02/09/2026
En wéér blijkt een pup uit mijn puppycoaching, met onregelmatige ontlasting en opvallend onrustig gedrag, Giardia te hebben.
Ik herken dit beeld inmiddels zó goed, dat bij mij de alarmbellen gaan rinkelen zodra een pup één of meerdere van deze symptomen laat zien.
Veel eigenaren hebben nog nooit gehoord van Giardia, een darmparasiet die helaas heel veel voorkomt bij pups. Giardia kan ervoor zorgen dat voedingsstoffen minder goed worden opgenomen en kan klachten geven als diarree, wisselende ontlasting, braken, minder willen eten en onvoldoende aankomen.
Maar wat ik in mijn praktijk óók steeds opnieuw zie, is een bepaald gedragsbeeld. Pups met Giardia kunnen enorm druk zijn, overmatig bijten en blaffen, slecht tot rust komen en gedrag laten zien waarvan eigenaren denken: hoort dit nog bij een normale pup?
Juist dát maakt Giardia soms lastig te herkennen. Want de ontlasting hoeft helemaal niet voortdurend slecht te zijn.
En juist omdat de ontlasting lang niet altijd voortdurend slecht is, wordt de link met Giardia gemakkelijk gemist. Ik hoor dan bijvoorbeeld:
“Zijn ontlasting is toch meestal goed?”
“Alle pups hebben weleens zachte p**p.”
“Hij eet ook van alles van straat.”
Allemaal waar. Maar als de ontlasting regelmatig wisselt en/of ik gedrag zie dat naar mijn ervaring niet meer goed past bij gewoon druk puppygedrag, wil ik weten wat er lichamelijk speelt.
Meten is weten!
En dan vind ik het belangrijk dat er gedegen getest wordt. Dat bleek deze week opnieuw. Bij een pup waarbij ik sterk aan Giardia dacht, liet de eigenaar via de dierenarts ontlasting onderzoeken. Er hoefde maar van één ontlastingsmoment een monster te worden ingeleverd. De uitslag: negatief.
Maar voor mij klopte dat niet met het beeld dat ik zag. Ik heb daarom geadviseerd om opnieuw te testen, ditmaal met ontlasting van drie verschillende momenten. En ja: Giardia positief.
Dat is niet de eerste keer dat ik dit meemaak. Giardia wordt niet continu in dezelfde mate uitgescheiden en onderzoek van één ontlastingsmonster kan de besmetting daardoor missen. Daarom adviseer ik bij een sterke verdenking een test waarbij ontlasting van meerdere momenten wordt meegenomen.
En ja, ik dram inmiddels behoorlijk over p**p. 😉
Ik wil weten hoe vaak een pup p**pt, hoe het eruitziet, of het wisselt, of er slijm bij zit, hoe vaak de pup onrustig is, hoeveel en wanneer hij bijt en blaft, hoe goed hij slaapt en of het gedrag past bij wat ik normaal gesproken bij een pup van die leeftijd verwacht.
Want gedrag staat niet altijd los van het lijf.
Natuurlijk kan een pup om allerlei andere redenen diarree, zachte ontlasting, onrust of bijterig gedrag laten zien. Voeding, een andere lichamelijke oorzaak, slaaptekort, overprikkeling en gewoon normaal puppygedrag spelen allemaal een rol. Maar juist doordat ik dagelijks met pups werk, leer je het verschil herkennen tussen “dit is een drukke pup” en “hier klopt iets niet”.
En opvallend vaak blijkt bij dat laatste beeld Giardia een rol te spelen.
Ik heb inmiddels zó vaak meegemaakt dat mijn vermoeden werd bevestigd, dat ik mijn ervaring en onderbuikgevoel hierin serieus neem. Dat is niet hetzelfde als zonder onderzoek concluderen dat een pup Giardia heeft. Het betekent wel dat ik blijf doorvragen en testen adviseer als het totaalplaatje voor mij niet klopt.
Want het laatste wat ik wil, is wekenlang proberen het gedrag van een pup te veranderen terwijl die pup zich door een lichamelijke oorzaak gewoon niet prettig voelt.
En als dan blijkt dat mijn vermoeden inderdaad klopte? Dan vind ik het natuurlijk ontzettend jammer voor de pup, maar ben ik óók blij. Blij dat mijn ervaring me opnieuw op het goede spoor heeft gezet. En vooral blij dat we weten wat er aan de hand is en de pup geholpen kan worden.
Lilian Bults | Hondenrondje
(De tekst is van mij, de afbeelding is AI.)
