Doxxs Parkstad

24/06/2026

𝗔𝗹𝘀 𝗷𝗲 𝗽𝘂𝗽 𝗱𝗼𝗼𝗿𝗱𝗿𝗮𝗮𝗶𝘁

Een pup die in handen hapt, door de kamer vliegt, spullen meesleept, nergens meer op reageert of ineens overal tegelijk lijkt te zijn.

Het zijn precies de momenten waarop eigenaren zich afvragen of ze nu strenger moeten zijn. Of ze iets verkeerd doen. Of dit het begin is van een hond die straks “niet meer te handelen” is.

Toch is het verstandig om eerst even stil te staan bij een andere vraag:

𝐖𝐚𝐭 𝐡𝐞𝐞𝐟𝐭 𝐝𝐞𝐳𝐞 𝐩𝐮𝐩 𝐨𝐩 𝐝𝐢𝐭 𝐦𝐨𝐦𝐞𝐧𝐭 𝐧𝐨𝐝𝐢𝐠?

Een pup die overloopt, heeft niet meer oefening nodig.
Een jonge hond krijgt op een dag ontzettend veel te verwerken. Nieuwe geluiden in huis, bezoek, een wandeling buiten, verkeer, andere honden, een autorit, spel, geuren en dingen die bewegen. En dan zijn er ook nog alle verwachtingen van mensen die hij nog maar net kent.

Soms zie je pas thuis wat dat allemaal met een pup heeft gedaan.
Hij wordt drukker, gaat harder happen, rent door de kamer en lijkt nergens meer vatbaar voor. Juist op zulke momenten ontstaat al snel de neiging om nog iets te oefenen: wachten, zitten, kalmeren of niet bijten.

Maar wanneer een pup al vol zit, is er geen ruimte meer in zijn hoofdje om nog iets nieuws op te nemen. Zijn hoofd en lijf staan dan al te veel aan.

𝐑𝐮𝐬𝐭 𝐡𝐨𝐨𝐫𝐭 𝐛𝐢𝐣 𝐨𝐩𝐠𝐫𝐨𝐞𝐢𝐞𝐧

Veel pups slapen minder dan mensen denken. Zeker wanneer er gedurende de dag steeds iets gebeurt, is het voor een jonge hond niet vanzelfsprekend om zelf op tijd af te schakelen.

Daar kunnen wij hem bij helpen door goed naar de indeling van zijn dag te kijken. Een pup hoeft niet ieder wakker moment iets te beleven of te oefenen. Herkenbare rustmomenten, een vaste plek en een omgeving waarin het even stiller mag worden, helpen hem om alle indrukken te verwerken.

Soms betekent dat: minder geluid in huis, de gordijnen dicht, geen bezoek meer of gewoon even niets vragen. Een kauwmoment of iets om rustig te likken kan daarbij helpen, net als een eigenaar die zelf ook vertraagt en niet telkens opnieuw contact of actie zoekt.

Zo leert een pup geleidelijk dat hij na inspanning ook weer mag zakken.

𝐒𝐩𝐞𝐥𝐞𝐧, 𝐨𝐧𝐭𝐝𝐞𝐤𝐤𝐞𝐧 𝐞𝐧 𝐰𝐞𝐞𝐫 𝐭𝐞𝐫𝐮𝐠𝐬𝐜𝐡𝐚𝐤𝐞𝐥𝐞𝐧

Natuurlijk mag een pup spelen, bewegen, ravotten en de wereld ontdekken. Hij mag plezier maken, initiatief nemen en uitproberen wat zijn lijf allemaal kan.

Tegelijk is het goed om te blijven kijken naar wat er daarna gebeurt. Komt je pup na een spelmoment weer tot rust? Lukt het hem om na een wandeling te ontspannen? Of merk je dat een nieuwe ervaring hem nog lang bezighoudt? Die vragen vertellen vaak meer dan of een pup al netjes kan zitten of meelopen.

𝐊𝐢𝐣𝐤 𝐯𝐞𝐫𝐝𝐞𝐫 𝐝𝐚𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐠𝐞𝐝𝐫𝐚𝐠

Wanneer je pup doordraait, ligt het antwoord niet in nog meer oefenen of corrigeren.

Kijk eens terug naar de uren ervoor. Misschien was de wandeling drukker dan verwacht of waren er veel nieuwe indrukken, weinig slaapmomenten of net iets te veel mensen over de vloer. Soms heeft een pup vooral hulp nodig om weer terug te komen in rust.

Een pup hoeft niet overal meteen goed in te zijn. Hij moet nog leren hoe de wereld werkt, wat hij aankan en hoe hij met prikkels omgaat. En daarbij mag hij op zijn mens rekenen.

𝗣𝘂𝗽𝗽𝘆 𝗼𝗽 𝗣𝗮𝗱 – 𝗰𝘂𝗿𝘀𝘂𝘀𝘀𝘁𝗮𝗿𝘁 𝗱𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿𝗱𝗮𝗴 𝟮 𝗷𝘂𝗹𝗶

In Puppy op Pad werken we aan contact, rust, spel, prikkelverwerking en samen buiten ontdekken.

We starten bewust rustig, met weinig prikkels en veel aandacht voor wat iedere pup op dat moment aankan. Van daaruit bouwen we stap voor stap verder, zodat een jonge hond vertrouwen kan opbouwen en de wereld niet meteen te groot wordt.

De nieuwe kleine groep start op donderdag 2 juli. Er is nog één plekje beschikbaar. De begintijd kan per week iets verschillen, afhankelijk van de temperatuur en de planning.

Voor meer informatie: stuur een berichtje of neem een kijkje op de website www.doxxsparkstad.nl

23/06/2026

𝗪𝗮𝗮𝗿𝗼𝗺 𝗲𝗲𝗻 𝗵𝗼𝗻𝗱 𝘀𝗼𝗺𝘀 𝗻𝗶́𝗲́𝘁 𝗺𝗼𝗲𝘁 𝗹𝘂𝗶𝘀𝘁𝗲𝗿𝗲𝗻. 𝗗𝗮𝘁 𝗸𝗹𝗶𝗻𝗸𝘁 𝗺𝗶𝘀𝘀𝗰𝗵𝗶𝗲𝗻 𝘃𝗿𝗲𝗲𝗺𝗱.

We leren onze honden immers van alles: komen als we roepen, meelopen aan een ontspannen lijn, wachten, zitten, blijven. Veel mensen zien een hond die altijd luistert als het ideaal.

Maar ik denk dat er momenten zijn waarop een hond juist níét zou moeten luisteren.

Stel je voor dat een hond pijn heeft en zijn p**t wegtrekt wanneer iemand die wil vastpakken. Of een hond die afstand neemt van een andere hond die te druk of te opdringerig is. Of een hond die tijdens een wandeling stokstijf blijft staan omdat de situatie hem te spannend is.

𝗜𝘀 𝗱𝗮𝘁 𝗼𝗻𝗴𝗲𝗵𝗼𝗼𝗿𝘇𝗮𝗮𝗺𝗵𝗲𝗶𝗱?

Of vertelt die hond iets wat wij misschien nog niet hebben gezien?

Juist bij dierenarts- en verzorgingstraining wordt dit heel duidelijk.

Een hond die zijn kop wegdraait wanneer je zijn oren wilt bekijken,
Een hond die zijn p**t terugtrekt bij het oefenen van nagelverzorging.
Een hond die van het opstapje afstapt of even een pauze nodig heeft.

Dat is geen ongehoorzaamheid, dit is communicatie.

Jarenlang hebben we gedacht dat een hond zulke handelingen gewoon moest accepteren. Maar er is ook een andere weg: een hond stap voor stap leren dat hij kan meewerken aan handelingen die nodig zijn voor zijn gezondheid en welzijn. Niet door vast te houden of door af te leiden. En zeker niet door "even snel door te zetten". Maar door duidelijkheid, voorspelbaarheid en vertrouwen op te bouwen.

Een hond die mag aangeven dat iets te spannend wordt, leert juist méér vertrouwen. Hij leert dat zijn signalen gezien worden, dat hij veilig is en dat zijn mens naar hem luistert.

Misschien is dat wel de mooiste vorm van samenwerken: niet een hond die alles zomaar ondergaat, maar een hond die durft te laten zien wat hij aankan.

Misschien is het doel daarom niet een hond die altijd luistert, maar een hond die weet: "Mijn mens luistert ook naar mij."

---

Maandag 29 juni geef ik om 18.15 uur de workshop "Samen Hand en P**t" bij KC Limburg

Tijdens deze workshop kijken we hoe je verzorging en dierenartsbezoek stap voor stap duidelijker, rustiger en eerlijker kunt maken voor je hond.

Er zijn nog enkele plaatsen beschikbaar.
Inschrijven kan via: zomerprogramma https://share.google/0mQjr8Y5Sx4ClgqPr

22/06/2026

𝗚𝗿𝗮𝘀𝗮𝗿𝗲𝗻: 𝗸𝗹𝗲𝗶𝗻, 𝗼𝗻𝗼𝗽𝘃𝗮𝗹𝗹𝗲𝗻𝗱 𝗲𝗻 𝘀𝗼𝗺𝘀 𝗲𝗲𝗻 𝗴𝗿𝗼𝗼𝘁 𝗽𝗿𝗼𝗯𝗹𝗲𝗲𝗺

Sommige dingen houd je als hondenmens altijd in je achterhoofd. Je vermijdt hoge bermen, controleert poten na de wandeling en let op plotseling schudden met de kop of likken aan een teen.

𝐄𝐧 𝐭𝐨𝐜𝐡 𝐤𝐚𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐠𝐞𝐛𝐞𝐮𝐫𝐞𝐧.
Vorig jaar overkwam het mij met Daxx. Hij liep ’s ochtends even richting het grasveld naast mijn huis. Later bleef hij steeds met zijn kop schudden. Van buiten was niets te zien, maar het klopte niet.

Bij Diergezondheidscentrum Zuid-Limburg, waar ik naast DoXXS ook als paraveterinair werk, bleek al snel dat hij veel pijn had. Onder een kort roesje werd de oorzaak gevonden: een grasaar diep in zijn rechteroor, tot vlak bij het trommelvlies.

In al die jaren met honden was mij dit nog nooit overkomen. Maar juist dat laat zien hoe verraderlijk grasaren zijn.

𝐖𝐚𝐭 𝐦𝐚𝐚𝐤𝐭 𝐠𝐫𝐚𝐬𝐚𝐫𝐞𝐧 𝐠𝐞𝐯𝐚𝐚𝐫𝐥𝐢𝐣𝐤?
Een grasaar is het droge zaaddeel van bepaalde grassoorten. Door kleine weerhaakjes beweegt hij vaak maar één kant op: naar binnen.

Hij kan zich vastzetten tussen tenen, in oren, neus, ogen, oksels, liezen of onder de huid. Daar kan hij zorgen voor pijn, zwelling, ontsteking, abcessen of infecties.

Je vindt grasaren niet alleen op het platteland, maar ook langs wandelpaden, in bermen, parken, woonwijken en hondenuitlaatplaatsen. Vooral in juni, juli en augustus is het risico groot.

𝐒𝐢𝐠𝐧𝐚𝐥𝐞𝐧 𝐨𝐦 𝐬𝐞𝐫𝐢𝐞𝐮𝐬 𝐭𝐞 𝐧𝐞𝐦𝐞𝐧
Denk aan een grasaar bij plotseling:

- heftig schudden met de kop;
- krabben aan het oor;
- niezen of neusuitvloeiing;
- knijpen met een oog;
- mank lopen;
- likken of knabbelen aan een p**t;
- zwelling of een klein gaatje in de huid.

𝐖𝐚𝐭 𝐤𝐮𝐧 𝐣𝐞 𝐝𝐨𝐞𝐧?
Een volledige garantie bestaat niet, maar je kunt het risico wel verkleinen.

Controleer je hond na de wandeling, vooral:

- oren;
- poten en tussen de tenen;
- ogen en neus;
- oksels en liezen;
- huid en vacht.

Houd lange haren tussen de tenen kort en vermijd plekken met veel droge grasaren waar dat kan.

Zie je een grasaar oppervlakkig in de vacht, dan kun je die meestal voorzichtig verwijderen. Zit hij in de huid, het oor, oog of de neus? Ga dan naar de dierenarts en probeer hem niet zelf eruit te trekken.

𝐖𝐚𝐚𝐫𝐨𝐦 𝐯𝐞𝐫𝐳𝐨𝐫𝐠𝐢𝐧𝐠𝐬- 𝐞𝐧 𝐝𝐢𝐞𝐫𝐞𝐧𝐚𝐫𝐭𝐬𝐭𝐫𝐚𝐢𝐧𝐢𝐧𝐠 𝐡𝐢𝐞𝐫𝐛𝐢𝐣 𝐡𝐞𝐥𝐩𝐭
Juist bij dit soort controles merk je hoe waardevol het is wanneer een hond geleerd heeft om vrijwillig mee te werken.

Even tussen de tenen kijken. Een oor optillen. Een p**t vasthouden.

Dat noemen we ook wel Medical Training: je hond leert stap voor stap meewerken aan verzorging, controle en eenvoudige dierenartshandelingen.

Het voorkomt geen grasaren, maar het maakt controleren wel makkelijker en minder stressvol. En hoe sneller je iets ontdekt, hoe beter.

𝐓𝐨𝐭 𝐬𝐥𝐨𝐭
Daxx herstelde gelukkig goed. Maar zijn verhaal blijft voor mij een duidelijke herinnering: grasaren zijn klein, maar kunnen grote problemen geven.

Controleer je hond na de wandeling. Neem kleine signalen serieus.

Soms maakt juist dat korte moment van aandacht een groot verschil.

𝑯𝒆𝒃 𝒋𝒊𝒋 𝒅𝒊𝒕 𝒘𝒆𝒍𝒆𝒆𝒏𝒔 𝒎𝒆𝒆𝒈𝒆𝒎𝒂𝒂𝒌𝒕 𝒎𝒆𝒕 𝒋𝒆 𝒉𝒐𝒏𝒅? 𝑲𝒐𝒑 𝒔𝒄𝒉𝒖𝒅𝒅𝒆𝒏, 𝒕𝒆𝒏𝒆𝒏 𝒍𝒊𝒌𝒌𝒆𝒏, 𝒑𝒍𝒐𝒕𝒔𝒆𝒍𝒊𝒏𝒈 𝒏𝒊𝒆𝒛𝒆𝒏 𝒐𝒇 𝒆𝒆𝒏 𝒈𝒓𝒂𝒔𝒂𝒂𝒓 𝒐𝒑 𝒆𝒆𝒏 𝒐𝒏𝒗𝒆𝒓𝒘𝒂𝒄𝒉𝒕𝒆 𝒑𝒍𝒆𝒌?

𝗗𝗲𝗲𝗹 𝗷𝗲 𝗲𝗿𝘃𝗮𝗿𝗶𝗻𝗴 𝗴𝗲𝗿𝘂𝘀𝘁 𝗵𝗶𝗲𝗿𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿. 𝗠𝗶𝘀𝘀𝗰𝗵𝗶𝗲𝗻 𝗵𝗲𝗹𝗽 𝗷𝗲 𝗲𝗿 𝗲𝗲𝗻 𝗮𝗻𝗱𝗲𝗿𝗲 𝗵𝗼𝗻𝗱𝗲𝗻𝗲𝗶𝗴𝗲𝗻𝗮𝗮𝗿 𝗺𝗲𝗲 𝗼𝗺 𝗱𝗲 𝘀𝗶𝗴𝗻𝗮𝗹𝗲𝗻 𝘀𝗻𝗲𝗹𝗹𝗲𝗿 𝘁𝗲 𝗵𝗲𝗿𝗸𝗲𝗻𝗻𝗲𝗻.

21/06/2026

"𝗠𝗶𝗷𝗻 𝗵𝗼𝗻𝗱 𝗱𝗼𝗲𝘁 𝗵𝗲𝘁 𝗮𝗹𝗹𝗲𝗲𝗻 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗲𝗲𝗻 𝗸𝗼𝗲𝗸𝗷𝗲." 𝗢𝗳 𝘁𝗼𝗰𝗵 𝗻𝗶𝗲𝘁?

Ik zal maar meteen eerlijk zijn: ik ben niet vies van een brokje in de jaszak. Sterker nog, wie ooit mijn jas heeft uitgeklopt, weet dat daar waarschijnlijk genoeg uitkomt om mijn Teckels door een moeilijke maandag heen te helpen. Dat betekent niet dat ik honden omkoop. Het betekent vooral dat ik graag duidelijk ben in wat ik van een hond vraag ... en dat ik goed gedrag ook gewoon wil benoemen en belonen.

Ik gebruik voer bewust in training. Niet omdat ik denk dat je daarmee een hond kunt "kopen", en al helemaal niet omdat een hond alleen maar voor eten zou werken. Eigenlijk doen wij mensen niet anders. Een kind dat iets nieuws leert, krijgt een compliment. Een collega die goed werk levert, krijgt waardering. We vieren successen, hoe klein ook. Waarom zouden we bij honden doen alsof leren alleen waardevol is als het zonder enige vorm van beloning gebeurt?

𝐄𝐞𝐧 𝐤𝐨𝐞𝐤𝐣𝐞 𝐢𝐬 𝐠𝐞𝐞𝐧 𝐫𝐞𝐥𝐚𝐭𝐢𝐞

De laatste tijd hoor je in de hondenwereld veel over vertrouwen. Een prachtig en belangrijk onderwerp, al wordt het soms ook gebruikt als argument om juist níét met voer te werken. Alsof een hond die een beloning krijgt, geen echte band met zijn mens zou kunnen opbouwen.

Maar een hond bouwt geen vertrouwensband op omdat hij een stukje worst krijgt. Hij voelt zich niet veilig omdat jij een goed gevulde voertas hebt, en hij leert ook niet omgaan met spannende situaties doordat je simpelweg blijft voeren. Vertrouwen ontstaat door voorspelbaarheid. Door een eigenaar die ziet wanneer iets te moeilijk wordt en die zijn hond veiligheid biedt. Dat zijn de bouwstenen van een relatie; een koekje alleen kan dat nooit vervangen.

𝐕𝐨𝐞𝐫 𝐢𝐬 𝐞𝐞𝐧 𝐡𝐮𝐥𝐩𝐦𝐢𝐝𝐝𝐞𝐥

Dat betekent echter niet dat een koekje geen waarde heeft. Integendeel: juist omdat een beloning geen relatie, veiligheid of vertrouwen kan vervangen, zie ik voer voor wat het wél is: een hulpmiddel binnen een groter geheel. Het is een manier om een hond te helpen leren, om gewenst gedrag duidelijk te maken en om nieuwe ervaringen prettiger te maken. Zo begeleid je een hond stap voor stap naar meer zelfvertrouwen en betere keuzes.

Ik vergelijk het graag met gereedschap. Een schroevendraaier maakt geen huis, maar als je een kast wilt bouwen, ben je blij dat je hem hebt. Zo kijk ik ook naar voerbeloningen. Ze kunnen gedrag duidelijk maken, een hond helpen om een nieuwe keuze te maken en positieve associaties opbouwen om het leren gemakkelijker te maken. Maar ze zijn nooit het hele verhaal.

𝐄𝐞𝐧 𝐤𝐨𝐞𝐤𝐣𝐞 𝐢𝐬 𝐠𝐞𝐞𝐧 𝐬𝐭𝐮𝐮𝐫

Bij 𝗗𝗼𝗫𝗫𝗦 kijk ik niet alleen naar wat een hond doet, maar vooral naar waarom hij iets doet. Kiest een hond ervoor om even naar jou terug te kijken wanneer er iets spannends gebeurt? Kan hij zichzelf herstellen na een schrikmoment? Durft hij een andere keuze te maken dan blaffen, trekken of uitvallen? Dat zijn vaardigheden die je niet koopt met een koekje. Een beloning kan een hond helpen om die nieuwe keuze te ontdekken, maar uiteindelijk moet die keuze van de hond zelf komen. Daar werk ik naartoe. Niet naar een hond die voortdurend vraagt: "Wat krijg ik ervoor?", maar naar een hond die denkt: "Ik weet wat ik kan doen."

𝐃𝐚𝐠𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤𝐬 𝐥𝐞𝐯𝐞𝐧 𝐢𝐬 𝐠𝐞𝐞𝐧 𝐭𝐫𝐚𝐢𝐧𝐢𝐧𝐠𝐬𝐬𝐞𝐬𝐬𝐢𝐞

Daarom maak ik bewust onderscheid tussen training en het dagelijks leven. Tijdens gerichte training zet ik extra smakelijke beloningen in wanneer een hond iets nieuws leert, een moeilijke oefening opbouwt of een positieve associatie moet ontwikkelen. Dan mag een beloning ook echt iets bijzonders zijn.

Tijdens gewone wandelingen gebruik ik het eigen voer van de hond. Geen zak vol speciale lekkernijen en geen voortdurende beloningen om een wandeling door te komen. Tijdens een wandeling is het leven zelf al interessant genoeg. Ik wil niet dat mijn honden voortdurend bezig zijn met wat er in mijn zak zit, en datzelfde geldt natuurlijk voor de honden van de eigenaren die ik begeleid. Ik wil dat een hond leert omgaan met geuren, geluiden, andere honden, onverwachte situaties en met zijn eigen emoties. Superlekkere beloningen bewaar ik voor de trainingsmomenten waarin ik een moeilijke stap extra wil ondersteunen.

Mijn doel is namelijk niet een hond die afhankelijk wordt van beloningen. Mijn doel is een hond die zichzelf leert reguleren, goede keuzes leert maken en steeds meer vertrouwen krijgt in zichzelf én in zijn mens. En juist dát is voor mij de kern van mijn werkwijze: concepttraining.

"𝐇𝐢𝐣 𝐝𝐨𝐞𝐭 𝐡𝐞𝐭 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐞𝐧 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐞𝐭𝐞𝐧"

Dat hoor ik vooral bij honden die enthousiast meewerken. Maar wie langer met honden werkt, ziet iets anders. Een hond die zich veilig voelt, zoekt ook contact zonder voer. Hij kiest ervoor om bij zijn eigenaar te blijven, kijkt even op tijdens een wandeling, zoekt steun in een spannende situatie of ontspant omdat hij weet dat zijn mens hem begrijpt. Dat koop je niet met een koekje, dat bouw je samen op.

Dus ja, ik heb voer bij me. Niet als afstandsbediening of als "smeergeld", en zeker niet als oplossing voor alles. Wel als een van de hulpmiddelen waarmee ik honden help om nieuwe vaardigheden te leren, vertrouwen op te bouwen en goede keuzes te maken.

Als iemand dan zegt: "Ja, maar hij doet het alleen voor dat brokje...", dan kan ik alleen maar glimlachen. Want als het zó simpel was, verkocht ik geen begeleiding maar kilozakken brokken. Gelukkig zit de echte winst ergens anders: in een hond die zichzelf leert reguleren, in een hond die vertrouwen heeft in zijn mens, en in een team dat samen steeds sterker wordt.

𝑴𝒊𝒔𝒔𝒄𝒉𝒊𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒃 𝒋𝒊𝒋 𝒐𝒐𝒌 𝒘𝒆𝒍𝒆𝒆𝒏𝒔 𝒈𝒆𝒉𝒐𝒐𝒓𝒅 𝒅𝒂𝒕 𝒆𝒆𝒏 𝒉𝒐𝒏𝒅 𝒉𝒆𝒕 "𝒂𝒍𝒍𝒆𝒆𝒏 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒌𝒐𝒆𝒌𝒋𝒆" 𝒅𝒐𝒆𝒕, 𝒐𝒇 𝒅𝒆𝒏𝒌 𝒋𝒆 𝒅𝒂𝒕 𝒛𝒆𝒍𝒇 𝒔𝒐𝒎𝒔. 𝑰𝒌 𝒃𝒆𝒏 𝒉𝒆𝒆𝒍 𝒃𝒆𝒏𝒊𝒆𝒖𝒘𝒅 𝒉𝒐𝒆 𝒋𝒊𝒋 𝒅𝒂𝒂𝒓𝒏𝒂𝒂𝒓 𝒌𝒊𝒋𝒌𝒕! 𝑮𝒆𝒃𝒓𝒖𝒊𝒌 𝒋𝒊𝒋 𝒗𝒐𝒆𝒓 𝒕𝒊𝒋𝒅𝒆𝒏𝒔 𝒅𝒆 𝒕𝒓𝒂𝒊𝒏𝒊𝒏𝒈 𝒐𝒇 𝒘𝒂𝒏𝒅𝒆𝒍𝒊𝒏𝒈𝒆𝒏, 𝒆𝒏 𝒎𝒆𝒓𝒌 𝒋𝒆 𝒅𝒂𝒂𝒓𝒊𝒏 𝒗𝒆𝒓𝒔𝒄𝒉𝒊𝒍 𝒕𝒖𝒔𝒔𝒆𝒏 𝒃𝒆𝒍𝒐𝒏𝒆𝒏, 𝒐𝒎𝒌𝒐𝒑𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒆𝒄𝒉𝒕 𝒔𝒂𝒎𝒆𝒏𝒘𝒆𝒓𝒌𝒆𝒏? 𝑳𝒂𝒂𝒕 𝒋𝒆 𝒆𝒓𝒗𝒂𝒓𝒊𝒏𝒈 𝒈𝒆𝒓𝒖𝒔𝒕 𝒂𝒄𝒉𝒕𝒆𝒓 𝒊𝒏 𝒅𝒆 𝒓𝒆𝒂𝒄𝒕𝒊𝒆𝒔 𝒉𝒊𝒆𝒓𝒐𝒏𝒅𝒆𝒓.

𝗗𝗼𝗫𝗫𝗦 𝗣𝗮𝗿𝗸𝘀𝘁𝗮𝗱 – 𝗝𝗶𝗷 𝗲𝗻 𝗷𝗲 𝗵𝗼𝗻𝗱: 𝗲𝗲𝗻 𝘁𝗲𝗮𝗺.

18/06/2026

🐾 𝗘𝗿 is 𝗻𝗼𝗴 1 𝗽𝗹𝗲𝗸𝗷𝗲 𝘃𝗿𝗶𝗷! 🐾

Op 𝟮 𝗷𝘂𝗹𝗶 start bij DoXXS Parkstad een nieuwe groep 𝗣𝘂𝗽𝗽𝘆 𝗢𝗽 𝗣𝗮𝗱

Geen standaard puppycursus op een trainingsveld, maar samen oefenen in het echte leven. We gaan op pad naar verschillende buitenlocaties, waar pups stap voor stap leren omgaan met alles wat ze in het dagelijks leven tegenkomen: nieuwe geuren, geluiden, mensen, andere honden en allerlei prikkels uit de omgeving.

In een kleine groep werken we onder andere aan:
🐶 aandacht en samenwerking
🐶 ontspannen omgaan met nieuwe situaties
🐶 zelfvertrouwen en rust
🐶 praktische vaardigheden die je elke dag kunt gebruiken

De lessen vinden plaats op donderdagavond. Vanwege de zomerse temperaturen starten de eerste lessen wat later op de avond. De exacte tijden worden vooraf met de deelnemers afgestemd.

📍 Verschillende locaties in de regio Parkstad
📅 Start: donderdag 2 juli 2026
🐾 Nog 2 plekjes beschikbaar

Meer informatie vind je op mijn website www.doxxsparkstad.nl of stuur gerust een berichtje.

𝐷𝑜𝑋𝑋𝑆 𝑃𝑎𝑟𝑘𝑠𝑡𝑎𝑑 – 𝐽𝑖𝑗 𝑒𝑛 𝑗𝑒 ℎ𝑜𝑛𝑑: 𝑒́𝑒́𝑛 𝑡𝑒𝑎𝑚.

17/06/2026

Mooi om deze terugblik van KC Limburg ook hier te delen.

De theorieavond was het begin van "Grip op Prikkels": een kleine cursus voor honden die snel reageren op prikkels, maar waarbij oefenen in een rustige groepssetting nog goed mogelijk is.

Nu volgt de praktijk, waarin hond en eigenaar samen stap voor stap verder gaan bouwen aan meer rust, meer overzicht en meer vertrouwen.

Als kynologisch instructeur bij KC Limburg én eigenaar van DoXXS Parkstad vind ik het belangrijk om niet alleen naar het gedrag te kijken, maar vooral naar wat een hond nodig heeft om andere keuzes te kunnen maken.

De theorie is geweest. Nu gaan we samen aan de slag in de praktijk.

Wordt vervolgd. 🐾

𝗚𝗿𝗶𝗽 𝗼𝗽 𝗣𝗿𝗶𝗸𝗸𝗲𝗹𝘀 – 𝘁𝗵𝗲𝗼𝗿𝗶𝗲𝗮𝘃𝗼𝗻𝗱 𝗯𝗶𝗷 𝗞𝗖 𝗟𝗶𝗺𝗯𝘂𝗿𝗴 🐾

Afgelopen maandag vond bij KC Limburg de theorieavond 𝗚𝗿𝗶𝗽 𝗼𝗽 𝗣𝗿𝗶𝗸𝗸𝗲𝗹𝘀 plaats, gegeven door onze kynologisch instructeur Angela Bruynswyck.

Een avond waarin niet het ongewenste gedrag centraal stond, maar de vraag:

𝑊𝑎𝑡 𝑚𝑎𝑎𝑘𝑡 𝑑𝑎𝑡 𝑒𝑒𝑛 ℎ𝑜𝑛𝑑 𝑟𝑒𝑎𝑔𝑒𝑒𝑟𝑡 𝑧𝑜𝑎𝑙𝑠 ℎ𝑖𝑗 𝑟𝑒𝑎𝑔𝑒𝑒𝑟𝑡?

Onderwerpen zoals stress, de stressemmer, lichaamstaal, leerprocessen, prikkelmanagement en de rol van de eigenaar kwamen uitgebreid aan bod. Er werd gekeken naar gedrag vanuit begrip en samenwerking, met aandacht voor wat een hond nodig heeft om zich veiliger te voelen en betere keuzes te kunnen maken.

De boodschap van de avond was helder:

Het doel is niet dat een hond nooit meer iets spannend vindt. Het doel is dat hij leert omgaan met wat spannend is, sneller kan herstellen en met meer vertrouwen door het leven gaat.

Met deze theoretische basis volgt nu het praktische gedeelte, waarin deelnemers samen met hun hond gaan oefenen met verschillende vaardigheden die bijdragen aan meer rust, meer overzicht en meer samenwerking.

Dank aan alle deelnemers voor hun betrokkenheid, openheid en mooie gesprekken.

16/06/2026

🐾🌿 𝗪𝗮𝘁 𝘄𝗮𝘀 𝗱𝗶𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗳𝗶𝗷𝗻𝗲 𝗲𝗲𝗿𝘀𝘁𝗲 𝗲𝗱𝗶𝘁𝗶𝗲 𝘃𝗮𝗻 𝗢𝗽 𝗽𝗮𝗱 𝗺𝗲𝘁 𝗣𝗿𝗶𝘀𝗰𝗮! 🌿🐾

We trokken anderhalf uur lang door het prachtige Heuvelland bij Eys, in en rond het Eyserbos. En er was onderweg zóveel te beleven.

De honden kregen alle tijd om te snuffelen en de omgeving op hun eigen tempo te ontdekken. Tussendoor deden we speurspelletjes met koekjes, speeltjes en voorwerpen en maakten we gebruik van alles wat de natuur ons bood: takken als cavaletti, boomstronken om op te balanceren en zelfs een hoepel in een boom. Spelenderwijs werken aan balans en coördinatie, zonder dat het als een oefening voelde.

Prisca nam ons ondertussen mee in ‘haar’ Heuvelland. Ze vertelde over de geschiedenis van het gebied, wees bijzondere plekken en bezienswaardigheden aan en wist onderweg steeds weer iets interessants te vertellen. Daardoor werd het niet alleen een mooie wandeling, maar echt een kleine ontdekkingstocht.

Door een afmelding vlak voor de wandeling bestond het groepje deze keer uit drie Teckels. Ze kenden elkaar al en dat gaf, pas in de tweede helft van de wandeling, ook even ruimte voor een speelmoment. Bij de wandelingen van DoXXS doen we dat normaal maar heel zelden, maar hier klopte het gewoon: de honden waren vertrouwd met elkaar, de deelnemers stonden er allemaal achter en het werd een leuke, ontspannen toevoeging aan de wandeling.

Onderweg zijn bovendien prachtige foto’s gemaakt. In het filmpje zie je een mooie samenvatting van al die momenten terug.

Veel snuffelen, zoeken, klauteren, ontdekken, luisteren, kijken en vooral samen genieten.

𝗘𝗲𝗻 𝗵𝗲𝗲𝗿𝗹𝗶𝗷𝗸𝗲 𝗲𝗲𝗿𝘀𝘁𝗲 𝘄𝗮𝗻𝗱𝗲𝗹𝗶𝗻𝗴, 𝗲𝗻 𝗮𝗯𝘀𝗼𝗹𝘂𝘂𝘁 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗵𝗲𝗿𝗵𝗮𝗹𝗶𝗻𝗴 𝘃𝗮𝘁𝗯𝗮𝗮𝗿.

Houd de pagina in de gaten voor de volgende data. Je kunt ook een bericht sturen als je de nieuwsbrief wilt ontvangen, zodat je de nieuwe data krijgt zodra ze bekend zijn.

12/06/2026

𝗚𝗮𝗮𝘁 𝗷𝗼𝘂𝘄 𝗵𝗼𝗻𝗱 𝗱𝗶𝘁 𝗷𝗮𝗮𝗿 𝗺𝗲𝗲 𝗼𝗽 𝘃𝗮𝗸𝗮𝗻𝘁𝗶𝗲? 𝗥𝗲𝗴𝗲𝗹 𝗱𝗶𝘁 𝘃𝗼́𝗼́𝗿 𝗷𝗲 𝘃𝗲𝗿𝘁𝗿𝗲𝗸𝘁!

De koffers zijn bijna gepakt, de route staat klaar en de vakantie kan beginnen.

Maar hoe zit het met je hond?
Waarschijnlijk weet je dat je hond voor een reis naar het buitenland aan bepaalde voorwaarden moet voldoen. Toch voor de zekerheid: ook België en Duitsland zijn vanuit Nederland gewoon buitenland.
Binnen de Europese Unie moet je hond:

✅ gechipt zijn;
✅ een geldig Europees dierenpaspoort hebben;
✅ een geldige rabiësvaccinatie hebben.

De rabiësvaccinatie moet bij een eerste vaccinatie minimaal 21 dagen oud zijn en mag niet ouder zijn dan drie jaar, mits de geldigheidsdatum in het paspoort niet verstreken is. Is een herhalingsvaccinatie te laat gegeven, dan gaat de wachttijd van 21 dagen opnieuw in.

Reis je naar Groot-Brittannië of Noorwegen? Dan gelden aanvullende voorwaarden, waaronder een tijdig door de dierenarts toegediende en in het paspoort geregistreerde lintwormbehandeling.

Papieren in orde? Mooi. Maar dan ben je er nog niet.
Controleer vóór vertrek ook deze punten:

✅ 𝐈𝐬 𝐝𝐞 𝐜𝐡𝐢𝐩 𝐠𝐨𝐞𝐝 𝐠𝐞𝐫𝐞𝐠𝐢𝐬𝐭𝐫𝐞𝐞𝐫𝐝?
Een chip zonder actuele registratie helpt weinig. Controleer of de chip bij een databank geregistreerd staat en of je naam, adres en telefoonnummer nog kloppen.

✅ 𝐇𝐞𝐛 𝐣𝐞 𝐛𝐫𝐮𝐢𝐤𝐛𝐚𝐫𝐞 𝐟𝐨𝐭𝐨’𝐬 𝐯𝐚𝐧 𝐣𝐞 𝐡𝐨𝐧𝐝?
Niet alleen twintig foto’s waarop hij half onder een tafel ligt of met zijn neus in de camera zit. Maak een duidelijke foto van de kop, het hele lichaam en beide zijkanten. Precies de foto’s die je nodig hebt wanneer je hond vermist raakt.

✅ 𝐃𝐫𝐚𝐚𝐠𝐭 𝐣𝐞 𝐡𝐨𝐧𝐝 𝐣𝐨𝐮𝐰 𝐭𝐞𝐥𝐞𝐟𝐨𝐨𝐧𝐧𝐮𝐦𝐦𝐞𝐫?
Bevestig je telefoonnummer aan de halsband of het tuig en gebruik daarbij de internationale landcode. Voor Nederland is dat +31, waarbij de eerste 0 van je telefoonnummer vervalt.

✅ 𝐏𝐚𝐬𝐭 𝐡𝐞𝐭 𝐭𝐮𝐢𝐠 𝐧𝐨𝐠 𝐞𝐜𝐡𝐭 𝐠𝐨𝐞𝐝?
Niet: “Het zat vorig jaar nog prima”, maar nu controleren. Kijk ook meteen naar de gespen, ringen, naden en lijnen. Een hond die schrikt, kan zich verrassend snel uit slecht passend materiaal wurmen.

✅ 𝐆𝐚𝐚𝐭 𝐞𝐫 𝐞𝐞𝐧 𝐠𝐨𝐞𝐝 𝐩𝐚𝐬𝐬𝐞𝐧𝐝𝐞 𝐦𝐮𝐢𝐥𝐤𝐨𝐫𝐟 𝐦𝐞𝐞?
In Oostenrijk en Italië is een muilkorf verplicht in het openbaar vervoer. Daar vallen ook veel bergbanen, gondels en boten onder, zoals de boten op het Gardameer.
Ook in Duitsland verschillen de regels per deelstaat. In sommige deelstaten geldt een muilkorfplicht voor honden vanaf een bepaalde schofthoogte of voor bepaalde typen honden.
Neem de muilkorf dus niet alleen mee, maar laat je hond er thuis al rustig en positief aan wennen. Op vakantie voor het eerst “even proberen” is meestal geen succes.

✅ 𝐆𝐚 𝐞𝐫 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐳𝐨𝐦𝐚𝐚𝐫 𝐯𝐚𝐧 𝐮𝐢𝐭 𝐝𝐚𝐭 𝐣𝐞 𝐡𝐨𝐧𝐝 𝐭𝐞𝐫𝐮𝐠𝐤𝐨𝐦𝐭
“Thuis komt hij altijd” zegt weinig over een berggebied, camping, strand of vakantiehuis vol onbekende geuren, wild en geluiden.
Een nieuwe omgeving doet iets met een hond. Hij kan sneller afgeleid zijn, meer gaan speuren of tijdelijk minder op jou letten. Geef daarom niet meteen volledige vrijheid. Gebruik eerst een goed gehanteerde langere lijn en kijk hoe je hond reageert.
Controleer vóór vertrek altijd de regels van je vakantieland én van de landen waar je doorheen rijdt. Op LICG.nl vind je informatie over de invoereisen en aanvullende regels per land.

𝗘𝗲𝗻 𝗳𝗶𝗷𝗻𝗲 𝘃𝗮𝗸𝗮𝗻𝘁𝗶𝗲 𝗯𝗲𝗴𝗶𝗻𝘁 𝗻𝗶𝗲𝘁 𝗽𝗮𝘀 𝗯𝗶𝗷 𝗮𝗮𝗻𝗸𝗼𝗺𝘀𝘁. 𝗗𝗶𝗲 𝗯𝗲𝗴𝗶𝗻𝘁 𝗺𝗲𝘁 𝗲𝗲𝗻 𝗴𝗼𝗲𝗱𝗲 𝘃𝗼𝗼𝗿𝗯𝗲𝗿𝗲𝗶𝗱𝗶𝗻𝗴.

𝓖𝓪𝓪𝓽 𝓳𝓸𝓾𝔀 𝓱𝓸𝓷𝓭 𝓭𝓲𝓽 𝓳𝓪𝓪𝓻 𝓶𝓮𝓮 𝓸𝓹 𝓿𝓪𝓴𝓪𝓷𝓽𝓲𝓮? Minder weergeven

10/06/2026

Opleidingen doe je omdat je wilt bijleren. En soms krijg je er onverwacht ook een heel fijne groep mensen bij.

Onlangs heb ik de opleiding Specialist Reactieve Honden bij DogsTalk Pro afgerond. We zijn gestart in januari 2025 en hebben in meerdere modules gewerkt rond reactieve honden, prikkelverwerking, spanning, gedrag en praktische begeleiding.

Voor mij was het een mooie verdieping van wat ik in mijn werk bij DoXXS dagelijks tegenkom: honden die niet “lastig” zijn, maar vaak gewoon moeite hebben met de wereld om hen heen.

Wat ik minstens zo waardevol vond: de gezellige groep, het samen sparren, ervaringen delen en nieuwe contacten maken. Fijn dat we elkaar via WhatsApp en social media ook na de opleiding nog weten te vinden.

Dank aan Dogs Talk - PRO , de docenten en gastdocenten voor deze leerzame én fijne opleiding.

Leren stopt nooit — en gelukkig maar.