21/10/2026
Dag lieve Cosmo🤍
De eerste keer dat je bij ons kwam, kwam je binnen als een echte herder. Eerst even de kat uit de boom kijken, maar wel aan het werk, want je had je eigen zakje met koekjes in je bek en dat moest mee naar binnen. Dat had je namelijk afgesproken met je vrouwtje. En zo zagen we je wekelijks binnenwandelen, inmiddels ontspannen, met je eigen tasje koekjes in je bek. Altijd nog even omkijken naar je vrouwtje, of ze je echt niet nodig had. Zodra ze uit zicht was, kon je gaan spelen: met veel energie en het liefst met ballen.
Je werd ouder en de ouderdom bracht klachten met zich mee die je beperkten in je spel. Toch bleef je komen en genoot je van de wandelingen en het contact met andere honden. Je knuffelde ontzettend graag en nooit hebben we een grom of gemopper van je gehoord.
Een paar weken geleden liet je baasje weten dat het echt te zwaar werd voor je oude hondenlijf en dat we afscheid van je moesten nemen. Het herstel na een dag bij ons kostte je te veel energie en het duurde dagen voordat je weer de oude was. Samen met je baasje zou je gaan genieten van je laatste jaren, helemaal op je eigen tempo. En zoals een goed baasje dat doet, zorgde zij ervoor dat alles hiervoor geregeld was, zodat jij zorgeloos van je oude dag kon genieten.
Helaas was dat maar van korte duur. Ineens werd je ziek, heel snel en heel ziek. Er bleek een gezwel in je buik te zijn geknapt, waarvan niemand wist dat het er zat. Wat ben je hard voor jezelf geweest, lieve Cosmo. We hadden je deze laatste jaren nog zo gegund.
We wensen Cynthia en Corné heel veel sterkte met dit totaal onverwachte afscheid✨️