toren en kudde coaching

22/10/2026

Soms moet je even time out inlassen.
Even prioriteit stellen. Via deze weg laat ik weten dat ik als paardencoach een tijdelijke time out neem. Wanneer ik weer kan coachen horen jullie dit!

Tot die tijd stel gerust vragen alleen fysieke coaching zal ik de komende tijd even niet doen.

Hopelijk tot snel.

05/10/2026

van verlegen stil muisje naar echte superheld met kindercoaching

Iedereen kent wel zo iemand. Of het nu een volwassene is of een kind.
Ze lijken bijna onzichtbaar, maken zich klein en vallen nauwelijks op. Het “grijze muisje” in de klas of in de groep.

Maar is deze persoon echt zo?

Bij kinderen zie ik dit regelmatig terug. Stil, afwachtend, op de achtergrond. Maar wat zou er gebeuren als dat stille meisje of jongetje in zijn of haar kracht komt te staan? Als het durft te zeggen wat er vanbinnen borrelt?

Dat is precies wat ik zie gebeuren tijdens de kindercoaching met mijn paarden.

Het stille kind verandert. Langzaam, maar zichtbaar. Van teruggetrokken naar open. Van zwijgzaam naar een echte babbelaar. En het bijzondere? Dat gebeurt niet zozeer in gesprek met mij, maar juist bij mijn fjord harley.

Bij het paarden voelen kinderen zich veilig. Zonder oordeel.Zonder druk. Daar durven ze hun verhaal te doen.

Soms gaat het om kinderen die van nature wat verlegen zijn. Maar vaak hoor ik ook verhalen van kinderen die gepest of geplaagd worden. Kinderen die zich daardoor klein zijn gaan maken, die zich aanpassen en vooral niet willen opvallen.

Juist deze kinderen help ik het allerliefst.

Samen met Harley, mijn tikkeltje eigenwijze fjord met een piepklein hartje, gaan we op zoek naar hun superkrachten. Want die heeft ieder kind.

En het mooie is: als zo’n grote, stoere, soms wat lompe pony leert luisteren naar de kleine, subtiele signalen van een kind… dan gebeurt er iets bijzonders.

Dan ziet dat kind ineens: hé, ik kan dit.

Als zo’n groot dier naar mij kan luisteren, dan kan ik dus wel invloed hebben. Dan mag ik er zijn. Dan heb ik kracht.

En precies daar ontstaat het verschil.

Want op dat moment verandert het “grijze muisje” in een superheld.

misschien herken je jouw kind hierin?
Twijfelt je kind aan zichzelf, maakt het zich klein of vindt het het lastig om zich uit te spreken?

Weet dat je kind niet “zo is”, maar dat het kan groeien? op zijn of haar eigen tempo, op een manier die veilig en vertrouwd voelt.

Gun je kind de kans om zijn of haar stem te vinden en kracht te ontdekken.

Neem gerust contact met me op voor een kennismaking of stel je vragen. Ik denk graag met je mee.

01/10/2026

Mannen en coaching......

In de wereld waarin ik werk, op de boerderij, tussen de mannen, zie ik het elke dag gebeuren. Sterke kerels, harde werkers. Mannen die doorgaan. Niet klagen, schouders eronder, en weer door. Tot het ergens begint te wringen.

Vaak zijn ze net te laat met aangeven dat er iets speelt. Want ja… als man hoor je sterk te zijn. Groot te blijven. En praten over wat er echt in je omgaat? Dat is niet vanzelfsprekend. Dat is iets voor later. Of voor iemand anders. (meer voor vrouwen)

Maar soms komt er zo’n moment.

Een tijdje geleden kwam er een man bij mij in de praktijk. Op zijn werk liep het niet lekker, privé speelde er van alles. Hij zat nog niet thuis, nog niet overspannen… maar hij liep op zijn tenen. Je zag het aan alles.

Praten met een psycholoog? Dat voelde voor hem als een stap te ver.

Dus ik nodigde hem uit. Gewoon voor een gesprek. Niet zwaar, niet beladen. Geen oordeel. Gewoon samen kijken: wat speelt er eigenlijk? Alles op een rijtje, in alle rust. Anoniem, veilig. Niemand die hoefde te weten wat er besproken werd.

Want eerlijk is eerlijk: hij schaamde zich. Voor wat hij zag als een “zwak moment”. Het paste niet bij wie hij dacht te moeten zijn. Niet bij hoe anderen hem zagen.

Tijdens de gesprekken samen met de paarden gebeurde er iets bijzonders. Geen zweverige verhalen, geen ingewikkelde theorieën. Gewoon praktisch, helder en eerlijk. De paarden spiegelen zonder oordeel. Ze reageren puur op wat er ís, niet op wat je probeert te laten zien.

Langzaam kwamen de inzichten.

Toen ik hem later weer sprak, zei hij iets wat me bijbleef. Dat het hem had geholpen. Dat het eigenlijk heel normaal voelde. Dat hij er sterker uit was gekomen.

Hij had geleerd eerder zijn grenzen aan te geven. Ontdekte dat hij altijd een pleaser was geweest. Altijd geven, altijd klaarstaan voor anderen… maar zelden terugkrijgen wat hij zelf nodig had. En dat had hem meer geraakt dan hij ooit had willen toegeven.

Nu staat hij anders in het leven.

Hij kijkt weer positiever vooruit. Is er weer echt voor zijn kinderen en vrouw. Minder mopperen, meer aanwezig zijn. Niet eerst iedereen, maar keuzes maken in wat voor hem belangrijk is.

En nee dat heb ik niet voor hem gedaan.

Hij heeft dat zelf gedaan.

Op eigen kracht.

Met inzichten die hij heeft opgedaan, samen met de paarden.

En misschien herken jij hier iets in.

Misschien loop jij ook al een tijd door. Hou je alles binnen. Denk je dat je het alleen moet oplossen.

Maar je hoeft het niet alleen te doen.

Bij Toren en Kudde Coaching nodig ik je uit. Gewoon zoals je bent. Geen gedoe, geen labels. Alleen ruimte om weer helder te krijgen wat voor jou belangrijk is.

Zodat jij weer stevig staat.

Voor jezelf. En voor de mensen om je heen. Want ja ook een man mag een keer minder sterk zijn.



foto ai gemaakt i.v.m. anoniem klant

https://www.torenenkuddecoaching.nl/de-coach-verteld-blog/3390412_mannen-en-coaching

30/09/2026

nu tijdelijk Actie de laatste 3 maanden van het jaar!
Paardencoaching volwassenen 50 euro per sessie en kinderen of jeugd 35 euro per sessie.

er zijn maar beperkte plekken beschikbaar op dinsdag en woensdag ochtend, donderdag avond en om de zaterdag.
vraag gerust naar de mogelijkheden.

Meer info kijk op www.torenenkuddecoaching.nl

30/09/2026

Voor wie altijd doorgaat

Wanneer heb jij voor het laatst écht stilgestaan?

Je zorgt voor je gezin.
Je doet je werk.
Je regelt alles wat geregeld moet worden.

En ondertussen merk je dat je hoofd nooit uitgaat.

Misschien slaap je slechter. Ben je sneller geïrriteerd. Of ben je vooral ontzettend moe.

Je hoeft niet eerst volledig op te branden voordat je mag stilstaan.

Bij Toren en Kudde Coaching krijg je de ruimte om even niets te hoeven. Gewoon vertellen wat er speelt. Zonder oordeel. Wat besproken wordt blijft in de bak. samen kijken hoe we alle ballen hoog kunnen houden zonder jezelf te verliezen

🐴 Nuchtere coaching, met paarden als spiegel.

📩 Wil je weten of paardencoaching bij jou past? Stuur me gerust een bericht.

16/09/2026

Als je leven even in de wachtstand staat…

Ken je dat gevoel?

Dat je eigenlijk best tevreden bent met waar je staat. Je hebt veel van wat je ooit wenste. Je leven lijkt op orde. En toch…

Voelt het stil.

Alsof je ergens tussenin zit. Niet meer waar je vandaan kwam, maar ook nog niet onderweg naar iets nieuws.

Een soort wachtstand.

Laatst had ik een coachklant in mijn praktijk. Op het eerste gezicht zag ik een actieve vrouw die precies wist wat ze wel en niet wilde. Ze leek haar leven goed voor elkaar te hebben.

En eerlijk gezegd was ik in eerste instantie zelfs een beetje verbaasd dat ze voor coaching kwam.

Tot ze haar verhaal vertelde.

Ze had rustig en bewust gewerkt aan de dingen die ze graag wilde. En ineens waren veel van die wensen werkelijkheid geworden.

En toen kwam… de stilte.

Ze voelde leegte en het idee dat ze stilstond. Alsof ze aan het wachten was op de volgende stap.

Terwijl haar hoofd ondertussen allesbehalve stil stond.

Ze had 1001 ideeën, Dingen die ze wilde doen, ontdekken, creëren of veranderen.

Maar er kwam niets echt van de grond.

Misschien herken je dat wel.

Je weet eigenlijk best wat je zou kunnen doen. Je hebt ideeën genoeg. Misschien zelfs te veel. Je denkt, plant, wikt en weegt…

Maar toch komt er geen beweging.

Tijdens onze coaching gingen we met de paarden aan de slag.

Harley liet zich langzaam zien. Hij spiegelde de hobbels die haar afremden. Wat zat er tussen haar en de beweging die ze eigenlijk zo graag wilde maken?

En ondertussen stond Junior vanuit de stal behoorlijk druk mee te doen.

Alsof hij er ook iets over te zeggen had.

En juist daarin ontstond een prachtig beeld van wat er bij mijn coachklant speelde.

Een deel wil vooruit.
Een ander deel houdt je tegen.
En ondertussen blijf je staan.

Of misschien beter gezegd: van buitenaf lijkt er weinig te gebeuren.

Want vanbinnen kan er juist ontzettend veel gaande zijn.

Dat is wat ik zo bijzonder vind aan werken met paarden. Ze oordelen niet. Ze vertellen je niet wat je moet doen. Ze reageren op wat er in het moment aanwezig is.

En soms laten ze precies dát zien waar jij zelf nog geen woorden voor had.

Een tijdje later kreeg ik een berichtje van mijn coachklant.

Ze had zich ingeschreven voor twee fantastische dingen waar ze al langer over na had gedacht.

Er was beweging ontstaan.

Niet omdat ik haar had verteld wat ze moest doen, maar omdat ze tijdens de coaching ruimte had gevonden om zelf weer te voelen wat haar volgende stap mocht zijn.

En dat vind ik zo mooi aan coaching.

Het hoeft niet altijd te gaan over grote problemen of vastlopen.

Soms kom je juist omdat je denkt:

“Eigenlijk gaat het goed met me… maar waarom voelt het dan alsof ik stilsta?”

Misschien herken jij jezelf daar wel in.

Heb jij ook 1001 ideeën, maar lukt het niet om ze om te zetten in beweging?

Of voelt het alsof je even in de wachtstand staat en niet goed weet wat de volgende stap is?

Dan ben je welkom voor paardencoaching bij Toren en Kudde Coaching.

Samen met de paarden onderzoeken we wat jou beweegt, wat je tegenhoudt en waar weer ruimte kan ontstaan voor een volgende stap.

Niet door harder te duwen.

Maar door stil te staan bij wat er werkelijk speelt.

Zodat je daarna misschien weer kunt bewegen.

Misschien hoef je niet te wachten op het volgende.
Misschien is het tijd om te ontdekken wat jou weer in beweging brengt.

🐴 Toren en Kudde Coaching
Paardencoaching voor wanneer je voelt dat er iets mag veranderen, maar je nog niet precies weet wat.

Neem gerust vrijblijvend contact om te zien wat mijn paarden en ik voor jou kunnen betekenen.

03/09/2026

weer nieuw verhaaltje, veel leesplezier.

https://www.torenenkuddecoaching.nl/de-coach-verteld-blog/3350753_hoe-gaat-het-eigenlijk-met-je-paarden-coachen

23/08/2026

Een nieuwe blog. Veel lees plezier.

Gisteren was het zover: mijn allereerste paardencoach workshop voor een groep. Geen 1-op-1 sessie met mijn eigen vertrouwde paarden, maar een workshop op een ruiterkamp voor volwassenen, met manegepaarden die ik nog niet kende. En eerlijk? Dat voelde best spannend.

13/08/2026

Korte samenvatting van wat ik als paardencoach aanbied.
Ook is er veel mogelijk in samenwerking van Coachen Met Paarden Drenthe.
Heb je vragen neem gerust vrijblijvend contact op

16/07/2026

Soms zit winnen niet in harder gaan, maar in weer durven vertrouwen

"Je moet gewoon over je angst heen stappen."

Was het maar zo simpel.

Vroeger kende ik die angst niet. Ik beleerde jonge paarden, sprong zonder twijfel een parcours van 1.20 meter en stapte overal op met het gevoel: *dit komt goed.*

Tot ik moeder werd.

En daarna een flink ongeluk kreeg met één van mijn beleerpaarden. Gelukkig hield ik er 'alleen' kneuzingen aan over... en een behoorlijk gekrenkt ego. (Dat laatste deed misschien nog wel het meeste pijn.😉)

Vanaf dat moment reed er ineens iets met mij mee.

Twijfel.

Waar ik vroeger automatisch vertrouwde op mijn gevoel en mijn kunnen, hoorde ik nu een stemmetje dat overal gevaar zag. Niet omdat ik ineens niet meer kon rijden, maar omdat mijn hoofd mij wilde beschermen.

Herkenbaar?

Vertrouwen bouw je niet in één dag

Een tijdje geleden vertelde ik al dat ik mijn maatje had gevonden. Een geweldig Quarter Horse waarmee ik vooral geniet. Buitenritten, trainen, mijn hoofd leegmaken.

Langzaam merkte ik dat mijn angst steeds meer naar de achtergrond verdween.

Niet omdat ik hem wegdrukte.

Maar omdat ik steeds opnieuw positieve ervaringen opdeed.

Tot die ene galop...

Tijdens een rustige training bouwden we alles netjes op.

Stap.
Draf.
Galop.

Na een paar cirkels dacht ik: *we galopperen gewoon eens rustig rechtdoor.*

Wat ik even vergeten was?

Mijn paard kent de reiningpatronen als zijn broekzak.

Hij dacht waarschijnlijk:
**"Ah, rechtdoor... tijd voor een sliding stop!"**

Dus daar gingen we.

Hij maakte steeds meer snelheid.

En precies daar stak mijn oude angst weer de kop op.

Mijn hoofd schreeuwde allerlei rampscenario's.

Maar mijn paard...
..die voelde haarfijn wat er gebeurde.

In plaats van een spectaculaire sliding stop, stopte hij zó voorzichtig en beheerst dat ik bijna moest lachen.

Hij liet mij zien wat ik zelf even vergeten was.

Ik kon dit nog steeds.

Mijn angst vertelde een verhaal.

Mijn paard liet de waarheid zien.

Soms hebben we een denkbeeldige schop onder onze billen nodig

Sindsdien oefenen we regelmatig een sliding stop.

Niet omdat het moet.

Maar omdat ik iedere keer opnieuw ervaar dat ik meer kan dan mijn angst mij wil laten geloven.

En misschien is dat wel precies wat paarden zo bijzonder maakt.

Ze luisteren niet naar onze woorden.

Ze reageren op wat wij uitstralen.

Ze spiegelen waar wij onszelf klein houden.

En soms geven ze ons precies dat ene zetje dat we nodig hebben.

Niet door ons over onze grens te duwen.

Maar door ons eraan te herinneren dat we sterker zijn dan we denken.

Misschien is angst niet de tegenstander die overwonnen moet worden. Misschien is het een uitnodiging om opnieuw vertrouwen op te bouwen. Stap voor stap. Ervaring voor ervaring.

Want groeien begint niet op het moment dat je geen angst meer voelt.

Groeien begint op het moment dat je, ondanks die angst, tóch weer opstapt.