19/06/2026
Eindelijk, eindelijk, EINDELIJK! Vandaag geen camera’s, geen gedoe met tijgerstrepen of modellen-casting. Vandaag is het Beau-tijd.
Ik hoorde het gisterenavond al gefluisterd: "De VW T3". Alleen die woorden al doen mijn staart sneller kwispelen dan een helikopterwiek. Zodra dat oude, ronkende ding de straat in draait, word ik lichtelijk hyper. Oké, eerlijk? Ik word totaal hyper. Ik ken elk geluidje van die bus, elke geur van het beklede interieur, en het feit dat ik mee mag? Dat is de ultieme beloning na al die dagen van jaloers kijken naar Bonk, Fleur en Lilly.
De wekker ging om 06:00 uur. Normaal zou ik me nog eens lekker omdraaien onder mijn dekentje, maar vandaag? Ik zat al in mijn bench te wachten voordat ze hun eerste slok koffie op hadden. Om 07:00 uur was het zover: ik werd de bus in getild—en ik sprong zelf nog even na voor de zekerheid.
Vroem! De motor sputterde even (zoals het een echte klassieker betaamt) en toen gingen we. Gassen maar!
Het is vandaag snikheet, dus mijn personeel heeft de enige juiste beslissing genomen: we gaan naar het water. Brouwersdam, ik kom eraan! Ik zit hier op de passagiersstoel, mijn oren flapperen in de rijwind die door het raam naar binnen komt, en ik voel me de koningin met de met wind in mijn "Harrie Warrie" grijze coupe ben ik onverslaanbaar.
Lekker met mijn pootjes in het zand en straks de zee in—ik kan niet wachten tot ik die eerste golf tegen mijn buik voel. Geen fotoshoots, geen verplichtingen, gewoon ik, de bus, en het water.
Als we daar straks geparkeerd staan met het deurtje open, ga ik eens uitgebreid uitbuiken in de zon.
Denk je dat ik vandaag ook een beetje kan "surfen" op een bodyboard, of ben ik daar toch iets te klein voor met mijn korte teckelpootjes?