04/02/2012
Het gebit
Omschrijving
Een gezond gebit is wit glanzend zonder aanslag, ook hoort het tandvlees aan de rand geen verkleuring te vertonen.
Waar op letten?
De gebitsverzorging bij een hond is bij veel eigenaren nog steeds een beetje ondergeschoven kindje. Maar iedereen die wel eens kiespijn heeft gehad, snapt hoe dit een hondenleven kan beïnvloeden. Ook van slechte adem veroorzaakt door tandvleesontsteking wordt niemand blij.
Ontstaan van tandsteen:
Oorspronkelijk is het gebit van de hond bedoeld om prooidieren in stukken te scheuren en te verkleinen. Dat betekent dat de kiezen flink wat werk moeten verzetten. Tegenwoordig krijgen de dieren grotendeels voer dat bestaat uit brokken, blik of ander hapklaar voer. Het gebit hoeft veel minder werk te verrichten. Daardoor wordt de tandplak die altijd op tanden en kiezen ontstaat niet meer “weggeschuurd”.
Tandplak bestaat uit een neerslag van bacteriën, voedsel - en speekselresten. Door de mineralen in het speeksel kan tandplak verharden tot het harde tandsteen dat vaak vooral tegen het tandvlees op de kroon van de tand of kies ontstaat. Tandsteen is ruw, waardoor daarop nog meer tandplak afgezet wordt, wat weer verkalkt. Zo kunnen dikke lagen tandsteen ontstaan.
Als gevolg van tandsteen kunnen bloedingen van het tandvlees voorkomen. Ook kan het tandvlees steeds verder aangetast worden, waardoor het gaat “wijken” en de tand/kies losser komt te zitten en uiteindelijk verwijderd zal moeten worden.
Herkennen van tandsteen:
Het eerste wat de eigenaar vaak opvalt is de stank uit de bek. Verder kan het dier meer gaan speekselen en minder gaan eten door de pijn. Roodheid, zwelling van het tandvlees, bloed- of etterverlies. Soms wrijft de hond of kat met de bek over de grond of met de poten langs de bek.
Dan is het nodig het gebit door een dierenarts te laten reinigen.
Verzorging
Om een mooi gebit te houden is meestal 2-3 maal per week poetsen voldoende. Denk eraan: geen tandpasta voor mensen gebruiken. Daarin zitten stoffen die voor de hond schadelijk kunnen zijn als ze de tandpasta inslikken. Ook spoelmiddeltjes als zout, soda of waterstofperoxide beschadigen het hondengebit!
Bij de dierenarts/dierenspeciaalzaak is speciale hondentandpasta te koop die ook nog eens voor de hond een lekker smaakje heeft , met bijbehorende hondentandenborstel.
Ook kauwartikelen die speciaal ontwikkeld zijn voor het reinigen van het gebit kunnen een goede bijdrage leveren aan de verzorging.
Voor het tandenpoetsen is wel wat geduld en oefening nodig. Maar als het eenmaal zo ver is, heb je er alleen maar profijt van!
Begin met je hond te wennen aan het aanraken en bekijken van de bek. Als je hond hieraan is gewend ga je langzaam een stapje verder: Je strijkt met je vingers over de buitenkant van de wangen ter hoogte van de achterste kiezen. Hiermee worden de speekselklieren gestimuleerd en wordt het zelfreinigend vermogen van de bek vergroot.
Staat je hond dit toe, dan begin je voorzichtig met een lip optillen en met je vinger aan de binnenkant van de wangen te strijken.
Eerst met een blote vinger, daarna met een vochtig gaasje of een doekje. Je kunt de bek van je hond hierbij gewoon dicht houden, met de kaken op elkaar, maar de lippen open.
Gaat dit allemaal goed, dan kan je overstappen op de speciale hondentandenborstel. Die is klein, aangepast aan de bek van je hond, en zacht, zodat er niets wordt beschadigd.
Als het poetsen zo goed gaat, kan je voorzichtig de bek open maken en beginnen met het poetsen van de binnenkant van de tanden en vooral van de kiezen.
Het lijkt een heel gedoe, maar het valt allemaal reuze mee als je het inbouwt in de dagelijkse/wekelijkse routine. Net als het borstelen en kammen bijvoorbeeld.
