29/09/2025
Van de week weer zo'n mooi coaching moment gehad. Het blijft zo uniek om te zien hoe paarden kunnen helpen en een liefdevolle spiegel zijn voor ons.
Elke keer is net weer een beetje anders, ik kijk naar de groep en wat bij hun zou passen als opdracht om wat met de paarden te doen. Soms is naast of bij een paard of in de kudde staan al zo waardevol.
Deze keer liepen de paarden al om ons heen heerlijk te grazen terwijl wij onder de overkapping van het huisje zaten met koffie, stukje intro en wat algemene uitleg.
De paarden bleven allemaal op afstand en hun eigen ding te doen.
Er was 1 jongeman bij hij wilde wel als eerste. Ik zei wil jij een halster om doen bij het paard waar jij graag mee wil werken vandaag.
Ik kies ook wel eens een paard uit dat juist enorm spiegelt altijd. Maar dit keer had ik het idee dat dit beter paste bij deze mensen.
Hij koos direct het grootste paard uit en de enige ruin uit. Hij was zelf ook een lange jongeman die veel werkt met zijn handen. Hier kun je al zoveel uit halen en vragen over stellen. Waarom kies je wat je kiest in je leven. Iedereen kiest toch vaak wat anders dit heeft te maken met jou identiteit, je manier van denken en hoe jij denkt.
Hij liep er naar toe met een halster en direct reageerde het paard met zijn hoofd omhoog gooien, weglopen en kont naar hem toe draaien.
Ik sta er alleen maar bij te observeren, ik zeg altijd er is geen goed of fout, het zijn ervaringen die jou mogen helpen jezelf beter te begrijpen, je reacties, je handelen, je denken die voort komen uit je hart en ervaringen.
De jongeman kiest ervoor om even stil te staan, je ziet hem denken en ineens doet hij zijn schouders naar beneden, lijkt te ontspannen raakt het paard even aan, aait het. Het paard draait zich om en hij doet zo zijn halster om.
Het lijkt misschien een klleine handeling en toch verteld het zoveel.
Ik vraag de jongenman wat hij ervoer en hoe hij het vond gaan.
Hij geeft aan dat het paard eerst wegliep maar daarna niet meer.
Ik vroeg wat merkte je bij jezelf op die beide moment. Hij gaf aan zich wat gespannen en onzeker te voelen en het paard weg liep.
Ik vroeg wat deed je daarna. Hij gaf aan ik dacht even na en toen raakte ik het paard aan en ineens mocht ik wel een haslter om doen.
Ik vroeg waarom raakte je het paard aan denk je? Hij gaf aan zodat hij zag dat ik het niet verkeerd bedoelde misschien was ik daarvoor te hard.
Samen besproken we zijn houding op het begin en verschil in houding en hart daarna. Hij gaf ook aan bij het tweede moment zich rustiger te voelen, vrediger.
Ik vroeg of hij dit herkende in zijn dagelijks leven. Hij gaf aan van welk soms wilde hij iemand helpen of iets overbrengen en leek wel vaak weerstand op te wekken of dat ze niet wilden luisteren.
Hij voelde zich dan ook wel eens onzeker.
Door wat hij had meegemaakt in het verleden voelde hij zich wel eens onzeker, door harde opvoeding. Het paard wat hij koos leek zo op hem een stoer uitziend paard, krachtig, sterk en met zo'n gevoelig hart. Dat had deze jongeman ook.
Door dit moment herkende hij het verschil in wat je soms kunt uitstralen als je, je onzeker voelt kun je ook harder over komen dan je wil om jezelf te beschermen. Het is een soort overleving/overcompensatie van hoe je,je voelt. Zo logisch en begrijpenlijk.
Maar hierdoor kan soms de ander denken dat je boos op hem bent. Zoals in de paarden wereld als iemand met zo'n houding op je af komt zegt je in paardentaal ga van me weg, geef me ruimte, ipv kom dichter bij.
Een zachtere houding geeft aan kom dichter bij, het is veilig om je hart te openen of samen ergens over te hebben. Het geeft de ander geen weerstand maar ruimte om een open houding te hebben en te luisteren naar wat je zegt.
Soms die kleine dingen hebben we niet altijd door van onszelf en kan ons nog onzekerder laten voelen omdat we denken waarom hoort niemand me, waarom willen mensen misschien niet met je spreken of komen naar je toe.
Nu hoef je nooit helemaal je persoonlijkheid te veranderen., want het is ook zijn kracht om een sterk karakter te hebben, Maar wat is het mooi als je wat handvaten hebt in hoe je kunt communiceren of gemakkelijker contact kunt maken in je communicatie.
Tijdens dat we dit aan het bespreken waren kwam deze grote reus van een paard steeds dichter tegen deze jongeman aan staan hij legde zijn hoofd tegen hem aan. Zowel de jongenman was ontspannender omdat hij zijn hart opende, als dat het paard leek te zeggen ik snap je, ik ben er voor je, hij wijst je niet af als je een keer te duidelijk bent geweest. Paarden zijn enorm vergevingsgezind.
(Begrip voor elkaar is zo belangrijk ook het niet altijd van het slechtste uitgaan als iemand wat harder overkomt. Soms bedoeld iemand het helemaal niet verkeerd maar doet zo zijn best, dit leer ik hieruit, geef elkaar wat ruimte)
