Saabs Animal Care

07/10/2026

Copain had a very difficult start, but luckely his owner gave him a good home and did everything he could to help him. Copain is already 3 years old….

02/10/2026

Cemetery, Wallonie, funeralcare, pig farrier…
Love my jobs 😊

27/09/2026

Even twijfelde ik of ik dit zou schrijven, maar ook dit hoort bij het vak als varkensbekapper en ook dit kunnen we meemaken: we blijven mensen (gelukkig)!
Het moment dat je in een stal staat… en er gewoon tranen over je wangen gaan lopen, en ik mij besefte dat er ter plaatste een grens opgezocht en verlegd werd…
Opgeven was geen optie, toch had ik het bijna gedaan…
Rosie kan er niets aan doen, van haar eigenaren hoor ik bij aankomst dat ze iets meer in de buurt komt van hen en ze heel en toe een zachte aai gedoogd. Rosie woont er al jaren met haar dochter Pluk, geadopteerd, maar blijft pittig. Gelukkig mag ze daar zijn zoals ze is, en heeft ze de ruimte. Toch moet ze af en toe bekapt worden. Vorige keer zat ze in een iets kleinere ruimte, was ook pittig maar had ik haar relatief snel op de rug. Dit keer zat ze in een grotere ruimte en daar maakte ze goed gebruik van. Daar tegenover maakte ik goed gebruik van mijn drijfbord: deze heeft heel wat krassen en losse stukjes erbij gekregen dankzij Rosie. Het is wachten op het goede moment, proberen te spanning niet te veel te laten oplopen. Maar na 5-7 minuten begon mij de moed in de schoenen te zakken: zou het nu toch na 4 jaar een keer niet lukken????? Ik hoor mijzelf zeggen; “kom op Rosie, je kunt het”. Ik besef dat ik het eigenlijk tegen mijzelf heb, mijzelf moed inpratend. Toch komen er opeens tranen: waar is de grens? Tussen nog acceptabel voor Rosie en mijzelf? Zeker in kader van veiligheid. Het drijfbord heeft zijn werk gedaan, en godzijdank heb ik doorgezet en heeft Rosie mij (nadat ze op haar rug lag) gewoon mijn werk laten doen (zolang ik maar niet aan haar ogen kwam ;-)).
Bewust had ik haar als laatste ingepland, wetende het kan pittig worden, en ik kan bij een laatste afspraak alle energie erin gooien, wetende dat het de laatste van de dag is.
We houden van varkens en we zijn bereid ver te gaan. Steeds streef ik erna beter te worden en bekijk ik kritisch wat ik gedaan heb en hoe. Het doel: het beste voor het varken. Hierbij blijf ik toch mens, met ook haar grenzen en afwegingen. Geen dag is hetzelfde en ik zou niet meer zonder willen. En dat moment in de schuur? Dat maakt mij mens 💚

23/09/2026

20/09/2026

Als varkensbekapper kom je veel tegen, elke dag is anders, elke situatie is anders. Daar waar de ene dag je van de ene uitdaging naar de andere terechtkomt, kunnen andere dagen relatief “rustig en voorspelbaar” verlopen. Ten alle tijden alert zijn is hoe dan ook altijd een vereiste… Hoe goed een eigenaar zijn/haar varken ook kent: ik neem vreemde geuren mee, het varken kent mij niet, zit vaak al opgesloten in de ruimte voor mijn komst én heeft al lang door dat er iets gaat gebeuren want de eigenaar is wat zenuwachtig ;-) ze voelen het feilloos aan. Cara heeft enkele maanden geleden een traumatische “bekapping” ervaren, tot lang bloedens toe achteraf… gelukkig heeft de eigenaar via via mij gevonden en kon ik hem vandaag helpen. En hoe benaderbaar en lief Cara ook bij haar is: ik zag meteen dat ik mocht opletten en nam mijn drijfbord mee de stal in. Better safe then sorry 🍀 En ja hoor: smakken, blaffen, drijfbord aanvallen en heel@hoog springen 😅 op wat persoonlijke handtekeningen (blauwe plekken en schrammen) na heeft Cara het echt super gedaan.

06/09/2026

Sjakie, hoewel de klauwen niet extreem hard groeien, is toch altijd goed onderhoud nodig voor de bodem van de klauw. Hij heeft vooral vochtig ondergrond en dat is terug te zien in de bodem van de klauw. Deze is erg onrustig, schimmels, barsten… gelukkig krijgen we met dit schema de klauwen een stuk beter, slechts een paar kleine barsten aan het einde van de bekapping zijn nog zichtbaar.
Ook wordt al een tijd ingezet op betere voeding: minder suikers 🙏🙌

30/07/2026

Altijd sjiek om op nieuwe plekken te komen, inspirerende omgevingen, nieuwe personen ontmoeten. De twee lieverds zijn geholpen 🐷🐷 , met liefde en zorg geholpen, mede met de ondersteuning van mijn assistent ;-)
Uiteindelijk de plaats verlaten met 20 verse eieren 🥚 💚🙏

27/07/2026

Mozart:

-Claws are trimmed and the sole corrected
-Any cracks and/or other areas of the claw requiring treatment receive extra attention
-Ears are cleaned and checked for inflammation
-Eyes are cleaned
-Skin between facial skin folds is treated
-Teeth are checked and trimmed

He’s never happy to see me, even though I visit every six months—even though he really knows he’ll be fine in the end ;-) He never makes it easy for me with the "flip-the-pig" maneuver, but once he’s on his back, he stays perfectly still!

Once again, special spectators: my own children 💚

21/07/2026

EN:
First, a rough trim with the hoof nippers. Next comes the Dremel work: removing material layer by layer to restore the claw to its proper shape. You have to watch closely to avoid hitting the quick. Then comes the sole correction—a process of observing, adjusting, and re-evaluating. The goal is to achieve the best possible claw, suited to the specific pig and the conditions of the trimming session. I always see room for improvement, even though I give it my all. Keep pushing

NL:
Eerste grove inkorting met de tang. Hierna komt het dremelwerk; laag voor laag van de vorm afhalen om de klauw terug te brengen in de juiste vorm. Nauwlettend kijken waar je het leven treft in de klauw.
Hierna de bodemcorrectie, een puzzel van kijken bijstellen en opnieuw kijken.
Streven naar een zo goed mogelijke klauw, passend bij het varken en bij de omstandigheden van de bekapping. Altijd zie ik wel ruimte voor verbetering, ondanks dat ik 200% geef. Keep pushing

FR:
Tout d'abord, une taille grossière à la pince à onglons. Vient ensuite le travail à la Dremel : retirer de la matière couche par couche pour redonner à l'onglon sa forme idéale. Il faut être très attentif pour éviter d'atteindre la chair vive. S'ensuit la correction de la sole, un processus qui alterne entre observation, ajustement et réévaluation. L'objectif est d'obtenir le meilleur onglon possible, adapté à chaque porc et aux conditions de la séance de parage. Je vois toujours une marge de progression, même si je donne le meilleur de moi-même. Il faut continuer à viser plus haut.

28/06/2026