Frieda's Ranch Horsemanship

09/10/2026

Manege versus niet manege Kids

Een paar weken terug zei ik tegen Eric Colpa; wat zou het leuk zijn om een paardenmeisje erbij te hebben. Met 5 paarden en ook nog paarden in training is het soms best een uitdaging om ze allemaal aandacht te geven.

En wat denk je? Via een tafeltje op de weggeefhoek stond ze er ineens.
Vader met de tafel, meiske stond al bij de paarden.
Eric vroeg, wil je vaker iets met paarden doen....?
En ze glunderde van oor tot oor.
Dezelfde avond was ze er weer. En de avond daarna en de avond daarna.
Hoe enthousiast?
En vooral; hoe intuïtief. Precies in ons straatje.

Bijvoorbeeldd; Milan gaat op een te hoog tempo door de roundpen.
Zonder dat ik iets zeg, zet ze een pas naar voren en blokkeert ze hem via lichaamstaal en Milan stopt.
Terwijl ze dit nog nooit heeft gedaan. Echt nog nooit.

En: 'Waarom trilt Milan zo met zijn onderlip'...?
Ik; dan is hij een beetje onzeker en heeft hij een schouderklopje nodig.

Dat je het ziet! Zo mooi klein kan kijken.
Precies iemand die we zoeken.

Dit in tegenstelling tot een ander meisje vd week. Ik train haar paard onder het zadel, omdat ze hier te weinig ervaring voor heeft (enkel op manege gereden).
Lees, jong paard, volbloed, heeft koersen gelopen, wil alleen maar VOORUIT (De verkoper mag zich ook achter zijn oren krabben wat mij betreft....).

Maar...willen het paard voor geen goud kwijt en dat waardeer ik, als ik zie hoe snel paarden van de hand worden gedaan tegenwoordig.

En dan terug naar de essentie van dit bericht; toen ik het 'manege' meisje instrueerde haar teugels eens helemaal los te gooien zei ze; hoe moet ik dan sturen???

Ik verwonderde mij dat men dat blijkbaar niet instrueert op de manege.

Ik zeg, terwijl ik beide meiden waardeer, doe mij het meisje zonder ervaring maar!

📸Foto uit de oude doos toen de paarden nog in Barneveld stonden.
Met Beike! Die er sinds begin dit jaar niet meer is, ze mocht bijna de 16 jaar aantikken❤️

02/10/2026

30/09/2026

Sinds mei is dit schatje (uuuh grote schat, bedenk even dat Eric 2.02 meter is) bij ons; Tazz.
Waar we ze (Tazz en Tout kwamen samen) eerst lekker hebben gelaten, zijn we ze de laatste maanden lekker aan het oppakken.

Zowel Tazz als Tout zijn enorm mensgerichte paarden; lief, knuffelig, komen altijd naar je toe en willen altijd werken voor je.

Maar....dat is soms meteen een nadeel. Zo vond Tazz het enorm lastig om afstand te nemen; om je heen aan de longe lopen gaf haar heel veel spanning (ze kruipt liever bij je op schoot😀).
En rond lopen in de round pen....brrrt echt wel een reden om uit je panty te gaan.

Vandaag waren Tazz en Eric Colpa voor het eerst samen in de round-pen, onder leiding van mij.

En samen deden zij keurige 'longeer rondjes'.
En waarom schrijf ik dit nou? Omdat, toen het lukte, ik ineens overvallen werd door een gevoel van ontroering. En dat gevoel was niet van mij.

En op dat zelfde moment begon Tazz enorm te gapen.

Later vandaag, tijdens ons '5 uur wijntje' zei Eric; Er is iets gebeurd met Tazz. Ze kijkt anders uit haar ogen, en ze is trots.'

Dat vond en vind ik nou altijd al het mooie van werken met paarden, en hoe mooi is het als iemand anders het ook ziet en voelt. Anders gezegd, het is toch fijn om te weten dat een grote man het ook ziet en voelt, en ik niet uit mijn nek l*l 🤣🤣. Dat weet ik na al die jaren wel maar toch blijft bevestiging lekker om het ego mee te pesten.

17/04/2026

Ponyclub Coldenhove (nu Veluwezoom) rond 1990.

14/04/2026

Met Milan ben ik het werk aan de hand weer rustig aan het oppakken.

Na een uitglijder deze winter zat hij niet lekker in zijn lijf. Dat zag je niet alleen fysiek terug, maar ook in hoe hij reageerde; hij liep bijvoorbeeld weg als ik met het hoofdstel aankwam.

Wat voor mij interessant is in zo’n situatie, is dat gedrag zelden op zichzelf staat.

Rechtsom was al langer een ding. In liberty wilde hij mij daar niet hebben. Hij verplaatste zichzelf dan dusdanig, dat ik weer aan zijn linkerkant kwam te staan.

In plaats van dat te “trainen”, ben ik het anders gaan benaderen: linksom beweging stimuleren (vlotte stap/draf), rechtsom juist vertragen, belonen en vooral ontspanning terugbrengen.
Met steeds de keuze bij hem.

Op het moment dat het lichaam en de spanning veranderen, verandert de keuze ook.

En precies dat gebeurde: hij koos zelf voor rechts.

Inmiddels loopt hij rechtsom zelfs makkelijker dan links, en aanspringen in galop gaat daar duidelijk beter (lees; vorig jaar om deze tijd kon hij dat nog niet).

Voor mij weer een bevestiging dat wat vaak als trainingsprobleem wordt gezien, ergens anders begint. Ik hou van puzzelen :)

10/04/2026

Overgrootopa