19/06/2026
Een probleem dat ik vaak zie onder het zadel.”
Een paard dat ergens niet langs durft… en toch gedwongen wordt om erlangs te gaan.
Dit gebeurt vaak door 20x been geven, klikken met de stem en als er geen reactie komt is daar soms ook nog een tik met de zweep.
De frustratie zit hoog, want je wilt er langs en niet blijven hangen in die spanning. "Hij moet zich niet zo aanstellen" (dat is iets wat ik dan helaas vaak hoor)
Of hij sluit zich compleet af en er komt helemaal geen reactie meer.
Maar juist door een paard te dwingen terwijl hij zich onzeker voelt, bouwt de spanning vaak alleen maar verder op.
Het paard leert dan niet dat de situatie veilig is, maar juist dat hij geen ruimte krijgt om te begrijpen wat er gebeurt. Hij maakt zich zorgen, maar voelt zich niet gehoord.
Wat vaak beter werkt, is om het paard de tijd te geven om te kijken, kleine stapjes te maken en hem te begeleiden naar ontspanning. Juist door geen been meer te geven. Niet erlangs móeten… maar erlangs kunnen.
Vanuit rust en vertrouwen, in plaats van druk en haast.
Zo help je een paard echt om iets te leren, dat je hem hoort en er voor hem bent als hij zich zorgen maakt. In plaats van er alleen maar doorheen te pushen!
Herken je dit bij jouw paard? Die enge hoek, die bak kabouter of die mier die oversteekt met buitenrijden? 🐴
