝐜𝐭-𝐏𝐞𝐭𝐬 𝐏𝐋 𝐇𝐨𝐝𝐨𝐰𝐥𝐚 𝐊𝐨𝐭ó𝐰 𝐑𝐚𝐬𝐲 𝐒𝐟𝐢𝐧𝐤𝐬 𝐊𝐚𝐧𝐚𝐝𝐲𝐣𝐬𝐤𝐢

𝐏𝐞𝐫𝐟𝐞𝐜𝐭-𝐏𝐞𝐭𝐬 𝐏𝐋 𝐇𝐨𝐝𝐨𝐰𝐥𝐚 𝐊𝐨𝐭ó𝐰 𝐑𝐚𝐬𝐲 𝐒𝐟𝐢𝐧𝐤𝐬 𝐊𝐚𝐧𝐚𝐝𝐲𝐣𝐬𝐤𝐢 Jeżeli interesuje Cię rasa Sfinks Kanadyjski to serdecznie zapraszamy do obserwacji naszej strony.

Jedną z moich misji jako hodowcy, które sobie wyznaczyłam to przekazywanie i pogłębianie wiedzy na temat opieki nad kotem. Kot to obligatoryjny mięsożerca, dlatego w naszej hodowli koty nie znają suchej karmy. Wszystkie nasze dorosłe koty przed dopuszczeniem do rozrodu zostały przebadane oraz posiadają pełen certyfikat badania serduszka, który nie wykazał żadnych wad. Kociaki opuszczające naszą ho

dowlę są nauczone korzystania z kuwety oraz drapaka i są przyzwyczajone do zabiegów pielęgnacyjnych takich jak czyszczenie uszu czy obcinanie pazurków.

Marzenia zaczynają się w sercu. Spełniają się wtedy, gdy towarzyszy im dojrzała decyzja. ✨Jeżeli już wiesz, że Sfinks ka...
20/02/2026

Marzenia zaczynają się w sercu. Spełniają się wtedy, gdy towarzyszy im dojrzała decyzja. ✨

Jeżeli już wiesz, że Sfinks kanadyjski to rasa dla Ciebie.
Jeżeli jesteś gotowy na wspólne życie, takie prawdziwe, codzienne, odpowiedzialne

To teraz zaczyna się etap, który ma ogromne znaczenie:
świadome oczekiwanie.

I to oczekiwanie ma swój bardzo ważny powód 😊

Minimalny, odpowiedzialny wiek odbioru kociaka to 16 tygodni.

Dlaczego nie wcześniej?

Bo do tego czasu kocię:

✔ przechodzi pełny program szczepień (minimum dwa, najlepiej trzy)
✔ jest kilkukrotnie odrobaczone
✔ przechodzi obowiązkowy zabieg kastracji
✔ kończy kluczowy etap socjalizacji z matką i rodzeństwem

To nie jest „wydłużanie czasu”.
To jest budowanie odporności fizycznej i psychicznej.

Między 12 a 16 tygodniem dzieje się ogrom pracy rozwojowej:
regulacja emocji, nauka granic, kontrola siły gryzienia, komunikacja.

Tego nie da się przyspieszyć.

⸻

Kolejny powód to kastracja

Wokół tego tematu krąży wiele zdań, każdy ma swoje. Osobiście dla mnie to bardzie ważna kwestia.

Kastracja w hodowli to nie tylko ochrona rasy przed niekontrolowanym rozmnażaniem.

To również:

🔸 zdjęcie ogromnej odpowiedzialności z przyszłego opiekuna
🔸 brak stresu związanego z planowaniem zabiegu
🔸 brak obciążenia emocjonalnego w okresie adaptacji
🔸 rekonwalescencja w miejscu, które kocię zna i w którym czuje się bezpiecznie

Doświadczeni hodowcy wiedzą, z czym to się wiąże.
Znamy przebieg rekonwalescencji , monitorujemy stan malucha i jak trzeba reagujemy natychmiast.

Bardzo ważne jest też to, że kocię dochodzi do siebie szybciej w środowisku, które jest mu już znane i przewidywalne.

Wyobraź sobie alternatywę:

Nowy dom.
Nowi ludzie.
Nowe zapachy.
Nowa przestrzeń.
Adaptacja.

I dopiero po tym wszystkim, zabieg i rekonwalescencja.

To podwójne obciążenie.

Dlatego odpowiedzialna hodowla bierze to na siebie 😉

⸻

Następnie, 16 tygodni to inwestycja w spokojne życie

Sfinks to rasa silnie przywiązująca się do człowieka.
Bardzo emocjonalna. Bardzo bliska.

Im bardziej stabilny start, tym łatwiejsza adaptacja.

A spokojny start to:

✔ mniejszy stres
✔ większa odporność
✔ lepsza regulacja emocji
✔ łatwiejsze budowanie relacji

⸻

Czas oczekiwania to czas dojrzewania

Nie tylko kociaka.

Również Twojego przygotowania.

W tym czasie kompletujesz wyprawkę zgodnie z zaleceniami hodowcy.
Organizujesz przestrzeń izolacji.
Zdobywasz wiedzę.
Budujesz relację z nami.

Bo dobra hodowla nie oddaje kota „jak najszybciej”.

Dobra hodowla oddaje kota wtedy, kiedy jest gotowy.

A 16 tygodni to nie przedłużanie…
To podstawa odpowiedzialności.

I właśnie dlatego ten moment odbioru jest dłuższy
ale za to dużo spokojniejszy, bezpieczniejszy i dojrzalszy.

A to procentuje przez całe wspólne życie. ✨
______________

Dlaczego nie warto się spieszyć? Jeśli ktoś chce Ci oddać kociaka zbyt szybko…

Warto zadać sobie jedno pytanie:

Czy zależy mu bardziej na czasie… czy na kociaku?

Rozwój emocjonalny nie przyspiesza dlatego, że bardzo czekamy i chcemy już.

Odbiór przed 16 tygodniem może skutkować:

• większą reaktywnością na stres
• trudniejszą adaptacją w nowym domu
• problemami z regulacją emocji w zabawie (nadmierne gryzienie, brak hamowania)
• większą lękliwością w nowych sytuacjach
• silniejszym stresem przy pierwszych wizytach weterynaryjnych

Między 12 a 16 tygodniem kocię nadal intensywnie uczy się od matki i rodzeństwa.
Uczy się granic. Uczy się czytać sygnały. Uczy się wyciszać.

Tego nie zastąpi nawet najbardziej zaangażowany opiekun.

Jeśli do tego dołożymy zmianę środowiska, a później jeszcze zabieg kastracji, mamy kumulację stresorów w bardzo krótkim czasie.

A stres w młodym wieku zostawia ślad w układzie nerwowym.

Dlatego w odpowiedzialnej hodowli nie chodzi o to, żeby było szybciej.
Chodzi o to, żeby było stabilniej i bezpiecznie 😊

Stabilny start to mniejsza liczba problemów w przyszłości.
A naszym celem jest nie tylko zachwyt w dniu odbioru

Pamiętaj ! Pośpiech jest złym doradcą, zwłaszcza gdy chodzi o żywe stworzenie ✨🥰

Światowy dzień kota! 🥰Kochane kociaki wszystkiego najkociego! 🐾 🐈 Zawsze pełnego brzuszka,dużo słoneczka do wygrzewania ...
17/02/2026

Światowy dzień kota! 🥰
Kochane kociaki wszystkiego najkociego! 🐾 🐈

Zawsze pełnego brzuszka,
dużo słoneczka do wygrzewania na parapecie,
rąk, które głaszczą dokładnie tak, jak trzeba,
bezpieczeństwa, spokoju i prawdziwej miłości.

Opiekunów, którzy dbają o potrzeby
te widoczne i te całkiem ciche.
Drapaków wysokich jak drapacze chmur
i zdrowia, żeby boleści i problemy omijały szerokim łukiem.

Marzy Ci się sfinks? To powinieneś wiedzieć zanim podejmiesz decyzję 🙂 Jeśli marzy Ci się sfinks kanadyjski, pierwsze py...
15/02/2026

Marzy Ci się sfinks?
To powinieneś wiedzieć zanim podejmiesz decyzję 🙂

Jeśli marzy Ci się sfinks kanadyjski, pierwsze pytanie nie powinno brzmieć: „kiedy będą kocięta?”, tylko: „jak wybrać odpowiedzialną hodowlę?”.

Zdrowie jest najważniejsze ✨

♥️

Mówi się, że Sfinksy są jedną z ras, które mają predyspozycję do chorób serca w szczególności do kardiomiopatii przerostowej (HCM). I to jest fakt, którego nie powinno się zamiatać pod dywan.

Dlatego absolutną podstawą w dobrej hodowli są regularne i aktualne badania rodziców przed dopuszczeniem do rozrodu. Nie jednorazowe „kiedyś było robione”, tylko powtarzalna kontrola.

Na co zwrócić uwagę?
• echo serca wykonywane przez kardiologa
• aktualne badania krwi
• kontrolne badania kału
• ogólna ocena stanu zdrowia kotów w hodowli.

Im bardziej hodowca przykłada się do profilaktyki i kontroli zdrowia, tym większe są szanse, że do rozrodu nie trafiają zwierzęta z problemami zdrowotnymi.

Czy to daje stuprocentową gwarancję, że kocię nigdy nie zachoruje? Nie.
Takiej gwarancji niestety nie da nikt ani hodowca przyszłemu opiekunowi, ani los hodowcy w stosunku do jego własnych kotów.

Kot może być zdrowy przez pięć lat i w szóstym zachorować. Trzeba pamiętać, że jest to żywy organizm. Dlatego właśnie profilaktyka, odpowiedzialność i systematyczne badania są tak ważne. Nie po to, by obiecywać niemożliwe, ale by minimalizować ryzyko.

💩
Wrażliwe jelita – mit czy prawda?

Często słyszy się, że „sfinksy mają słabe jelita”. Prawda jest bardziej złożona.

Z mojego doświadczenia wynika, że bardzo wiele kotów nie tylko sfinksów – boryka się z problemami gastrycznymi. I bardzo często główną przyczyną jest nieodpowiednie żywienie.

Kot jest bezwzględnym mięsożercą. Jego układ pokarmowy jest przystosowany do trawienia białka zwierzęcego, a nie dużej ilości zbóż, wypełniaczy i przypadkowych dodatków. Im bardziej kombinujemy z dietą, im częściej ją zmieniamy, im więcej w niej składników nieodpowiednich dla gatunku tym większe ryzyko problemów jelitowych.

Dobra, odpowiednio zbilansowana dieta, dopasowana do potrzeb kota jako gatunku to fundament:
• prawidłowej pracy jelit,
• odporności,
• kondycji skóry,
• ogólnego rozwoju.

Czasem naprawienie jelit wymaga więcej czasu niż ich „rozregulowanie”. Dlatego żywienie to podstawa.

🦠

Trądzik – czy to coś groźnego?

U sfinksów, podobnie jak u kotów z sierścią, może pojawiać się trądzik, najczęściej na brodzie i ogonie.

Zazwyczaj wynika z:
• zaczopowania ujść gruczołów łojowych,
• nadmiernego gromadzenia się sebum,
• podrażnień skóry.

Czasem powodem jest coś prozaicznego, jak nieodpowiednia miska. Często jednak problem nasila się przy nieprawidłowej diecie lub alergiach pokarmowych.

W większości przypadków jest to problem do opanowania, poprzez korektę żywienia, odpowiednią pielęgnację i w razie potrzeby wsparcie lekarza weterynarii.

To nie „cecha rasy”. To sygnał, że organizm daje nam informację zwrotną.

Jeśli jesteś pewny, że właśnie tej rasy pragniesz i to kot dla Ciebie. Pewnie zadajesz sobie pytanie:
Od czego więc zacząć?

Zacznij od rozmowy z hodowcą. Zadawaj pytania o badania. Proś o dokumentację. Zapytaj, jak często wykonywane jest echo serca. Dopytaj o dietę kotów w hodowli. Zobacz, czy rozmowa jest otwarta i spokojna czy czujesz, że ktoś naprawdę dba o swoje zwierzęta i ma o nich wiedzę? Jak wypowiada się o rasie, co wie o behawiorze? Co oferuje? Czy będzie dla Ciebie wsparciem? Czy pomoże Ci przygotować siebie i dom na przyjęcie nowego członka rodziny? Czy ważne jest dla niego zdrowie i to gdzie kot ma trafić czy będzie chciał skorzystać z okazji i nic nie będzie go obchodziło?

Pamiętaj, że wybór hodowli to nie wybór koloru kociaka, zazwyczaj na szybko bo już można odebrać.
To wybór standardów, odpowiedzialności i podejścia do zdrowia.

A to jest coś, co zostaje z Tobą na całe życie kota.

Dzisiaj temat: „ Charakter sfinksa- czyli kot, który nie wie, że jest kotem „ 😄 Prawda, prawda i tylko prawda ❤️‍🔥Są zwi...
12/02/2026

Dzisiaj temat: „ Charakter sfinksa- czyli kot, który nie wie, że jest kotem „ 😄

Prawda, prawda i tylko prawda ❤️‍🔥

Są zwierzęta, które są częścią domu.
Sfinks jest częścią człowieka.

Jako hodowca i behawiorysta patrzę na tę rasę z dwóch perspektyw: profesjonalnej i bardzo osobistej. Profesjonalnie mogę powiedzieć, że to kot o wyjątkowo silnej potrzebie więzi społecznej, wysokiej inteligencji i ogromnej wrażliwości na emocje opiekuna. Osobiście powiem coś prostszego: to najbliższe, najbardziej zaangażowane stworzenie, jakie można mieć przy sobie.

Sfinks nie zna pojęcia „być obok”.
On zna tylko „być razem” ewentualnie jeszcze „ wkleję się w Ciebie całym sobą, żeby być najbliżej Ciebie „ 🫠

Nie chodzi za Tobą dlatego, że czegoś chce.
On chodzi, bo jesteś jego punktem odniesienia. Jego centrum świata.

Zmieniasz pomieszczenie – zmienia je z Tobą.
Zmieniasz nastrój – on już to wie.
Masz gorszy dzień – pojawia się szybciej niż powiadomienie w telefonie.

Często mówię, że sfinks to kot, który nie respektuje emocjonalnej prywatności. Jeśli jest Ci smutno, on to poczuje. Jeśli jesteś zmęczony, położy się na klatce piersiowej i będzie mruczał tak długo, aż oddech się wyrówna. To nie jest przypadek. To ogromna zdolność do regulacji relacyjnej, którą obserwuję u tej rasy od lat.

I tak, bywa „kocim stalkerem”.
Twoim cieniem.
Twoim osobistym termoforem.

Ale w tej jego nieustępliwej obecności nie ma natręctwa. Jest oddanie.

Sfinks kocha w sposób bezpośredni, szczery i intensywny. Nie kalkuluje. Nie testuje dystansu. Jeśli wybiera człowieka robi to całym sobą. Z całą swoją uwagą, ciepłem i potrzebą bliskości.

Wielu ludzi szuka zwierzęcia spokojnego, niewymagającego, „które samo się zajmie sobą”. Sfinks nie należy do tej kategorii. On chce współuczestniczyć w życiu. Być w rozmowach, w ciszy, w pracy, w odpoczynku. Chce spać pod kołdrą, siedzieć na ramieniu, patrzeć prosto w oczy, tulić się, skupiać całą Twoją uwagę na nim.

Czasem pół żartem mówię przyszłym opiekunom:
To jedyna sytuacja, w której przyjaźń naprawdę można sobie „kupić”.

Ale tak serio,
Czy można kupić przyjaźń?
Oczywiście, że nie.

Ale można świadomie wybrać istotę, która tę przyjaźń zaoferuje bezwarunkowo jeśli tylko dostanie w zamian odpowiedzialność, szacunek i miłość.

Sfinks jest wyjątkowy, bo nie zna półśrodków.
Albo jest cały Twój, albo wcale.

To nie jest zwykła relacja człowieka z kotem.
To więź, w której dwa gatunki uczą się siebie nawzajem i wybierają siebie codziennie od nowa.

I właśnie dlatego decyzja o wyborze sfinksa nie powinna być impulsem ani estetycznym zachwytem.

To rasa, która potrzebuje człowieka naprawdę. Nie „przy okazji”. Nie wtedy, kiedy akurat mamy wolny wieczór. Ona potrzebuje obecności jako stałego elementu życia.

Wybierając sfinksa, musimy zadać sobie bardzo uczciwe pytania:
-czy mam czas?
-czy mam przestrzeń emocjonalną?
-czy chcę dzielić swoją codzienność z istotą, która będzie blisko niemal zawsze?

Bo sfinks oddaje siebie w całości. I oczekuje relacji w zamian.

Jeśli ktoś marzy o tej rasie wyłącznie dlatego, że jest wyjątkowa wizualnie, że „robi wrażenie”, że przyciąga uwagę to za mało. Wygląd nie zaspokoi jego potrzeby bliskości. Zachwyt nie zastąpi obecności. Zdjęcia w mediach społecznościowych nie zastąpią godzin wspólnego bycia.

Sfinks będzie czekał.
Naprawdę będzie czekał.

Usiądzie pod drzwiami. Położy się w miejscu, gdzie najczęściej przebywasz. Będzie nasłuchiwał. Będzie gotowy w każdej chwili wskoczyć na kolana, kiedy tylko pojawi się okazja. I jeśli tych chwil jest zbyt mało on to odczuje.

To nie jest dramatyzowanie. To temperament tej rasy.

Brak czasu, uwagi i bliskości w przypadku sfinksa może prowadzić do frustracji, apatii albo nadmiernego przywiązania wynikającego z deficytu. To kot, który emocjonalnie inwestuje w człowieka bardzo dużo. A jednostronna relacja zawsze boli nawet jeśli dotyczy zwierzęcia.

Dlatego tak mocno podkreślam: sfinks to musi być świadomy wybór.
To decyzja o tym, że oddajemy część swojego życia , swojej uwagi, swojej codzienności i przestrzeni komuś, kto będzie jej potrzebował każdego dnia.

Jeśli jesteśmy gotowi dać mu czas, ciepło i bliskość, dostaniemy w zamian coś niezwykłego: lojalność, obecność i miłość, która nie zna dystansu.

Ale jeśli wiemy, że nie możemy tego dać to najuczciwiej jest wybrać inną rasę, która nie będzie aż tak potrzebować bliskości człowieka.

Dawno, dawno temu… Gdyby to był konkurs na wiersz o miłości, mogłabym zgarnąć niezłą nagrodę 😄Ale tak na poważnie, chcę ...
07/02/2026

Dawno, dawno temu…

Gdyby to był konkurs na wiersz o miłości, mogłabym zgarnąć niezłą nagrodę 😄
Ale tak na poważnie, chcę Wam opowiedzieć o relacji, która wzrusza i w sumie uczy, jak ważna jest bliskość. Jak bardzo daje poczucie bezpieczeństwa.

Bibi odkąd do nas dołączyła jako małe kocię, obrała sobie jeden cel: zdobyć uwagę Binga.
O ludzie… co ona wyprawiała 🙈
Czasami wydaje mi się, że dostała lekkiej obsesji i była jak taka mała stalkerka 🤣
Tam gdzie Bing, tam ona. Krok w krok. Zawsze obok. Zawsze musiała leżeć przy nim. I tak jest do dziś.

Bing w końcu się przyzwyczaił. A chyba nawet sam zaczął korzystać z tej bliskości.

Początki były zresztą bardzo zabawne bo Balbina i Bing, zanim mogli zostać rodzicami, wzięli sobie Bibi „na wychowanie”, jakby była ich dzieckiem.
Ale z czasem stało się jasne, że Bibi ma z Bingiem wyjątkowo silną więź. Choć Balbina do tej pory też traktuje ją zupełnie inaczej niż pozostałe koty… coś w tym jest.

Wiem, wiem, nie powinno się przypisywać kotom ludzkich emocji, bo to nieprofesjonalne…
ale czy to wszystko nie brzmi jak całkiem interesująca kocia powieść miłosna? 😄

Bardzo się cieszę z tak dobrego odbioru poprzedniego wpisu. Wasze reakcje tylko utwierdziły mnie w przekonaniu, że taka ...
03/02/2026

Bardzo się cieszę z tak dobrego odbioru poprzedniego wpisu. Wasze reakcje tylko utwierdziły mnie w przekonaniu, że taka wiedza naprawdę jest potrzebna, szczególnie na etapie przygotowań do pojawienia się nowego członka rodziny.

Dlatego wracam z kolejną częścią pytań i tematów, z którymi najczęściej mierzą się nowi opiekunowie 😊

➡️Czy sfinks kanadyjski dogada się z innymi zwierzętami w domu?

➡️Czy sfinks poradzi sobie sam w domu, kiedy opiekun jest w pracy lub poza domem? Na jak długo można zostawiać sfinksa samego w domu?

➡️Czy sfinks może mieszkać w domu ze świnką morską, królikiem lub chomikiem?

➡️Od czego tak naprawdę zależy to, czy sfinks „dogada się” z innymi zwierzętami?

a więc...

Czy sfinks kanadyjski odnajdzie się w domu gdzie jest inny kot lub pies?

To zależy.

Od czego to wszystko tak naprawdę zależy?

Od socjalizacji, czasu, spokoju, cierpliwości i zdrowego rozsądku. Czasem także od współpracy z behawiorystą. Im mniej pośpiechu i „bo tak ma być”, tym większa szansa na spokojne, harmonijne relacje.
to zależy- ile czasu poświęcimy żeby zapoznać zwierzaki
to zależy- ile cierpliwości będziemy mieli żeby przejść do kolejnego etapu adaptacji
to zależy- czy będziemy uważnie przyglądać się zachowaniu zwierzaków.
Czasami osiągnięcie sukcesu trwa kilka tygodni, miesięcy a czasem nigdy się nie udaje. Niestety, nic na siłę i czasami zwyczajnie trzeba odpuścić.
Każdy kot to osobna historia i osobowość. Jeśli jednak zapoznanie odbywa się spokojnie, zgodnie z etapami adaptacji, bez pośpiechu, z uwagą i szacunkiem do wszystkich stron, to w zdecydowanej większości przypadków kończy się to sukcesem. Cierpliwość naprawdę działa (choć bywa wystawiana na próbę). W relacji z psami sfinksy zazwyczaj są ciekawskie, dość odważne i szybko uczą się zasad. Przy spokojnym, stabilnym psie relacja potrafi ułożyć się naprawdę dobrze. Czasem kończy się to wspólnym spaniem, czasem wzajemnym ignorowaniem, oba warianty są jak najbardziej w porządku. Czy sfinks dogada się z innym kotem?
Może się dogadać, może się polubić, a czasem nawet uznać, że „od teraz śpimy razem”. Warunek jest jeden: odpowiednie wprowadzenie. Bez rzucania na głęboką wodę i bez hasła „jakoś się dogadają”.

Czy sfinks poradzi sobie sam w domu, kiedy opiekun jest w pracy?

Tak. W przeciwnym razie nikt nie mógłby pracować 😉
Moje koty od początku uczą się, że przez część dnia dom jest pusty. W tym czasie zazwyczaj śpią. Gdy wracamy, zaczyna się domowe życie, kontakt i aktywność. Koty kochają rutynę, buduję im to pewność siebie i zapewnia komfort psychiczny 🙂

Na jak długo można zostawić sfinksa samego?

Docelowo tak standardowo 8-10 godzin, ale oczywiście nie od razu. Najpierw kot musi się poczuć bezpiecznie w nowym domu i zaufać opiekunom. Początki to krótsze wyjścia: zakupy, kawa, szybkie sprawy. Z czasem kot uczy się, że opiekun zawsze wraca, a dom nie znika w międzyczasie i jest w nim bezpieczny.

Czy sfinks może mieszkać ze świnką morską, królikiem lub chomikiem?

Teoretycznie tak, praktycznie, tylko pod nadzorem. Sfinks może być najłagodniejszym kotem świata, ale nadal jest kotem i nadal ma instynkty. Nawet jeśli przez lata wszystko wygląda idealnie, wystarczy jedna sekunda i jeden zapalnik. Dlatego małe zwierzęta i kot zawsze powinni być razem tylko wtedy, gdy człowiek jest w pobliżu.

Najstarszy z rodu już bezjajeczny emeryt Bing i dorastający dzieciak Bolek 😄 uwielbiam to zdjęcie 🩵
02/02/2026

Najstarszy z rodu już bezjajeczny emeryt Bing i dorastający dzieciak Bolek 😄 uwielbiam to zdjęcie 🩵

Pielęgnacja sfinksa – fakty vs mity• Czy sfinksa naprawdę trzeba kąpać?• Dlaczego się przetłuszcza i czy to „brud”?• Usz...
01/02/2026

Pielęgnacja sfinksa – fakty vs mity

• Czy sfinksa naprawdę trzeba kąpać?
• Dlaczego się przetłuszcza i czy to „brud”?
• Uszy, pazury, skóra – co jest faktem, a co przesadą z internetu

Bardzo często osoby zainteresowane maluszkami są pełni obaw czy poradzą sobie z pielęgnacją i pytają mnie jak to wygląda. I bardzo mnie to cieszy, że takie pytania padają bo wokół tej rasy narosło mnóstwo mitów, szczególnie tych dotyczących kąpieli🛁

W internecie często można przeczytać, że sfinksa trzeba regularnie kąpać, nawet co tydzień lub co dwa, używać kremów, balsamów i innych kosmetyków. Tymczasem to nie jest prawda. Wyjątek to specjalny krem z filtrem UV, ale to też nie zawsze 😉 jedynie kiedy wychodzimy z kotem na spacery lub wypuszczamy na zabezpieczony balkon czy taras.

Sfinksy produkują sebum, czyli naturalną tłuszczową wydzielinę skóry. Każdy kot ma gruczoły łojowe, które produkują sebum. Różnica polega na tym, że u kotów z sierścią ciężko to zauważyć. U kotów z sierścią sebum wchłania się w futro, u sfinksów jest po prostu bardziej widoczne. I co bardzo ważne sebum nie jest brudem. Tego nie trzeba zmywać z kota. To naturalna ochrona skóry, to jej nawilżacz i bariera zabezpieczająca przed przesuszeniem i podrażnieniami.

Im częściej zmywamy sebum poprzez kąpiele i kosmetyki, tym silniejszą odpowiedź uruchamia organizm. Skóra „broni się” i zaczyna produkować go jeszcze więcej. W efekcie wpadamy w błędne koło: kąpiel → więcej sebum → kolejna kąpiel. Skóra staje się przesuszona, podrażniona, a problem zamiast znikać – narasta.

Do tego dochodzi aspekt behawioralny. Kąpiele i intensywne zabiegi pielęgnacyjne są dla kotów stresujące i nie pozostają obojętne psychicznie, nawet jeśli kot był do nich przyzwyczajany od małego. W naturze nikt kotów nie kąpie bo koty czyszczą się same. Sfinksy również.

Zazwyczaj koty z nadmiaru sebum oczyszczają się same, wygrzewając się zostawiają go na kocu, pościeli czy ubranku. Dlatego decydując się na sfinksa, warto zaakceptować fakt, że ciemna pościel i częstsze pranie to po prostu element codzienności i nie jest to nic, z czym nie da się normalnie funkcjonować.

Oczywiście sfinksy wymagają podstawowej pielęgnacji. Warto regularnie kontrolować i czyścić uszy, ponieważ sebum lubi się tam gromadzić, a przy obcinaniu pazurów zadbać o oczyszczenie wałów paznokciowych. I na tym w większości przypadków pielęgnacja powinna się kończyć.

Jedynym wyjątkiem są kąpiele lecznicze – wprowadzane wyłącznie wtedy, gdy występują konkretne problemy skórne i na wyraźne zalecenie lekarza weterynarii, z użyciem odpowiednich szamponów leczniczych jako elementu terapii. To leczenie, a nie profilaktyka.

Sfinks nie jest „brudnym kotem”. Jest kotem bez sierści, z naturalnie działającą skórą, której często… wystarczy po prostu nie przeszkadzać.

Ps. Mam sfinksy od 6 lat- ani razu nie były kąpane i wszyscy żyjemy, koty nie chodzą oblepione „brudem” 😁

Niedzielne lenistwo 😁 Bibi 🩵Ładowanie baterii 🔋
25/01/2026

Niedzielne lenistwo 😁 Bibi 🩵
Ładowanie baterii 🔋

Adek przesyła pozdrowienia ❤️w lutym skończy 3 latka 🥰jak ten czas leci 🥹 wyrósł na pięknego dostojnego kawalera 💪
19/01/2026

Adek przesyła pozdrowienia ❤️w lutym skończy 3 latka 🥰jak ten czas leci 🥹 wyrósł na pięknego dostojnego kawalera 💪

Kwintesencja życia ze sfinksem.Nieważne jak, nieważne gdzie, nieważne kim jesteś, ile masz, jak wyglądasz i jak żyjesz....
04/01/2026

Kwintesencja życia ze sfinksem.
Nieważne jak, nieważne gdzie, nieważne kim jesteś, ile masz, jak wyglądasz i jak żyjesz.
On nie ocenia.
On potrzebuje tylko Ciebie.

Jego poczuciem bezpieczeństwa jesteś Ty,
dlatego zawsze chce być jak najbliżej.
Jak prawdziwy przyjaciel bez pytań.
Po prostu jest.
Zawsze.

Nawet kiedy masz gorszy dzień
i nie masz ochoty na towarzystwo,
on i tak przyjdzie
i wklei się w Ciebie tak, że
wszystko inne przestaje być ważne.

I czerpiesz z tej czystej bliskości,
z serca istoty,
która oddaje się w całości w Twoje ręce,
jest od Ciebie zależna
i z ufnością wie,
że przy Tobie jest jej miejsce.

Nie wyobrażam już sobie życia bez sfinksów.
Kocham koty, wszystkie są wspaniałe.
Ale sfinksy
to dla mnie połączenie ciała kota
z wnętrzem nieopisanej istoty ❤️

Basieńka, panienka z okienka 😁❤️
03/01/2026

Basieńka, panienka z okienka 😁❤️

Adres

Blachownia
42-290

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy 𝐏𝐞𝐫𝐟𝐞𝐜𝐭-𝐏𝐞𝐭𝐬 𝐏𝐋 𝐇𝐨𝐝𝐨𝐰𝐥𝐚 𝐊𝐨𝐭ó𝐰 𝐑𝐚𝐬𝐲 𝐒𝐟𝐢𝐧𝐤𝐬 𝐊𝐚𝐧𝐚𝐝𝐲𝐣𝐬𝐤𝐢 umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Firmę

Wyślij wiadomość do 𝐏𝐞𝐫𝐟𝐞𝐜𝐭-𝐏𝐞𝐭𝐬 𝐏𝐋 𝐇𝐨𝐝𝐨𝐰𝐥𝐚 𝐊𝐨𝐭ó𝐰 𝐑𝐚𝐬𝐲 𝐒𝐟𝐢𝐧𝐤𝐬 𝐊𝐚𝐧𝐚𝐝𝐲𝐣𝐬𝐤𝐢:

Skróty

Udostępnij

Kategoria