29/08/2026
Toen Barney in mijn leven kwam, veranderde er van alles en tegelijkertijd voelde het alsof het nooit anders was geweest. Het zat in Barney’s aard om mij te helpen en te beschermen, dat ging vanzelf vanaf dag één. Dat maakte het ook extra zwaar (en dat is het nog steeds) toen hij wegviel.
Zenn was een heel ander verhaal; in paniek tijdens het uitlaten, alles was eng, uitvallen naar andere honden en we kregen het bijzonder langzaam een klein beetje onder controle. De afgelopen tijd hebben we veel geoefend, veel één op één tijd buiten, nieuwe routes lopen en werken aan het trekken aan de lijn. Inmiddels een jaar en acht maanden aan het oefenen, met wat pauzes tussendoor.
Vandaag was het ineens dé dag… Vanmorgen vol goede moed aan de dag begonnen, ik wilde een grote ronde lopen met Zenn alleen, want mooi weer ☀️😎 Ze liep keurig netjes naast me zonder aan de lijn te trekken, ze negeerde de zaken die ze altijd spannend vindt, zoals afval op straat dat herrie maakt in de wind en honden aan de overkant van de straat. Ik kon niet trotser zijn 🤩
Halverwege de route voelde ik me ineens heel slecht, licht in m’n hoofd en ik moest even zitten. Zenn bleef tegen me aan hangen en ik zei dat we naar huis moesten, ze wist meteen wat ze moest doen. Wat ik normaal gesproken irritant en ongewenst vind (trekken aan de lijn), hielp me nu om daarop te focussen in plaats van op hoe ik mij voelde en ze trok me in één lijn naar huis. Andere honden werden genegeerd op straat, spannende dingen werden genegeerd en ze koos zelf voor de kortste route.
Als je me vraagt hoe dit allemaal precies is gegaan, dan zou ik het echt niet weten. Op een of andere manier ben ik gezegend met hondjes die heel goed aanvoelen wat ze moeten doen en waar ik een intense band mee kan en mag opbouwen.
Cosmo is het tegenovergestelde buiten, maar in huis is hij van de partij als ik even niet zo lekker ga, maakt mij (net als Barney) ‘s nachts wakker als ik vervelend droom en hij laat het me weten wanneer ik even rustig en normaal moet doen.
En Blake? Die is gewoon aanwezig, soms is dat alles wat een mens nodig heeft 😊 Hoewel hij wat vaker een knuffel en aai komt halen op mindere dagen, terwijl hij doorgaans een duidelijk niet-aanraken-beleid heeft.
Ik dacht deze hondjes een goed leven te geven vol leuke dingen en liefde, niet meer in het asiel, spelen, wandelen… En dat is denk ik vrij goed gelukt! Wat ik niet verwacht had, was wat deze hondjes voor mij zouden doen, waar ze toe in staat zijn en wat ze voor mij zouden betekenen. Natuurlijk verwacht je een band op te bouwen en plezier te maken samen, maar dit? Dit is gewoon mega bijzonder! ❤️🐾❤️🐾❤️🐾
