12/06/2026
Het is hier even stil, niet alleen op Facebook, ook thuis, in mijn hart, in ons leven... woensdag heb ik mijn allergrootste vriend los moeten laten en het verdriet is immens groot💔
De roedelwandelingen voelen nu erg zwaar en alleen, vele honden voelen mijn verdriet. Ze staren mij in alle rust aan, leunen tegen mij aan, geven mij een lik over de wang, zijn rustiger... zo mooi en lief, maar tegelijkertijd is het ook moeilijk. Ik zie vele momenten waar ik Kai verwacht, alleen is hij er niet.
Talloze herinneringen kwamen de afgelopen dagen naar boven, we hebben 12,5 fantastische jaren gehad! We waren hele dagen samen vanaf het allereerste moment, hebben zoveel levensfases en avonturen beleefd privé, maar ook zeker tijdens mijn werk natuurlijk! Wij zijn samen gegroeid, hebben zoveel van elkaar geleerd, waren op elkaar ingespeeld, we waren een team, hij was mijn kind en hij was een volwaardige collega.
Lieve Kai, je was mijn bestie, mijn trouwste vriend, mijn spiegel op zoveel vlakken, je kende mij door en door, je liet mij genieten, je leerde mij stilstaan wanneer nodig, je was zo bijzonder zachtaardig, je zit zo diep in mijn hart en mijn hart voelt nu als een gebroken hart. Maar onze vele herinneringen zullen mijn hart ook weer helen, ik hou van jou en ga je missen en zeker nooit vergeten!
