Dog Chaperone

Routebeschrijving Website Contact opnemen met het bedrijf

Dog Chaperone Dog Chaperone, jachttraining op maat.

08/10/2026

De antwoorden: Zoek de verschillen.....

Hier zie je twee filmpjes van Indy.
Op het eerste gezicht lijken het dezelfde filmpjes.

Beide filmpjes zou je kunnen zien als een hond die volgt. Toch is dit niet het geval.

Bovenste filmpje:

Indy kiest er zelf voor om naast mij te lopen. Dat maakt haar gedrag geen 'volg', het is haar keuze om gezamenlijk te wandelen.

Je ziet dat Indy vrij 'los' is in haar lijf. Een beetje wiebelend zelfs. Haar tong hangt vrij ver uit de bek, ontspannen.

Haar positie ten opzichte van mij is wisselend, naast mijn voeten, wat verder naar voren en ook neemt ze een keer zijwaarts wat meer afstand van mijn been.

Haar oren staan ontspannen en iets meer voorwaarts. Ze kijkt om zich heen, ontspannen en nieuwsgierig.

Ook kijkt ze een paar keer naar mij. Je zou dit inchecken kunnen noemen, het is in elk geval contact maken. Ze doet dit langer dan in het onderste filmpje. De kop beweging is groter dan in het andere filmpje.

‼️Ze is bezig met de omgeving en blijft ondertussen bij mij in de buurt.

Toch zou dit gedrag bij mij niet onder het commando 'volg' passen. Het is niet volgens de afspraken die we over dat commando hebben gemaakt. Ik zou dit gedrag dus ook niet belonen. Dat hoeft ook niet, het is immers zelfverkozen gedrag. En zolang ik niks vraag, kan ze het ook niet fout doen.
Haar gedrag is dus prima. 'Vrij' zijn betekent niet voor elke hond dat ze altijd op afstand blijven. 'Vrij' kan ook naast mij wandelen zijn.

Onderste filmpje:

Je ziet Indy wederom naast mij lopen. Ditmaal onder het commando 'volg'.

Haar lijf is rustiger, strakker. Spieren zijn meer aangespannen. Zonder dat er sprake is van spanning/stress. Haar tong hangt minder uit haar bek, ze is geconcentreerder aan het bewegen.
Haar lijf is steeds in dezelfde positie ten opzichte van mij. Voorpoot is gelijk aan mijn voet.

Haar oren staan met iets meer spierspanning naar achteren. Haar kop beweging is kleiner, meer voorwaarts en inchecken is korter.
Ookal is het inchecken minder nadrukkelijk aanwezig, middels haar oren heeft ze aan dat ze bezig is haar gedrag af te stemmen op mij.
Mij aankijken is voor mij niet essentieel.

Ook is ons tempo net wat l***r. Het tempo is afgestemd op wat voor haar 'het beste bij te benen is', letterlijk en figuurlijk.

‼️Ze is bezig met het uitvoeren van de opdracht volg en houdt ondertussen de omgeving in de gaten.

Kortom, door heel gedetailleerd te kijken zie je grote verschillen in deze filmpjes. 🧐

Veel voorjagers vinden het lastig om aan te geven welk gedrag van de hond past binnen een commando. Wat is goed en wanneer is gedrag geen beloning meer waard?

Door gedetailleerd te kijken lukt het beter om duidelijk te zijn naar de hond. Wel of niet goed, wel of niet een beloning.

𝗪𝗲𝗿𝗸𝗹𝘂𝘀𝘁........𝗼𝗳 𝗵𝘆𝘀𝘁𝗲𝗿𝗶𝗲???Wie kent hem niet???Die ene hond die zó graag wil werken.Die met hoge snelheid door het ve...
06/09/2026

𝗪𝗲𝗿𝗸𝗹𝘂𝘀𝘁........𝗼𝗳 𝗵𝘆𝘀𝘁𝗲𝗿𝗶𝗲???

Wie kent hem niet???

Die ene hond die zó graag wil werken.
Die met hoge snelheid door het veld raast.
Die niet kan wachten.
Die elk commando eerst drie keer moet horen en dan nog geholpen moet worden deze uit te voeren.
Die piepend of blaffend het veld op komt, de omgeving scant en vervolgens al een sprint trekt naar het paaltje waarvan hij weet: DAAR begint het feest.

“Wat een werklust!”

Dat is een term die we als voorjagers graag gebruiken. En eerlijk is eerlijk: het klinkt ook als een compliment.
Maar… is dit daadwerkelijk werklust?

In het verleden werkte ik binnen de gespecialiseerde jeugdzorg. Mijn opleiding en werk waren sterk gericht op het bespreekbaar maken van moeilijke onderwerpen, het analyseren van gedrag en het zoeken naar oplossingen en helpende acties om situaties te verbeteren.
In mijn huidige werk als trainer merk ik dat veel van die inzichten nog steeds bruikbaar zijn.
Een van de methodes die ik destijds leerde, is het kernkwadrant.

Ik vind het interessant om eens anders te kijken naar die hond die wordt omschreven als:
“Hij heeft echt een enorme werklust.”

Want wat zien we eigenlijk?

Onze honden zijn veelal gefokt op werkeigenschappen. In welke mate deze eigenschappen vererven en welke rol nature en nurture precies spelen, laat ik hier even buiten beschouwing. Daar kun je met gemak een heel verhaal over schrijven.

Mijn focus ligt nu op de honden met die zogenaamde GROTE werklust.
Want soms zie ik helemaal geen werklust…
Ik zie een hond die volledig opgaat in de context.
Een hond die voortdurend alle prikkels scant.
Een hond die ervan overtuigd is dat er iets gaat gebeuren.
Een hond die al handelt voordat hij daadwerkelijk heeft waargenomen wat er van hem wordt gevraagd.
Een hond met rood omrande ogen.
Een hond die moet…….IETS DOEN.

En voor mij ligt deze hond dichter bij hysterie dan bij werklust.

Een hysterische hond doet.
Denkt niet of nauwelijks na.
Reageert voordat hij er zelf erg in heeft.
En verliest daarbij iets essentieels uit het oog:

De samenwerking met de voorjager.

Want voor mij betekent werklust niet simpelweg: zo snel mogelijk in beweging komen zodra er een mogelijkheid tot iets doen ontstaat.

Werklust betekent het willen uitvoeren van een taak. Deze taak wordt gegeven door de voorjager. Een hysterische hond vergeet de aanwezigheid van de voorjager. Een hysterische hond houdt geen rekening met de voorjager. Een hysterische hond is niet bezig met samen werken….
Daarmee is hysterie voor mij geen “extra grote hoeveelheid werklust”.
Het is doorgeschoten werklust.

Een waardevolle kwaliteit die, zonder voldoende vaardigheden om deze te reguleren, zijn functionaliteit verliest.
En daar wordt het kernkwadrant interessant. (Zie afbeelding)

Kernkwaliteit:
Werklust / werkwillendheid

Valkuil:
Hysterie

Allergie:
Apathie / ongeïnteresseerdheid

Uitdaging:
Ontvankelijkheid, zelfregulatie en responsiviteit

Als we vervolgens inzoomen op het kernkwadrant, wordt het interessant.

Hysterie is de valkuil van een waardevolle kwaliteit. En juist dat betekent dat we niet alleen moeten kijken naar het gedrag dat we willen verminderen, maar vooral naar de kwaliteit die we functioneel willen houden.
Binnen het kernkwadrant is de uitdaging de helpende factor. De kwaliteiten die mogen groeien zijn ontvankelijkheid, zelfregulatie en responsiviteit.
En daarmee komen we bij een belangrijk punt: Het antwoord op hysterie is niet per definitie rust.

Natuurlijk zal het observeerbare gedrag er door meer zelfregulatie vaak rustiger uitzien.
Rust is dus niet het doel op zich.
Het doel is functionele regulatie.

Wat de hond mag leren, is zijn aandacht verdelen. Ik gebruik hiervoor de 70/30-regel.

In de basis willen we dat de hond mentaal ongeveer 70% bij de voorjager en 30% bij de context is.
De hond moet oog hebben voor wat er om hem heen gebeurt.
Die 70/30-verdeling willen we bijvoorbeeld terugzien in het heelwork, tijdens het verplaatsen over het terrein en bij het oplopen naar de inzetplek. De hond neemt de omgeving waar, maar blijft tegelijkertijd voor het grootste deel mentaal ontvankelijk voor de voorjager.

En dan gebeurt er iets interessants.
Er komt een prikkel uit het veld.
Op dat moment mag de balans tijdelijk omslaan naar 30/70.
De grootste aandacht mag zich verplaatsen naar het veld, naar de prikkel, naar datgene wat relevant is voor de taak.

Daarna willen we iets anders zien: Dat de hond zijn aandacht weer kan verplaatsen.
Van het veld terug naar de voorjager. Van 30/70 weer naar 70/30.

Daar zit voor mij een belangrijk verschil tussen een hond die hysterisch is en een hond die zichzelf kan reguleren.
Het gaat dus niet om een hond die voortdurend met zijn aandacht bij de voorjager blijft. En ook niet om een hond die vooral rustig moet blijven totdat hij toestemming krijgt om te werken.

Het gaat om een hond die kan schakelen.
Die de context kan waarnemen zonder er (soms letterlijk) in te verdwijnen.
Die de prikkel kan volgen zonder zichzelf kwijt te raken.
Die zijn drive kan inzetten zonder de samenwerking met zijn voorjager te verliezen.

Niet: minder werklust.

Niet: zoveel mogelijk rust.

Maar: leren omgaan met die werklust.

De hond mag leren wanneer hij het grootste deel van zijn aandacht naar het veld brengt, wanneer hij deze weer terugbrengt naar de voorjager en hoe hij daartussen kan schakelen.
De sleutel ligt dan ook bij de hond die zichzelf reguleert en niet de voorjager die de hond reguleert.

We willen een hond die, juist omdat hij zo graag wil werken, in staat is om ontvankelijk, responsief en in samenwerking met zijn voorjager te blijven.

Werklust mag je koesteren, hysterie niet.
Dus kijk eerlijk naar wat je ziet.
Is dit écht werklust?
Of zie je een hond die zo graag wil werken dat hij zichzelf en zijn voorjager onderweg kwijtraakt?
En als je hysterie ziet: accepteer het dan niet als werklust, maar pak het aan.

Emoties…...Werken met je hond raakt.Iedereen die een hond heeft, weet het. Zo’n viervoeter gaat onder je huid zitten en ...
24/08/2026

Emoties…...Werken met je hond raakt.

Iedereen die een hond heeft, weet het. Zo’n viervoeter gaat onder je huid zitten en uiteindelijk recht je hart in. Je kent je hond door en door, en andersom kent hij jou ook. Je weet wat een blik betekent, herkent de kleinste verandering in houding of gedrag en voelt vaak al aan wat er gaat gebeuren voordat het daadwerkelijk gebeurt.

Als je dan ook nog samenwerkt met je hond, zoals wij dat in de jachthondenwereld doen, wordt die band misschien wel drie keer zo sterk.

Door samen te trainen en te werken, komt je hond nóg dichter bij je te staan. Je wordt een team. Samen ben je één combinatie.

Je traint, je geniet, je juicht, je bent soms teleurgesteld. Je loopt tegen moeilijkheden aan, hebt periodes waarin het even niet lukt en werkt daar samen weer doorheen. Je leert elkaar steeds beter begrijpen. Je hond is je maatje, je partner en degene met wie je samen die weg aflegt.

En juist omdat je die weg samen aflegt, weet je ook precies hoeveel ervoor nodig is geweest om op het punt te komen waar je vandaag staat.

Als trainer mag je soms een stukje meelopen in dat bijzondere proces tussen voorjager en hond. Je mag adviseren, ondersteunen, aanmoedigen, spiegelen en samen lachen. Ook als trainer zie je de combinatie tijdens hoogtepunten én dieptepunten. Je ziet waar ze vandaan komen, kent de obstakels die ze onderweg zijn tegengekomen en weet hoeveel inzet, geduld en vertrouwen ervoor nodig is geweest.

Je gunt iedere combinatie dan ook het allerbeste.

Tijdens de SJP van afgelopen zaterdag stond ik langs de kant te kijken naar de dirigeer. Er deden meerdere voorjagers mee die ik ken, die bij mij trainen of bij mij getraind hebben. Bij iedere voorjager voel je de spanning. Je ziet de concentratie, de verbinding met de hond en de wil om samen de proef tot een goed einde te brengen.

Vanaf de zijlijn kijk ik mee. Ik zie de details, maar ook het grote geheel. Ik kijk, analyseer, maar bovenal: ik voel mee.

En als het dan lukt… Als die twee duiven uiteindelijk binnenkomen, klinkt er applaus.

Dat applaus raakt mij. Elke keer weer.

En eigenlijk maakt het daarbij niet eens uit of ik de voorjager ken.

Want dat applaus gaat over zoveel meer dan alleen het resultaat van dat ene moment. Het is het publiek dat meeleeft met de combinatie die daar zojuist heeft gewerkt. Mensen vieren het succes mee, zijn oprecht blij voor de voorjager en de hond en laten met hun applaus zien dat ze respect hebben voor wat ze zojuist hebben gezien.

En dát raakt.

Het brengt mijn tranen naar boven, omdat je soms weet welke weg eraan vooraf is gegaan. Welke ups en downs er zijn geweest. Hoeveel geduld, vertrouwen en doorzettingsvermogen ervoor nodig waren.

En soms heb je daar als trainer een stukje onderdeel van mogen zijn.
Dan sta ik daar aan de kant, op het moment dat het lukt.

En dan klinkt dat applaus.

Voor mij is dat applaus daarom zoveel meer dan een applaus voor twee duiven die binnenkomen. Het is een eerbetoon aan de weg die de combinatie heeft afgelegd. Aan alle trainingen, alle twijfels, alle successen en teleurstellingen. Aan het harde werken, het vertrouwen en vooral aan de bijzondere samenwerking tussen mens en hond.

Hoe mooi is het dat een publiek daar even bij stil kan staan en dat samen kan vieren?!!

Misschien is dat wel één van de mooiste kanten van onze jachthondensport.

Niet alleen het behalen van een resultaat, maar het zien van de weg ernaartoe. Het samen werken, samen groeien en uiteindelijk dat ene moment waarop alles samenkomt.

En dan klinkt er applaus.

En sta ik daar langs de kant…

Met een brok in mijn keel en tranen in mijn ogen.

Omdat ik weet hoeveel liefde, tijd, energie en doorzettingsvermogen er achter zo’n moment kan zitten.

Dat raakt. ❤️

En eigenlijk....als je er zo naar kijkt....zou elke combinatie het applaus verdienen ook als de duiven niet binnenkomen.

Foto: Susan Lentjes
Voorjager: Francis Langezaal met Pip

!! ᴘʟᴇᴋᴊᴇ ʙᴇꜱᴄʜɪᴋʙᴀᴀʀ ɪɴ ᴍᴀᴘ ʙ ɢʀᴏᴇᴘ!! ᴛʀᴀɪɴ ᴊɪᴊ ᴠᴏᴏʀ ᴇᴇɴ ᴀ ᴅɪᴘʟᴏᴍᴀ?Per september is er een plekje vrij voor een gedreve...
14/08/2026

!! ᴘʟᴇᴋᴊᴇ ʙᴇꜱᴄʜɪᴋʙᴀᴀʀ ɪɴ ᴍᴀᴘ ʙ ɢʀᴏᴇᴘ!!

ᴛʀᴀɪɴ ᴊɪᴊ ᴠᴏᴏʀ ᴇᴇɴ ᴀ ᴅɪᴘʟᴏᴍᴀ?

Per september is er een plekje vrij voor een gedreven combinatie in de groep die traint voor MAP B / SJP A op zaterdag van 15.00-17.00 uur.

Informatie en opgeven kan via

vrij vertaald als Honden Beschermheer/ -vrouw geeft een indruk van de manier waarop ik vorm geef aan de relatie tussen hond en eigenaar:

Morgen de laatste werkdag voor mijn vakantie ☀️🎉Hoe leuk om dan mijn nieuwe gepersonaliseerde speeltje te kunnen gebruik...
17/07/2026

Morgen de laatste werkdag voor mijn vakantie ☀️🎉
Hoe leuk om dan mijn nieuwe gepersonaliseerde speeltje te kunnen gebruiken!!
Vanavond in de tuin geoefend....💪🏻

Met cursisten heb ik het vaak over opwinding. Voor sommige voorjagers een waar hoofdpijndossier.De hond en opwinding.......
16/07/2026

Met cursisten heb ik het vaak over opwinding.
Voor sommige voorjagers een waar hoofdpijndossier.
De hond en opwinding......

Opwinding en rust....wat is waardevol en wat is noodzakelijk?

Rust in het werken met de hond is nodig maar opwinding is net zo noodzakelijk.
Vaak stel ik voorjagers de schaal vraag.
De mate van opwinding inschatten is niet makkelijk. Leren zien op welke schaal jouw hond zit en welke schaal een optimaal leerrendement geeft horen bij het werken met de hond.

Dit stuk beschrijft heel mooi dat rust geen heilige graal is...
Dus in plaats van zoeken naar rust, zoek naar de juiste verhouding van opwinding en leervermogen.

Arousal Is Rarely the Enemy: Why Calm Is Not the Optimal State for Learning in Working Gundogs

For years, dog owners have been told that the ideal training session begins with a calm dog. Social media is filled with advice encouraging handlers to wait until the dog is completely relaxed before asking for any work. While there is certainly a place for emotional stability and self-control, this belief has gradually evolved into the misconception that calmness itself is the goal.

Science, however, paints a far more interesting picture. For a working gundog, learning does not occur simply because the dog is calm. It occurs because the dog's brain is sufficiently activated to pay attention, process information, solve problems and remember experiences. In other words, arousal is not the enemy. In fact, without an appropriate level of arousal, learning becomes inefficient.

Understanding Arousal

Arousal refers to the level of activation within the nervous system. It is not simply excitement, nor is it the same as stress. Instead, arousal represents the degree to which the brain and body are prepared to respond to the environment. The challenge for trainers, therefore, is not to eliminate arousal but to understand it, shape it and keep it within a useful range.

It helps to imagine arousal as a spectrum. At one end lies deep relaxation or even drowsiness, where heart rate is low, attention wanders and motivation is minimal. At the opposite extreme lies overwhelming emotional activation, where stress hormones surge and thinking begins to shut down. Between these two extremes is the zone where the brain functions most effectively.

This concept has been recognised in psychology for over a century through the Yerkes-Dodson Law, first described in 1908. Their research demonstrated that performance generally improves as arousal increases, but only up to an optimal point. Beyond that point, excessive arousal begins to impair performance. Working dogs are no exception.

The Brain Was Designed to Work Under Activation

A gundog was never bred to perform while half asleep. Retrievers, spaniels and HPR breeds evolved to work in highly stimulating environments where gunfire, scent, moving game, changing wind, water, rough terrain and multiple handlers all create considerable sensory input. If these dogs only learned when completely calm, they could never perform their historical purpose.

Instead, evolution selected dogs capable of maintaining cognitive function while emotionally activated. When a dog anticipates work, several important neurological changes occur: the sympathetic nervous system increases heart rate and blood flow, adrenaline enhances alertness, dopamine increases motivation and focus towards rewarding outcomes, and noradrenaline improves attention and sensory processing. Together, these chemicals prepare the brain to absorb information.

Far from preventing learning, moderate activation actually primes the nervous system for learning.

Dopamine: The Hidden Driver of Learning

One of the most misunderstood chemicals in dog training is dopamine. Many people associate dopamine simply with pleasure, but modern neuroscience shows something different: dopamine is primarily involved in motivation, prediction and reward expectancy.

When a dog becomes excited because it sees a dummy bag, hears the slip lead or anticipates retrieving, dopamine activity rises dramatically. This increase sharpens attention, increases persistence, enhances memory formation and encourages exploration and problem-solving. In practical terms, the dog becomes mentally prepared to learn.

This is one reason experienced trainers often observe that the first retrieve of the day is not simply about exercise. It activates the brain and helps the dog enter a neurological state where subsequent learning becomes more effective.

Cortisol Is Not Always Harmful

Stress hormones often receive unfair criticism. Cortisol has developed a reputation as something trainers should eliminate entirely, yet it performs numerous essential functions. During moderate challenge, cortisol helps mobilise energy, improve memory consolidation and increase alertness.

Research in both humans and animals has demonstrated that emotionally significant experiences are often remembered more effectively because moderate cortisol interacts with the amygdala and hippocampus to strengthen memory storage. The problem arises only when cortisol remains elevated for prolonged periods or reaches excessive levels: chronic stress damages learning, while moderate challenge enhances it.

Working dogs experience small increases in stress hormones every time they solve difficult retrieves, overcome environmental challenges or work through mild uncertainty. This is not harmful; it is part of adaptation.

Why Completely Calm Dogs Often Learn Poorly

Imagine asking someone to solve advanced mathematics immediately after waking from a deep sleep. Their brain is functioning, but it is not optimally activated. The same occurs in dogs. Dogs displaying extremely low arousal may show slow responses, reduced motivation, poor persistence, limited attention and weak memory formation.

They may appear beautifully relaxed, but they are not necessarily ready to perform demanding cognitive tasks. Many handlers’ mistake inactivity for engagement, yet the two are very different. A dog lying quietly beside you may simply be disengaged from the learning process.

Productive Arousal Looks Different

A dog working within its optimal arousal zone rarely appears perfectly calm. Instead, you often observe bright eyes, forward body posture, fast tail movement, intense focus, quick responses, high enthusiasm and a strong desire to engage.

Importantly, this enthusiasm remains controllable. The dog can still think, process information and solve problems. This is productive arousal, and it is exactly what trainers should seek.

When Arousal Becomes Too High

Of course, excessive arousal carries consequences. As adrenaline continues rising, activity shifts away from the prefrontal areas responsible for flexible decision-making and towards more reflexive survival systems. Behaviour becomes increasingly automatic, and the dog may vocalise, break steadiness, ignore cues, rush retrieves, lose memory, become frantic or struggle with impulse control.

Learning now deteriorates, not because arousal exists, but because arousal has exceeded the dog's cognitive capacity. This distinction is crucial. The solution is not to make the dog calm; it is to reduce arousal back into the optimal learning zone.

Gundog Training Should Build Emotional Control, Not Emotional Suppression

Perhaps the greatest misunderstanding in modern dog training is confusing emotional control with emotional suppression. A good working retriever should desperately want the retrieve. It should anticipate the fall, feel excitement and experience motivation. Yet despite all this internal activation, it should remain steady.

Steadiness is not the absence of excitement; it is the ability to control excitement. That difference changes everything. The world's best working dogs are rarely emotionless. They are emotionally regulated.

Confidence Grows Through Controlled Challenge

Every time a dog successfully manages an emotionally stimulating situation, the nervous system adapts. Neural pathways become stronger, confidence increases and the dog develops resilience. This principle mirrors findings across behavioural neuroscience: adaptation occurs through exposure to manageable challenge.

Avoiding all excitement prevents this development. Instead, trainers should expose dogs to increasing levels of stimulation while ensuring the dog remains capable of making successful decisions. Learning occurs at the edge of competence, not inside a bubble of complete calm.

Practical Implications for Gundog Trainers

Rather than asking whether your dog is calm enough to train, ask better questions: is my dog engaged, is it thinking, is it motivated, and can it still make good decisions? If the answer is yes, your dog is probably within its optimal learning zone.

If excitement begins to overwhelm thinking, lower the difficulty rather than removing all emotion from the session. Likewise, if the dog appears flat, disconnected or lacking enthusiasm, increasing motivation may improve learning far more effectively than waiting for additional calmness.

Likewise, if the dog appears flat, disconnected, or lacking enthusiasm, increasing motivation may improve learning far more effectively than waiting for additional calmness. Great trainers learn to adjust arousal just as carefully as they adjust distance, distraction or difficulty.

Final Thoughts

Working gundogs were never designed to perform in a state of complete relaxation. They were bred to think, adapt and make decisions while operating in exciting, dynamic, and often highly stimulating environments. Their remarkable abilities come not from the absence of arousal, but from their capacity to remain cognitively engaged despite it.

The aim of training should therefore never be to eliminate excitement. Instead, it should be to shape that excitement into focused, controlled energy that drives performance without overwhelming thought. A dog that is motivated, alert, and eager to work is not a problem to be calmed, it is a brain ready to learn.

The true skill of the trainer lies in recognising where the dog sits on the arousal spectrum and adjusting the session accordingly. Too little activation and the dog disengage; too much and thinking gives way to impulsive behaviour. Between those two extremes lies the state where learning is fastest, memories are strongest and performance reaches its greatest potential.

That is where great gundogs are made.

If you enjoyed this article, you will find structured training plans, progress tracking, video analyse and hundreds more lessons inside the Gundog Journey Companion.
https://gundogjourneycompanion.app/

Nieuwe look, vertrouwde werkwijze.Daar is ie dan! Mijn nieuwe logo🥰Ook mijn website heb ik onder handen genomen. Ik ben ...
12/07/2026

Nieuwe look, vertrouwde werkwijze.

Daar is ie dan!
Mijn nieuwe logo🥰

Ook mijn website heb ik onder handen genomen.

Ik ben Renate enorm dankbaar voor haar werk!

Neem een kijkje op mijn nieuwe website:

vrij vertaald als Honden Beschermheer/ -vrouw geeft een indruk van de manier waarop ik vorm geef aan de relatie tussen hond en eigenaar:

09/07/2026

Soms hebben voorjagers een steuntje in de rug nodig 🤔 Valerie Torenstra 🤣
Ze zijn zo druk met managen van de situatie dat feedback niet helemaal binnen komt.....geeft niks....ik help je een handje😅

Voor Manon van Penderen en Azarja van Heerde een hart onder de riem....zij kregen een ongeluk toen ze onderweg waren naar training. Gelukkig is iedereen redelijk ongedeerd gebleven. Nu bijkomen van de schrik!

Een fantastische groep jagers!!! Jaarlijks wordt ik uitgenodigd door deze groep jagers voor een training. Stuk voor stuk...
09/07/2026

Een fantastische groep jagers!!!

Jaarlijks wordt ik uitgenodigd door deze groep jagers voor een training. Stuk voor stuk fanatieke jagers met fanatieke honden.

Met een flinke dosis humor en een serieuze ondertoon zijn we gisteren aan de slag gegaan met los voorjagen op linie en honden die elkaar respecteren tijdens het werken.

Deze honden worden enkel ingezet in de praktijk en weten dus maar al te goed wat schot betekent...... RENNEN!!

Ik vind het fantastisch om te zien hoe deze mannen elk advies oppakken en er daadwerkelijk ook mee aan de slag gaan.

Het was mij weer een waar genoegen!!!

Tijdens de training van vanochtend werd veel gevraagd van de honden en voorjagers. Markeren en onthouden....en nog veeee...
08/07/2026

Tijdens de training van vanochtend werd veel gevraagd van de honden en voorjagers. Markeren en onthouden....en nog veeeeel meer.

Deze proef werd met 4 combinaties tegelijk gedaan.

Eerst M1 (geel) shooter op 100 meter
Dan M2 (rood) schot/ dummy op 100 meter

M2 werd direct gehaald, daarna M1 en als laatste een lijn van 120 meter (blauw)
Naast de rode post stond nog een combinatie, zij oefenden op post gedrag.

Adres

Uddel
3888KP

Openingstijden

Maandag 09:00 - 17:00
Dinsdag 09:00 - 17:00
Woensdag 09:00 - 17:00
Donderdag 09:00 - 17:00
Vrijdag 09:00 - 17:00
Zaterdag 09:00 - 17:00

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Dog Chaperone nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact Opnemen Met Het Bedrijf

Stuur een bericht naar Dog Chaperone:

Snelkoppelingen

Delen

Categorie