22/10/2026
Vijf weken geleden arriveerde ik hier in de kliniek. Als aangeschoten wild. Maar morgen mag ik weer naar huis.
Het is bijzonder hoe een plek waar je in eerste instantie naartoe gaat om te herstellen, na verloop van tijd een veilige plek wordt. De kliniek is vertrouwd geworden. Een vangnet. Een plek waar ik terechtkan wanneer het even niet meer lukt en waar mensen om me heen staan die me helpen.
Ik heb mijzelf lang wijsgemaakt dat ik alles alleen moest oplossen. Maar ik ben er achtergekomen dat ik dat niet kan. Er ís hulp. Ik ben ontzettend dankbaar voor alle lieve berichten die ik heb ontvangen. En uiteraard voor mijn naasten die mij onvoorwaardelijk hebben gesteund ❤️
Herstel begint pas echt thuis zeggen ze hier. Ik ben klaar voor die stap, ook al weet ik dat alle dagelijkse dingen opbouwen tijd nodig heeft. Ik heb vertrouwen dat ik uiteindelijk weer vol in het leven ga staan. Cheers 💪🏼✨