31/05/2026
Ik naderde het terrein van Mirjam, en over de weg keek ik al naar hun huis. Daarvoor ligt de rijbak, en in een flits γ½οΈ.. dacht ik dat ik iets voskleurigs daar zag β‘π flitsen...
Eenmaal aangekomen bleek dat inderdaad Kanan te zijn, die ergens flink van geschrokken was tijdens het longeren.
"We moeten even iets anders verzinnen" begon Mirjam, "want ik moest hem net loslaten omdat hij zo hard ging! Opstappen doe ik nu niet hoor"
Ik schakel razendsnel, want met een paard wat net z'n leven nog niet zeker was, gaan we zeker nog geen rijles doen. π
Eerst moet die spanning omlaag.
"We gaan eerst even targetten met hem, dan koppelen we iets leuks aan wat net eng was"
Ze had jaren geleden al eens wat ervaring hiermee opgedaan met haar andere paardje, Bliksem, maar nog nooit met Kanan.
Met z'n drieΓ«n lopen we naar de stal om haar targetstick en de rozenbottels op te halen.
We begonnen bij de stallen met het aanleren van de target, omdat dit een neutrale plek is. (Om dit vervolgens ook in de rijbak te oefenen.)
Kanan had het idee zo te pakken, en z'n ademhaling en hartslag begonnen ook al te zakken. π§
Hoe fijn dat dit goed werkt, want er was geen greintje stress meer te zien bij hem eenmaal terug in de bak. π€
We begonnen hier ook met de target wat verder van hem af te houden, zodat hij echt een paar stappen er naar toe moest zetten.
Aan het begin van de les had Mirjam echt niet op willen stappen, maar na 10 minuten targetten in de bak, zei ze nou, ik kan er toch nog wel even op!
En zo sloten we nog af met een mooi stukje ontspannen rijden in de bak (zonder bak kabouters!) ππ
