15/06/2026
Lieve Frummel,
Als veel te jong poesje ben je ten prooi gevallen aan het mannelijk geslacht en raakte je al op acht maanden leeftijd drachtig. Veel te jong, maar al bijna voldragen, ontdekte je baasje dat je een verrassing met je meedroeg. Niet één, niet twee, maar liefst vier prachtige kittens, die stuk voor stuk een geboortegewicht hadden om trots op te zijn.
Je leefde op een schip. Voor een drachtig poesje is dat niet de veiligste plek om jonge kittens groot te brengen. Daarom droeg je eigenaar jou over aan een lief gezin dat je met open armen ontving. Vanaf dat moment hebben we samen toegewerkt naar de komst van jouw kleine guppies.
Op 30 mei, midden in de nacht, was het zover. Rond 03.00 uur kwam het telefoontje dat je was begonnen met bevallen. Het werd niet de makkelijkste bevalling, want je eerste kitten lag meteen in stuitligging. Dat is altijd spannend. De grote vraag was: helpen of naar de spoedkliniek?
Samen bleven we overleggen. Omdat jij, lieve Frummel, het zo goed deed en opvallend rustig bleef, besloten we het nog even aan te kijken. Onder mijn begeleiding heeft jouw lieve verzorgster je geholpen. Tijdens de persweeën masseerde ze zachtjes je buik en trok ze voorzichtig aan de twee achterpootjes die al zichtbaar waren. Nadat het kitten geboren was, was het nog even spannend of jouw moederinstinct direct zou aanslaan vanwege je jonge leeftijd.
Maar jeetje Frummel, wat heb jij het geweldig gedaan. Meteen begon je je kleine kitten te wassen en beet je zelf de navelstreng door.
Veel tijd om bij te komen kreeg je niet, want al snel dienden ook het tweede en derde kitten zich aan. Ook zij lagen in stuitligging. Eén van de kittens had het wat zwaarder, had iets langer zonder zuurstof gezeten en het was even spannend of het zich zou herstellen. Maar wat heb jij een sterk nest op de wereld gezet. Ook dit kleintje vocht zich er wonderbaarlijk goed doorheen. Geduldig waste je iedereen schoon en nam je plaats zodat de kittens hun eerste slokjes melk konden drinken.
Toen de verzorgster eindelijk even kon ademhalen en een warme do**he wilde nemen, bleek er nóg een verrassing te zijn. Kitten nummer vier was geboren. Helemaal zelf heb je ook deze laatste geboorte volbracht.
Gedurende bijna vier uur hebben de verzorgster en ik gebeld, geappt en foto's en video's uitgewisseld. Het blijft bijzonder om, ondanks de afstand, zo betrokken te mogen zijn bij een geboorte en op die manier rust en begeleiding te kunnen bieden.
Ondertussen zijn we alweer twee weken verder en doen mama en de kleintjes het fantastisch. De oogjes zijn open, er wordt druk rondgekropen en de wereld wordt iedere dag een beetje groter.
En mama Frummel? Die doet het geweldig.
