29/08/2026
In april 2012 met Snauchertje naar Arlon gereden om daar kennis te maken met Don. Een prachtige in Kuala Lumpur geboren teckelheer. Negen weken later kwamen er op 26 en 27 juni vijf prachtige teckelkindjes, waarvan één sliep. En daar zat een dappere dame tussen, de klik was er en ze kreeg de naam BonBon. Met als stamboomnaam Bulukumba v.d Lore Lindu. Vernoemd naar het badplaatsje Bulukumba op Zuid-Sulawesi. Maar de naam BonBon paste het beste bij Truffel, Snoedel en moedertje Snaucher. BonBon was geobsedeerd door eten, geleerd van tante Truffel. Ze heeft ooit een zak met 100 runderoren uit de kast gestolen en met de overige dames flink zitten kauwen. Ze luste daarna niets meer..... ook kwam ik eens thuis en had juffie BonBon stukken Mentos kauwgom vast geplakt aan haar staartharen...ze had een rol gevonden om op te kauwen.Bij het wandelen liep zij als alfa voorop en blafte als een grote doberman... ooit was ze zo fit dat ze op de keukentafel kon komen om moeders vlees van het bord te snaaien.... zodra we even stil stonden tijdens het wandelen pakte ze haar kans om kuilen te graven, dit had ze geleerd van haar tante Ronya, waar ze graag met optrok tijdens de vele wandelingen in het bos of bij de Rietplas. Een dagje naar Borkum geweest en ze lag stevig tegen mij aan op het strand, ze wille lichamelijk contact, oh wat was het toen warm en plakkerig. Maar juffie BonBon lag naast mij op haar rug met een ingesmeerd buikje, zodat ze niet verbrande van de zon. De laatste jaren werd haar conditie minder. De dagelijkse hart- en plasmedicatie hield haar op de been. Bij het wandelen raakte ze achterop, tot ik haar vorig jaar kwijt raakte en zij mij. Met gevolg dat ze in het Kloosterbos teruggelopen was naar een zwarte auto. Ik zag haar conditie de laatste twee jaar verder afnemen. De laatste aantal maanden heeft Snaucher plasproblemen, de dierenarts heeft haar gisteren opgenomen en geconstateerd dat ze zeer waarschijnlijk blaaskanker heeft. En dochter BonBon kreeg vandaag te horen leverkanker te hebben. En vanavond kreeg ik het droevige bericht van de dierenarts dat ze na reanimatie poging BonBon niet heeft kunnen redden. Ondanks dat BonBon nog zo graag wou, heeft ze het niet mogen halen en heb ik BonBon los moeten laten.
Ontzettend verdrietig, BonBon is thuis zodat Snaucher ook afscheid kan nemen van haar teckelkindje...
14 prachtige jaren met BonBon gehad, met haar gaan gaat er een stukje van mij. Nu rest mij niets anders om goed voor Snaucher te zorgen voor de tijd die wij nog samen mogen hebben.