JustRight Horsemanship

05/10/2026

Je paard staat stil.
Je vraagt hem voorwaarts.
Hij blijft staan.
Je vraagt opnieuw.
Nog steeds niks.
Wat doe jij?

A. Meer been
B. Wachten
C. Schouders verplaatsen
D. Onderzoeken waarom hij niet gaat
E. Iets anders, (en wat zou je dan doen?)

En belangrijker:
Waarom kies je daarvoor?
Ik ben benieuwd naar jullie antwoorden. 👇
Er is wat mij betreft niet altijd één goed antwoord. De reden achter je keuze vind ik veel interessanter!

28/09/2026

Blijft jouw paard ook netjes wachten? 🤩
Een paard dat in vrijheid bij je blijft staan, vind ik misschien wel één van de mooiste vormen van samenwerking.
Niet omdat hij moet blijven staan.
Niet omdat er een touw aan zijn halster zit.
Maar omdat hij ervoor kiest om bij jou te blijven.

Even stilstaan lijkt misschien iets heel gewoons. Maar voor paarden is rustig blijven staan, als jij even wegloopt helemaal niet vanzelfsprekend.
Of het nu gaat om, wachten bij de poetsplaats, blijven staan tijdens het opzadelen, rustig wachten bij het opstapkrukje, stilstaan wanneer jij iets moet pakken of dat hij gewoon even moeten wachten.

Voor mij gaat vrijheidswerk daarom niet alleen over mooie oefeningen zonder touw of halster.
Het gaat juist om die kleine momenten waarop je paard uit vrije wil bij je blijft.
Want echte verbinding zie je niet alleen wanneer je paard met je meebeweegt…
maar juist wanneer hij de vrijheid heeft om weg te lopen en toch kiest om te blijven.
🤎
Blijft jouw paard netjes wachten wanneer hij de vrijheid heeft?
Of is dat nog iets waar jullie samen aan willen werken?

26/09/2026

Wat doe jij als je paard nee zegt? 🐴

Een paard dat “nee” zegt, ziet er lang niet altijd uit zoals we ons dat voorstellen.

We denken misschien aan een paard die achteruit loopt, steigert, bokt, bijt of ervandoor wil. Maar dit zijn alleen de signalen als we de kleine negeren.
Een paard kan ook op een hele subtiele manier vertellen dat iets voor hem op dat moment te veel, te moeilijk, te spannend of simpelweg niet prettig is.

En helaas word dit gemakkelijk verkeerd worden geïnterpreteerd.

Hij doet vervelend, hij luistert niet, hij probeert onder het werk uit te komen.
Of hij doet alles wat ik vraag, dus het gaat goed.

Maar gedrag vertelt ons iets. Het is onze taak om te proberen te begrijpen wat.

Een paard die nee zegt, hoeft niet automatisch zijn zin te krijgen.
Maar het hoeft ook niet automatisch gecorrigeerd te worden.

Ik probeer eerst te begrijpen waarom hij nee zegt.

Is de oefening te moeilijk?
Is hij onzeker?
Begrijpt hij mijn vraag eigenlijk wel?
Is hij lichamelijk ongemakkelijk?
Vraag ik te veel?
Heb ik hem te snel door een situatie heen willen helpen?
Of zegt hij misschien gewoon, Ik heb even tijd nodig.

Dat betekent niet dat je iedere keer moet stoppen zodra je paard iets spannend vindt.

Soms is het juist onze taak om hem rustig te begeleiden en hem te helpen ontdekken dat iets wel veilig is.

Ik wil hem leren dat hij met mij kan communiceren.
Als hij iets moeilijk vindt, wil ik dat hij dat durft aan te geven.

Want als we ieder klein signaal negeren, kan een paard uiteindelijk leren dat subtiel communiceren toch niets oplevert. En dan wordt die kleine nee misschien een groot nee.

Een paard dat eerst alleen zijn hoofd wegdraaide, kan uiteindelijk gaan steigeren.

Niet omdat hij ineens “lastig” is geworden, maar omdat wij misschien al heel lang niet naar de kleine signalen luisterden.

Daarom vind ik het zo belangrijk om niet alleen te kijken naar wat een paard doet, maar ook naar hoe hij het doet.

En misschien nog belangrijker:
Wat gebeurde er vlak daarvoor?
Wat vroeg ik?
Wat veranderde er?
Wanneer begon de spanning?
En wat vertelt zijn hele lichaam mij?

Voor mij betekent samenwerken dan ook niet dat mijn paard altijd doet wat ik vraag.

Samenwerken betekent dat mijn paard erop mag vertrouwen dat ik naar zijn antwoord luister.

Soms is het antwoord ja.

Soms is het nee.

En soms is het:

Ik weet het niet. Kun je me helpen?

En juist dat antwoord wil ik graag blijven horen, want een paard kan niet leren spreken met woorden, maar wij kunnen wel proberen om de taal van het paard te leren 🤎

Samenwerken begint bij begrip, niet bij haast

25/09/2026

Ik doe niet aan koekjes & kunstjes.”
Een uitspraak die ik regelmatig gebruik.

En nee, daarmee bedoel ik niet dat een paard nooit wat lekkers mag.😉

Ik bedoel dat ik niet wil trainen voor het koekje.
En ik wil ook geen kunstjes aanleren om vervolgens te kunnen zeggen: kijk eens wat mijn paard kan.
Voor mij heeft alles wat we een paard vragen een reden.
Een oefening moet iets toevoegen aan het paardenlijf.
Aan balans. Aan coördinatie. Aan kracht. Aan lichaamsbewustzijn. Aan ontspanning. Aan vertrouwen. Of aan de communicatie tussen paard en mens.
Ik wil geen beweging omdat het er leuk uitziet.
Ik wil begrijpen waarom ik iets vraag en wat het paard eraan heeft.
Daarom zal je mij niet snel enthousiast zien worden van een paard dat allerlei trucjes kan, maar ondertussen moeite heeft met zijn eigen balans, spanning vasthoudt of niet goed begrijpt wat er van hem gevraagd wordt.

En hetzelfde geldt voor voerbeloning.
Ik wil dat een paard leert omdat het de oefening begrijpt, omdat het prettig voelt, omdat het vertrouwen krijgt en omdat samenwerken iets oplevert.
Niet omdat er na iedere poging een koekje verschijnt.
Want uiteindelijk wil ik niet dat mijn paard denkt:
Wat krijg ik ervoor?
Maar:
Wat bedoel je? Laat me het proberen.
Dat is voor mij samenwerken.
Niet het paard iets laten doen voor een voerbeloning.
Maar samen zoeken naar een manier waarop het paard lichamelijk én mentaal sterker wordt.
Geen koekjes.
Geen kunstjes.
Maar begrijpen, voelen, ontwikkelen en samenwerken. 🤎

Samenwerken begint bij begrip, niet bij haast.

29/08/2026

Goed trainen begint waar haast eindigt.

Horsemanship gaat voor mij niet over zo snel mogelijk een paard iets laten doen.
Het gaat over een paard iets leren en dat hij het begrijpt.
Er zit een enorm verschil tussen een paard dat een oefening uitvoert omdat hij geleerd heeft dat weerstand consequenties heeft… en een paard dat de oefening begrijpt, zich veilig voelt en met ons wil samenwerken.
Dat tweede kost tijd, soms veel tijd.
En ja, dat kan frustrerend zijn, want wij leven in een wereld van deadlines, doelen en resultaten. Er kijken altijd andere mensen mee en we willen vooruitgang zien. We willen kunnen zeggen: “Hij kan het.”
Maar je paard heeft daar geen boodschap aan.
Een paard leert niet beter omdat jij haast hebt.
Sterker nog: haast kan ervoor zorgen dat je precies datgene afbreekt wat je probeert op te bouwen: vertrouwen.
Wanneer een paard spanning laat zien, is de vraag niet alleen:
“Hoe krijg ik hem hier doorheen?”
Maar vooral:
“Waarom vindt hij dit moeilijk en wat kan ik veranderen om hem te helpen?”
Dat betekent soms dat je een stap terug doet.
Niet omdat je paard niet goed genoeg is, maar omdat jij verantwoordelijk bent voor het leerproces.

We moeten leren kijken naar wat het paard ons vertelt. Een paard dat iets vandaag nog niet kan, hoeft niet "gefikst" te worden.
Misschien moet het simpelweg beter uitgelegd worden.
En misschien moeten wij accepteren dat sommige paarden meer tijd nodig hebben dan andere.
Dat is geen falen, dat is trainen.
Want uiteindelijk is het niet het belangrijkste dat een paard snel trailerlaadt, snel zadelmak is of snel een bepaald niveau bereikt.
Het is belangrijker dat ons paard leert, dat we naar hem luisteren, dat hij ons kan vertrouwen, dat hij ons ook vragen kan en mag stellen, dat we duidelijk zijn en hem helpen en hij niet bang hoeft te zijn als hij iets niet meteen begrijpt.

Dát is voor mij horsemanship.
Niet het paard zo snel mogelijk krijgen waar jij hem hebben wilt.
Maar samen bouwen aan een paard dat vertrouwen, begrip en zelfvertrouwen ontwikkelt.
Dus misschien is het tijd om niet meer te vragen:
Hoe kan ik mijn paard dit leren?
Maar:
Hoe goed kan ik hem leren begrijpen?

Eerlijke vraag: heb jij weleens gemerkt dat je haast had met je paard, terwijl je paard eigenlijk aangaf dat hij meer tijd nodig had?

— JustRight Horsemanship 🐴

04/08/2026

Monty Roberts was een van de bekendste paardentrainers ter wereld en wordt vaak de "man who listens to horses" genoemd. Hij werd vooral bekend door zijn geweldloze manier van paarden trainen.

Ik had vroeger toen ik klein was videobanden van "the horse whisperer"
Dit was hoe ik Monty Roberts leerde kennen.

De man die veel mensen een andere kant van paarden trainen liet zien!

RIP ⭐️

19/06/2026

Een probleem dat ik vaak zie onder het zadel.”
Een paard dat ergens niet langs durft… en toch gedwongen wordt om erlangs te gaan.
Dit gebeurt vaak door 20x been geven, klikken met de stem en als er geen reactie komt is daar soms ook nog een tik met de zweep.

De frustratie zit hoog, want je wilt er langs en niet blijven hangen in die spanning. "Hij moet zich niet zo aanstellen" (dat is iets wat ik dan helaas vaak hoor)
Of hij sluit zich compleet af en er komt helemaal geen reactie meer.

Maar juist door een paard te dwingen terwijl hij zich onzeker voelt, bouwt de spanning vaak alleen maar verder op.
Het paard leert dan niet dat de situatie veilig is, maar juist dat hij geen ruimte krijgt om te begrijpen wat er gebeurt. Hij maakt zich zorgen, maar voelt zich niet gehoord.
Wat vaak beter werkt, is om het paard de tijd te geven om te kijken, kleine stapjes te maken en hem te begeleiden naar ontspanning. Juist door geen been meer te geven. Niet erlangs móeten… maar erlangs kunnen.
Vanuit rust en vertrouwen, in plaats van druk en haast.
Zo help je een paard echt om iets te leren, dat je hem hoort en er voor hem bent als hij zich zorgen maakt. In plaats van er alleen maar doorheen te pushen!
Herken je dit bij jouw paard? Die enge hoek, die bak kabouter of die mier die oversteekt met buitenrijden? 🐴

12/06/2026

Wil jij ook op een paardvriendelijke manier met je paard werken?!
In verbinding met je paard , communiceren op lichaamstaal?! Je paard beter begrijpen?!

Ik heb sinds lange tijd weer wat plek voor lessen, trainen, gedrags problemen, beleren, trailerlaad training.
Stuur gerust een berichtje via messenger of whatsapp voor meer info.

🤩🙋🏻‍♀️🐴

06/06/2026

24/05/2026

Niet elk moe paard is bezweet.
En niet elk “braaf” paard voelt zich ook echt goed.

Soms zit het zwaarste werk niet in het lichaam… maar in het hoofd.
Constant opletten.
Onze signalen proberen te begrijpen.
Spanning.
Blijven aanpassen.
Altijd reageren, ook wanneer iets eigenlijk te veel is.

Mentale arbeid kost enorm veel energie — ook als we dat aan de buitenkant niet meteen zien.
Een paard hoeft dus niet bezweet te zijn om moe te zijn.
En “braaf” gedrag betekent niet automatisch dat een paard zich goed voelt.

Misschien mogen we vaker stilstaan bij de vraag:
hoe voelt ons paard zich écht?
Want hard werken is niet alleen fysiek. 🐴🤍