18/05/2026
Ja waar zullen we beginnen, want het leven bestaat uit zoveel leuke dingen ❤️.
Nadat we vorige week volle 5 dagen op Badminton Horse Trials hebben genoten, was het nu tijd voor onze wedstrijd.
Eventing Marbach 🇩🇪🌳⛰️🦄
Deze x in de 2*, met Motion.
Het leuke van een wedstrijd rijden in Duitsland, is dat je weet: STAU , en niet een beetje maar heel vaak een klein stukje. Gelukkig hadden we deze rit onze lieve vrienden Rutger Murray en Dorothy Kemperink mee. Hiermee was onder andere onze catering volledig biologisch verzorgt. En heeft Rutger zijn camera uitvoerig getest met ondersteunde woorden van Dorothy 😘.
Marbach is wel zo een wedstrijd die je wilt rijden als eventing ruiter. De hele wedstrijd ademt: eventing. Met een fokkerij voor eventing, een veiling met eventing paarden. En een cross door de prachtige heuvels, waar wij als Nederlanders de hele STAU heen reis weer zijn vergeten. Je snapt direct waarom de nations cup seizoen hier de wedstrijd opent.
Dressuur dag: Motion maakt mooie ontwikkeling. Heb geprobeerd deze weer mee te nemen in de proef. Was geen slechte proef, echter de aanleuning had op sommige stukken zeker beter gekund. Met 63 % , is het geen top 10 klassering. Waar ik vroeger op school blij zou zijn met 63 % van de 100 %. Blijft het nu wel aan mij knagen. Gelukkig heb ik dan mijn super Maarten van Stek ; die mij weer met 2 benen op de grond zet.
Cross dag: jeetje wat een zin had ik hier in!! Mijn eigen soort kleine badminton, met super Motion. Echter moest dit wel echt op halve kracht van de chauffeur. Al weken kwakkel ik met een soort vast gelopen hoest/koorts/verkoudheid die net als de Duitse STAU niet wil verdwijnen. En nu dacht die: laat ik Roxana de hele nacht wakker houden met hoesten. Echt jongens , mijn man verdient een medaille. Niet alleen omdat die het mij vol houdt, maar ook met een hele nacht een blaffende vrouw naast hem. Wordt hij nog vrolijk wakker, en is hij mijn grootste steun en toeverlaat. Op weg naar de start, komt er altijd soort rust over mij heen. Zo van: eindelijk weer naar het starthok, ons spelletje, mijn paard en ik. Hoe ingewikkeld Motion soms voor haarzelf kan zijn. Zo geweldig is ze voor mij, van start tot finish, fantastisch!! Die oren van haar , vallen er nog net niet af, en helpt dit ziek / zwak / misselijk mens door de cross heen. Op het 2e water was ze tevens geheel van mening dat ze die wellicht ook even over heen kon springen. Aan de instelling ligt het niet 🤪. Echter zonder beugel en een blik op oneindig tussen de vlaggen haalde we de smalle naar het water nog 🫶. Finish gehaald, paard fit, man blij, en ik hopende dat de laatste ziekte kiemen nu echt uit me lijf waren. PS: dit paard maakt mij intens gelukkig.
Zondag: om te beginnen met de VET check. Gelukkig wordt alleen het paard gecheckt, want als ik mijn omgeving mag geloven moet ik opgevangen worden in de zeehonden opvang, ivm mijn huidige stem geluid… 🦭🤔.
Motion draafde er keurig door heen, en klaar om te springen. Er stond een technisch mooi parcours , met vanaf hindernis 1 voorwaartse lijnen. Ze zullen gedacht hebben; geen heuvels in de bak maar wel ruimte om te galopperen. En die hebben we gebruikt. Een heerlijk 0 rondje. Als 1 ding duidelijk is: Motion is mijn wereld vriendin 🦄.
Om het geheel mooi af te sluiten, nog een taartje gegeten. Of zoals de Duitser het zeggen : Kuche 🍰. Gelukkig zijn de stukken taart hier net zo groot als de files. Dus 1 stuk is genoeg voor 2 personen. Voorop gesteld dat niemand een vork met mij wou delen, uit angst voor ook eventuele zeehonden opvang..
Maak natuurlijk soms een grapje teveel, echter was het ook een emotionele wedstrijd. 4 jaar geleden reed hier nog 4* met mijn super flip 💙.
Die boodschap blijft binnen komen als ik daar loop. En ja, met cross lopen kijk je ook naar de 4* lijntjes. De wil, om dat weer te rijden. Zit er nog heel groots. En daarom nu geduld hebben, geduld om op te leiden, geduld om mijn paard kilometers mee te geven. Maar ook stuk geduld om te blijven relativeren. Als je België, Duitsland, Frankrijk, Zwitserland , Oostenrijk en Zweden hier met een heel team ziet starten. Is dat niet jaloers makend , echter het doet wel iets in mijn gevoel. En dat gevoel begint met heel veel respect dat ze dat voor elkaar hebben.
Zoals Martin Lips mij ooit geleerd heeft: altijd positief naar voren blijven kijken. Blijf ik dat ook doen. Met een voldaan gevoel van dat ik zo een prachtige wedstrijd heb mogen rijden. Zal onze volgend optreden weer in de 3* in Kronenberg zijn.
Wil mijn ontzettend hard werkende meiden thuis bedanken, dankzij hun kon ik naar Badminton en Marbach. Ook al lijkt dit soms een individuele sport, is dit alles behalve individueel. En tevens alle mensen, en sponsoren die mij blijven steunen.
Steun doet geloven, en geloven doet manifesteren 🙏🏼❤️.
🙏💙🙏💙🙏💙🙏💙🙏💙🙏💙🙏💙
Country Mill Horse Support ♥ HORSI ♥ Tribal Saddle ♥ Voer voor Paarden ♥ Robrecht Service & Dienstverlening
Rutger & Dorothy ♥ Fiona Ruhe Fotografie ♥ Rianne van Dasler Acupunctuur en kruidentherapie ♥ Jose en Arjen van Vlerken
