23/08/2026
Onze Rikki had altijd hele verhalen te vertellen. Soms wijs, ondeugend, soms volslagen onzinnig. Hij maakte altijd wel wat mee, was dapper en onhandig tegelijk, vond overal wel wat van en moest bovendien overal met zijn neusje bij zijn. Een echte Takkie dus.
En nu kan ik weer zonder naderende tranen, maar met trots over hem vertellen.
Hieronder een verhaaltje uit 2021, inclusief spelfouten. Gewoon rauw en los uit de mouw.. zoals we dat toen nog deden. Zonder AI, zonder opvolgend commentaar. Gewoon vanuit lol en plezier.
Het soort verhalen waar ikzelf, maar ook anderen uit mijn eerdere groep, een lach in de dag aan overhielden.
Want daar ging het uiteindelijk om, de achterliggende gedachte: Plezier maken met elkaar. In alle momenten. Tussen regen en zonneschijn, van links naar rechts en tussen gemopper en perfectie. 😉
---‐--------------------------------------------
Heuj Rikki hier! 🐶
Ik wil jullie ff wat vertellen, dat is alweer een tijdje geleden. Maar vandaag ben ik een dappere Jonguh joh! Echt waar, daarom heb ik een extra snoepie verdiend. Eigenlijk ben ik elke dag een dappere jongen, maar goed volgens het vrouwmens moet ik bescheiden blijven. De snoepjes blijven dus ook bescheiden 😅
We gingen zojuist aan de wandel, vrouwtje vertelde al dat we moesten doorlopen omdat ze allemaal donkere wolken zag. Nou daar heb ik natuurlijk lak aan.. Faith daarentegen weet niet hoe snel ze vooruit moet. Maar ik, ik volg zoals gewoonlijk gewoon mijn neusje. Op mijn gemakkie ff een plasje hier en een plasje daar en in alle rust rustig een poepie gemaakt. Als ik 2 meter verder ben doe ik graag weer even een plasje, die rotjochies uit de buurt en de mooie dames moeten tenslotte wel weten dat ik er ben geweest. Faith moet altijd eerst haar energie kwijt voor ze wat neerlegd, ze wacht maar even…
De lucht werd donkerder en donkerder en donkerder en werd een beetje rood, donders en flitsen! Ik merkte dat er wat stres aan de lijn kwam, “Wat nog sneller lopen? Ja daaag ik heb hier nog niet gesnuffeld!” Een voordeel van mijn slechte gehoor, de onweer donders hoor ik nauwlijks nog dus ik ben extra dapper nu. Mijn vrouwtje is een beetje bang voor onweer in een open gebied, heldinnetje op sokken...
En toen kwamen er van die hele harde ronde bolletjes uit de lucht, heel hard en een heleboel en best wel groot hoor! Voelt vervelend op mijn snuitje.. Maar de dappere ik pakte het vrouwtje extra strak aan de riem en ik wees naar een zijstraat, “kom vrouwtje rustig aan, we gaan hier wel heen”. Ik richtte mijn gedrag op de naderende bosjes, “rustig aan vrouw” even een plasje doen.. geen stres, geen haast no worrys… Gelukkig geen tennisballen uit de lucht, vrouwtje was al aan het zoeken naar schuil mogelijkheden mocht het erger worden. Ik werd nat, echt vies… dan schuifel ik langs de gebouwen en bosjes, hopend dat het overwaait, op mijn gemakkie, ik laat me niet zo opjutten door die 2 vrouwen aan de lijn. Mijn gevoelige voetjes vonden die ijzige balletjes alleen niet zo lekker tussen de teentjes.
Maar ik ben zo dapper dat ik weer en wind heb getrotseerd zonder een snuffeltje overgeslagen te hebben! En de 2 vrouwen heb ik in rust en in veiligheid weer thuis gebracht. Thuiskomend stond de deur al open en stond de baas met een handdoekje klaar. Teamwork van de mannen des huizes. 💪
Ik hoor wel eens iets over kalmerende signalen en omgericht gedrag.. Nou dan heb ik het toch goed gedaan he! Daarom vind ik mezelf een extra knappe dappere jonguh, ik hoor wel eens dat ik een streskippie ben, maar vandaag ben ik echt een held 🐶 Echt een held want er durfde zich verder geen hond op straat te laten zien.
Pootjes van mij 🐾
Rikki!
