14/11/2025
Niet alle Fokkers zijn hetzelfde, en dat is het probleem.
Ik weet wat de meeste mensen voor zich zien als ze het woord "fokker" horen.
Hokken die hoog zijn opgestapeld. Honden met vervilte vachten en droevige ogen. Kleine, fragiele puppy’s achter gaas.
En eerlijk gezegd… breekt ook mijn hart.
Want die honden verdienen beter. Ze verdienen gras onder hun poten, zonlicht op hun gezicht en iemand die hun naam fluistert met liefde. Ze verdienen wat ik… en zovelen zoals ik, elke dag opnieuw vechten om te geven.
Maar ergens onderweg is het woord “fokker” verpest.
Het werd iets dat mensen met afschuw fluisteren in plaats van met trots. En nu wordt iedereen van ons die het op de juiste manier doet, over één kam geschoren.
De waarheid is…
Je kunt ons niet allemaal op één hoop gooien.
Want sommigen fokken voor geld, en sommigen fokken met een doel.
Sommigen tellen winsten, en sommigen tellen hartslagen.
Sommigen slaan tests over omdat “het te duur is,” en sommigen geven duizenden euro’s uit om ervoor te zorgen dat geen enkele puppy ooit lijdt aan iets dat voorkomen had kunnen worden.
We doen OFA’s, DNA-panels, testen heupen, harten en ogen, niet om op te scheppen, maar voor gemoedsrust.
We studeren eindeloos over fysieke en emotionele ontwikkeling om het sterkste puppy-curriculum te creëren dat de geweldige puppy’s al vanaf de geboorte zal trainen.
Sommigen houden puppy’s in schuren of loodsen, en sommigen houden ze in hun woonkamer, midden in de familiechaos, waar baby’s giechelen, stofzuigers brullen en koffiezetapparaten piepen, omdat je zó een puppy opvoedt die klaar is voor het echte leven.
Sommigen verdwijnen na het ophalen, en sommigen blijven tot 2 uur 's nachts op om nieuwe gezinnen te helpen met benchtraining, de puppy blues, of die eerste nacht met “waarom wil hij niet slapen”. Wij huilen als zij huilen. We vieren elke update. Want wanneer die puppy ons huis verlaat, gaat er een stukje van ons hart mee.
Wij zijn niet hetzelfde.
We liggen wakker van elke beslissing: welke combinaties we maken, welke puppy naar welk gezin gaat, welk teefje een pauze nodig heeft, en welke met pensioen mag. We overdenken alles, want er hangen levens van af.
We besteden uren aan het bestuderen van stambomen, bouw, genetica en vachttypes. We bekijken elk nest als een havik en zorgen ervoor dat ze zogen, gedijen en op schema socialiseren.
We geven vakanties, weekenden en soms onze gezond verstand op, alles om het goed te doen.
Maar dat deel zien mensen niet. Ze zien het prijskaartje. Ze zien "fokker" en rollen met hun ogen.
Ze zien de tranen niet wanneer een puppy het niet redt.
Ze zien de mama niet die we troosten tijdens de bevalling.
Ze zien de dierenartsrekeningen niet die hoger oplopen dan de winst.
Ze zien de uren van schoonmaken, schrijven, plannen en bidden niet.
En dan, na dat alles, krijgen we te horen: “Ik zou nooit bij een fokker kopen.”
Ik snap het. Je hebt de horrorverhalen gezien. De broodfok. De hebzucht. Het trauma.
Maar alsjeblieft…
Verwar de achtelozen niet met de zorgvuldigen.
Verwar de hebzuchtigen niet met de dankbaren.
Verwar degenen die massaal produceren niet met degenen die koesteren, studeren en opbouwen met intentie.
Wij zijn niet hetzelfde.
Wij geven om bouw, temperament, gezondheid en hart.
Wij fokken honden die in elk huis een plek kunnen vinden en iemands wereld kunnen veranderen.
Wij fokken mama’s die geliefde gezinshonden zijn vóór al het andere, die buikwrijven, wandelingen en bedtijdkusjes krijgen.
Wij fokken nesten die worden gehanteerd, aanbeden en wordt geleerd hoe liefde voelt, voordat ze naar huis gaan.
Wij produceren niet zomaar puppy’s. Wij fokken voor altijd-honden.
Dus voordat je zegt: “Ik zou nooit bij een fokker kopen,” onthoud dan: niet alle fokkers zijn hetzelfde. En dat is precies het probleem.
Want degenen die het goed doen, verdienen het om gezien te worden. Gehoord. Gerespecteerd. En ondersteund.
Degenen die het goed doen, zijn de reden dat je in de eerste plaats verliefd werd op jouw harige baby. De reden dat jouw kind een beste vriend heeft. De reden dat een oudere gezelschap heeft. De reden dat een gezin weer kan lachen na een verlies.
Wij fokken geen honden. Wij bouwen gezinnen. Wij creëren vreugde. Wij geven harten een reden om te helen.
Dus misschien, heel misschien, is het tijd dat we de betekenis van het woord “fokker” weer veranderen. ❤️
*Gedeeld door een andere fokker*
