29/09/2026
"The devil is in the detail"
Het afgelopen weekend van een van de jaartrajecten van onze Academy was weer een memorabele.
Allereerst de zaterdag even. Mooie, heel mooie stappen gemaakt door Karin Steegstra-Kromdijk met haar Abbey. Een volkomen ontspannen draf bij Abby was echt heerlijk om te zien. En dan Evy Bentvelzen die zat ook op een roze wolk genaamd Abytte. Voor de allereerste keer op haar paard door de bak rijden. Ik geloof dat haar smile niet meer van haar gezicht te krijgen was.
Mooie stappen ook voor Arjanne met Phanom. Door hem "ergens naar toe te laten gaan" leerden we hem dat hij meer kon vertrouwen op gewoon lopen ipv snel stil te gaan staan als hij overspoeld werd door teveel prikkels.
Kelsey Eschweiler heeft het hele weekend gewerkt aan consistentie in de hulpen en in zachtheid met meer energie te kunnen rijden. Noelle Maeijer en Wenka hebben zich met name geconcentreerd op hun paarden fysiek meer in balans brengen. Zowel horizontaal als verticaal.
Kleine veranderingen bracht grote resultaten.
Op de zondag was het woord aan Anne Muller die ons meenam in houding en zit. En met name daar konden we zien hoe een relatief kleine verandering in ons lijf grote gevolgen had. Op haar geheel eigen wijze en met humor wist ze ons te inspireren.
Na een sessie binnen met de nodige hulpmiddelen, togen we naar buiten om de net geleerde kennis en kunde op het paard in de praktijk te brengen.
Er blijven maar een paar ruiters over, Karin en Kelsey die dan ook meer dan genoeg aandacht kregen om het geleerde in de praktijk te brengen. 3 mensen kozen ervoor om hun paard niet te rijden. En hoewel ik dacht dat 2 van die drie best gereden hadden kunnen worden, ben ik er supertrots op dat ze het niet hebben gedaan. Ieder ander zou denken, ja maar daar staat Anne en je hebt superveel aan haar inzichten en dat is natuurlijk ook zo. Maar het hele jaartraject draait erom dat je leert zien of je paard daar op dat moment ook beter van wordt, of mentaal slechter.
En men schatte het in dat, hoe graag zij zelf ook wilden, en hoe zeer het waarschijnlijk ook wel had gekund, hun paard daarvan bepaald niet beter zou worden.
En dát is nu precies waar het om gaat. Op dat soort momenten denk ik echt.
Performance horsemanship gaat over de prestatie die je levert samen met je paard. En dit vind ik dus ook echt een prestatie van formaat. Ondanks het feit dat je zelf o zo graag zou willen, het belang van je paard zien en dat voorop stellen.
Dan kan mijn weekend niet meer stuk.