17/10/2026
Lieve harvey,
Wat liet je ons schrikken toen we je op het land aantroffen, rollend van de pijn.
Een gedraaide darm bleek de oorzaak ...de hele nacht zijn we bij je geweest en kregen eventjes het idee dat het de goede kant op ging na het bezoek van de dierenarts. Maar dit was jou taaie karakter, helaas heb je deze strijd niet gewonnen en hebben wij je uit je lijden moeten laten verlossen.
Je hebt zoveel mensen met verdriet en een gebroken hart achter gelaten, dit geeft maar weer aan wat een goud paard je was! Je hebt zoveel betekend voor vele.
Jij was ook altijd het paard die er voor kon zorgen dat mensen over angsten heen kwamen en weer durfde te trainen. De onvoorwaardelijke liefde die jij gaf resulteerde erin dat jou ruiters weer voorzichtig aan een eigen paard durfde te beginnen.
Jij kon ook altijd mensen laten verbazen als jij in de "sport stand" ging. Je was wat ongelukkig gebouwd en had een snufje koudbloed door je bloed stromen, keek altijd schattig en onbezorgd uit je ogen. Als ze je dan op stal zagen staan waren de verwachtingen laag..maar zodra er met je gereden werd liet je zien dat uiterlijk maar een jasje was!
Wat een gemis, lieve lieve harvey... je bent onvervangbaar. Wat gaan wij je missen vriendje!
Woorden schieten ons te kort.🕊
