08/06/2026
Maandag mini-serie: Waar wordt tante Sjoukje blij van!
Waar tante Sjoukje niet blij van wordt. En dit hoort er ook bij.
Want naast alles waar ik blij van word, zijn er ook dingen waar ik dat dus echt niet van word.
De ja zeggen en nee doen klanten. Die instappen, maar geen terugkoppeling geven na de intake, stil blijven als er aandachtspunten liggen en pas iets laten horen als het niet loopt, om het daarna bij ons neer te leggen. Terwijl juist daar het verschil wordt gemaakt.
De klanten die niet lezen. Vakanties, openingstijden, vaccinaties, voorwaarden, het staat er allemaal, meerdere keren en via verschillende kanalen, en toch moet ik het opnieuw uitleggen.
En ook die momenten waarop we moeten besluiten dat een hond niet (meer) past binnen de groep. Daar gaat altijd een heel proces aan vooraf. Observeren, begeleiden, kijken naar veiligheid en naar het geheel. En als dat dan โtotaal onverwachtโ komt of bij ons wordt neergelegd, terwijl we daar al eerder over gesproken hebben, dan schuurt dat.
De buikpijnhonden. Honden waarvan je ziet dat het niet klopt, waar handvatten zijn, maar waar niets mee gebeurt.
En ook gewoon de praktische dingen. Even moeten wachten bij in of uitchecken omdat ik bezig ben met andere honden, een overdracht of het voeren. Dat hoort erbij.
Niet omdat het mij persoonlijk raakt, maar omdat het haaks staat op hoe ik werk. Rust, aandacht, veiligheid en verantwoordelijkheid.
Want uiteindelijk zit het verschil niet in wat ik weet.
Het zit in wat ermee gedaan wordt.
En precies daar wordt tante Sjoukje dus niet blij van.
Op de foto Bo, Excellent ganger sinds jaar en dag.
