Wat zijn de openingstijden?

Maandag 08:00 - 17:00 Dinsdag 08:00 - 17:00 Woensdag 08:00 - 17:00 Donderdag 08:00 - 17:00 Vrijdag 08:00 - 17:00

Trimsalon RoZi, Norbertijnenlaan 24, Alphen aan den Rijn (2026)

08/05/2026

Wanneer je op je b***t moet wachten….. zo gezellig, zo lief! Even genieten!

15/04/2026

Sommige klanten werken beter mee dan anderen… en dan heb je Sofie - mijn eigen hond......

Bijna 13 jaar, een koppie om verliefd op te worden (je moet me maar even op mijn woord geloven) en een wil van staal. Vandaag had ik het briljante idee om even een leuke foto van haar te maken voor de pagina. Nou… Sofie had daar dus een héél ander plan mee.

Elke keer als ik van plek wisselde, draaide mevrouw zich doodleuk om. Rug naar mij. “Succes ermee.”
Gekke geluidjes? Check. Fluiten? Check. Complete dierentuin nagebootst? Ook check.
Sofie: niet onder de indruk.

En eerlijk… ik kan er alleen maar om lachen. Dit is precies waarom ik zo van mijn werk hou. Geen hond is hetzelfde. Ze hebben allemaal hun eigen karakter, hun eigen wil en hun eigen “vandaag werk ik even niet mee”-momentjes.

Dus bij deze: een foto van Sofie… van achteren.
Maar geloof me, ze is net zo schattig van voren;)

05/04/2026

Maak kennis met Storm
En geloof me… zijn naam past bij hem! Het leek alsof hij onderweg naar de salon nog even door windkracht 10 was gefietst (zonder jas, zonder kam en vooral zonder schaamte ). Zijn vacht had echt een “ik zie wel waar ik land”-uitstraling.

Maar geen paniek: na een uitgebreide verwenb***t is de storm gaan liggen!
De knopen hebben zich overgegeven, de chaos heeft plaatsgemaakt voor fluff en glamour en meneer loopt weer naar buiten alsof hij zo in een shampoo-reclame komt. Fris zomerbriesje inbegrepen!

Ondertussen hier in de salon… tja
Ik ben inmiddels aardig gesetteld op ons nieuwe plekkie — nou ja, soort van dan. De salon is nog niet helemaal af (die nieuwe vloer komt echt, ooit… beloofd ) en sommige spullen spelen nog dagelijks verstoppertje met me. Dus als ik af en toe zoek alsof het een spannende speurtocht is: dat klopt.

Maar eerlijk is eerlijk: wat is het hier heerlijk!
Wonen en werken op één plek, en vooral… al die lieve klanten die gewoon gezellig zijn meeverhuisd. Dat betekent echt heel veel voor me. Zonder jullie geen Storms, geen fluff en geen dagelijkse dosis hondenliefde!

Dus dank jullie wel voor het vertrouwen, het geduld (en het meedenken als ik weer eens iets kwijt ben;)
Ik geniet er enorm van om weer aan het werk te zijn!

Liefs,
Astrid

13/03/2026

Vandaag is het alweer 2 weken geleden dat we zijn verhuisd. Daarna volgde een week die ongeveer zo ging: dozen uitpakken… nog meer dozen uitpakken… en verrassend genoeg… nóg meer dozen uitpakken!

Ik heb inmiddels ontdekt dat verhuizen eigenlijk één groot mysterie is: je pakt alles netjes in dozen, maar bij het uitpakken vraag je je af waar sommige spullen vandaan komen en waarom je ze ooit hebt bewaard.

Uitpakken is één ding, maar alles een logische plek geven blijkt een heel ander verhaal. Sommige spullen zijn nog een beetje op wereldreis in huis en zoeken hun final destination. Stap voor stap valt alles op z’n plek — soms zelfs letterlijk…

Zo ook in de salon. Helemaal af is het nog zeker niet.
De plinten laten nog even op zich wachten, een deel van de verlichting bestaat momenteel uit een charmant peertje uit het plafond en de kasten… tja… die zijn nooit aangekomen omdat het adres volgens de bezorger blijkbaar niet bestond. (Goed nieuws: ik woon hier toch echt ). Dus voorlopig staan er tijdelijke kasten.

Daarnaast ben ik nog een beetje aan het puzzelen met de plek van mijn tafel en wat er aan de muur mag komen. Het moet natuurlijk wel praktisch blijven, want ik maak de salon dagelijks grondig schoon. Dus hoewel tierelantijntjes gezellig zijn, moeten ze ook een beetje meewerken met de schoonmaak.

Maar het belangrijkste nieuws: de basis staat!
En deze week mocht ik weer mijn eerste klanten ontvangen in de nieuwe salon. Dat voelde zó fijn.

De salon is dus nog een beetje work in progress, maar mijn liefde voor mijn werk staat gelukkig al helemaal op z’n plek.

Wordt vervolgd… waarschijnlijk met nog een paar dozen die ineens ergens vandaan komen.

12/02/2026

Nog even en dat gaan we eindelijk verhuizen! En wat wordt de nieuwe salon mooi!!!!!! Voor al mijn vaste klanten die meeverhuizen heb ik een leuke attentie (zolang de voorraad strekt)!
leuk om straks al die lieve viervoeters in mijn nieuwe salon weer heerlijk te mogen verwennen met net zo veel liefde maar dan op een nieuwe stek!

01/02/2026

U zult wel denken bij het zien van de foto's:
“Mijn hemel Astrid… wat heb je gedaan? Of beter gezegd: wat heb je níét gedaan?”

Mag ik u voorstellen: Oscar!

Oscar kwam bij mij voorbij op Facebook onder de naam Haiduc, een hond in het asiel in Roemenië, gepromoot door Stiching Le Woef. Zoals zóveel honden die nog een baasje zoeken werd hij onder de aandacht gebracht met een filmpje met daaronder een pakkend muziekje. En meestal lukt het me inmiddels om er niet te lang bij stil te staan want ik kan ze nu eenmaal niet allemaal mee naar huis te nemen. Hoe groot mijn hart ook is – ik kan ze simpelweg niet allemaal redden.

Maar soms… blijft er eentje plakken.
En Haiduc deed dat.
Een grote beer uit Roemenië.
14 jaar oud. Blind. Doof.
Oud en op.

Hij werd gevonden nabij een klein dorpje, in de de steek gelaten, terwijl hij steeds in greppels viel en ook hij zocht een adoptant. Tijdens een “gouwe ouwe promotie” werd hij opnieuw onder de aandacht gebracht. Er kwamen reacties, maar hij zat niet in de Happy Bus – het transport naar Nederland. Niemand wilde hem hebben.

Later opnieuw promotie. Opnieuw reacties. Opnieuw hoop.
En ik bood aan: als hij naar Nederland zou komen, mocht hij bij mij in de salon komen, gratis. Met heel veel liefde, zorg en geduld zou ik hem van zijn heftige vacht bevrijden. Het minste wat ik kon doen!
Want naast mensen die hem wilden adopteren, waren er ook goedbedoelde “vachtverzorgers” die vonden dat zijn vacht er maar af moest. Want: “zo zag hij er toch niet uit…”

Stichting Le Woef, die voor hem bemiddelde, wist dat ik klaarstond met een goede tondeuse.... Maar het bleef onzeker. Zoals zo vaak: enthousiasme, en dan toch afhaken.

Donderdag 4 februari vertrekt de Happy Bus…
met of zonder Haiduc.

Dit weekend popte hij ineens weer in mijn hoofd. Ik had nog niets gehoord en met een verhuizing in het vooruitzicht – en straks even geen salon – wilde ik spijkers met koppen slaan; een datum plannen om hem te verwennen en de prins onder die vacht tevoorschijn te toveren! Beloofd is beloofd!

En toen het nieuws:
wéér niemand.
Geen adoptant die hem nog een mooie laatste tijd gunt. Want eerlijk is eerlijk… dit is geen hond die je nog jaren zult hebben gezien zijn leeftijd en gezondheid.

Lang verhaal kort:
Het komt me slecht uit. Heel slecht.
Er wordt geklust, gepoetst, gevloekt, ingepakt en weer uitgepakt.
Tijd voor een oude, gehandicapte hond?
Nee.

Maar…
Hij heeft Écht geen tijd. Of in elk geval: weinig.

Hij is in het veel te koude Roemenië geschoren. Hij heeft het koud. Hij is wankel.
Dus nee – het komt niet uit.
Maar ja – ik ga hem met open armen ontvangen.
Ja – ik maak tijd vrij.

Ik ga hem liefhebben.
Verzorgen. Masseren. Knuffelen.
Ik ga zijn schoonheid zien.
Verdrinken in zijn blinde ogen.
En hem laten voelen dat hij er mag zijn.
Altijd. Ook wanneer het niet uitkomt!

En zijn vacht?
Dat komt wel goed. Haar groeit.
En mijn liefde voor hem ook.

Lieve Haiduc…
Wij gaan je Oscar noemen.
En voel je welkom, altijd!

29/01/2026

Vandaag kwam Arko weer eens gezellig buurten na een flinke tijd afwezig te zijn geweest wegens een epische allergie-aanval, hotspots deluxe en een heuse speurtocht naar “waar is meneer precies allergisch voor?”.
Arko ziet eruit als een indrukwekkende kerel waar je ’s nachts automatisch de stoep voor oversteekt.
Maar laat je niet foppen.
In werkelijkheid is het een zacht eitje! Hij staat te piepen en te jammeren wanneer ik een nagel wil knippen want 'oei' wat is dat spannend!

En in bad? Dan verandert meneer spontaan in een ballerina die auditie doet voor Het Zwanenmeer. Elegantie ten top.

Hij werd heerlijk gewassen met een speciale shampoo, met een koelere luchtstroom het water uit zijn vacht geblazen en met diep respect voor zijn huid, haren én tere ziel kon ik de trimbehandeling netjes afronden. Eind goed, al goed....

Tot… Martijn thuiskwam.
Zoals een goede echtgenoot betaamt wilde hij mij even gedag komen zeggen.

En poef — daar ging het zachte eitje.
De felle rakker kwam tevoorschijn!
Arko vond het duidelijk zijn taak om mij te beschermen, ik was zijn vrouw in nood en hij mijn ware held. Waartegen of tegen wie wist hij zelf ook niet precies, maar dát hij het ging doen stond vast.

Hoewel ik geen seconde bang ben voor deze kerel, durfde ik nu toch niet mijn hand in het vuur te steken voor hoe dit zou aflopen.
Manlief maar snel een seintje gegeven dat hij beter het hazenpad kon kiezen .

Los van de veiligheid van manlief wil ik natuurlijk ook Arko’s stressniveau niet onnodig omhoog jagen. Dus: waar stress vermeden kan worden, vermijden we ’m.

Later stond Martijn op veilige afstand te kijken en zei:
“Maar hij heeft wel een lieve kop!”
Klopt.
Hij is ook lief, echt lief en mijn held!
Maar zelfs zachte eieren kunnen hard gekookt worden… als je ze te lang laat doorkoken!

27/01/2026

Vandaag kwam Snowy.
Een keeshond met een rugzakje en dus ook met een gebruiksaanwijzing!

Snowy was ooit aangeschaft als een dwergkees, maar deze dwerg bleek toch wat meer uit de kluiten gewassen te zijn en wat happerig naar de kids. En zo is Snowy van baas geswitched.

Snowy had wat achterstallig onderhoud en omdat deze knappe kerel last had van de warmte, was de baas zelf alvast met de tondeuse aan de slag gegaan. We hebben een plan gemaakt om de vacht weer mooi op te bouwen en zo ben ik aan de slag gegaan met deze stevige kerel, die duidelijk aangaf stress te ervaren. Daar luister ik naar en probeer ik naar te handelen, dat verdient iedere hond!
In bad lekker een massage gegeven en daar kwam de ontspanning. Mooi om te zien en te mogen ervaren! Geen grommetje, geen snauw, geen hap maar liefdevol 'zachte' oogjes.

Honden geven zoveel aan;
dogs do speak, but only to those who know how to listen.

20/01/2026

Lieve mensen,

Ik wil vandaag even iets delen. Ik ben namelijk een beetje van slag.
Onze komende verhuizing vraagt veel meer van me dan ik had gedacht. Ik leef momenteel in een huis dat voelt als een combinatie van een opslagbox, een après-ski tent en de kerstafdeling in afbouw. Alles ligt overal. Of nergens. Ik ben alles kwijt. Ik weet niet meer of het in dozen zit, weg is of op miraculeuze wijze is verdwenen…
De moed zit me soms letterlijk in de schoenen — schoenen die ik overigens ook altijd kwijt ben.

Daarnaast ben ik diep geraakt door het overlijden van ons paard. Ons paard dat gelukkig nog heeft mogen genieten van ons mooie nieuwe polderplekkie, maar dat er straks niet meer zal staan wanneer wij er eindelijk gaan wonen…
Het verdriet, wat helaas velen van jullie zullen herkennen, zit in elke spier, elk gewricht, elke vezel en elke cel van mijn lijf. Mijn lijf doet er letterlijk pijn van. Het kan me onverwachts overvallen: terwijl ik lekker aan het werk ben, kan ik ineens overmand worden door verdriet.

Verdriet dat ruimte nodig heeft. Dat zich niet laat wegstoppen in een verhuisdoos die ik vervolgens 'vergeet' mee te nemen.
En ja, zoals jullie ook weten: dit zal slijten. En dat zal het ook. Tot die tijd geef ik het ruimte.

Tegelijkertijd geniet ik intens van jullie lieve viervoeters. De honden die mijn tranen op de een of andere manier altijd begrijpen. Die het zachter maken door er gewoon te zijn. Door een blik. En die blikken krijg ik volop!

Vandaag kwam Lola in mijn salon. Een lief klein meisje. Een beetje onzeker, maar zó vreselijk lief. Tijdens het trimmen kon ik het niet laten om Copacabana te zingen. Jullie kennen het vast:
Her name was Lola, she was a showgirl,
With yellow feathers in her hair and a dress cut down to there
She would merengue and do the cha-cha
Verder ken ik de tekst niet. Maar bij the cha-cha heb ik uiteraard even mijn billen staan schudden!

Naast tranen dus ook lachen. Lachen om mezelf en lachen met lieve Lola.
Lieve Lola, dank je voor je komst vandaag. Jij hebt de zon heel even laten schijnen!

24/12/2025

Even terugblikken… en vooruitkijken naar 2026

Wat een jaar is het geweest. Een jaar met veel mooie momenten, maar helaas ook met veel verdriet.
Afgelopen jaar heb ik afscheid moeten nemen van uitzonderlijk veel trouwe viervoeters die al jaren in de salon kwamen. Natuurlijk geb***t het altijd dat er af en toe een hondje overlijdt, maar dit jaar was het écht bizar veel. Dat heeft me geraakt. Elke hond heeft een plekje in mijn hart en ja… daar laat ik oprecht een traan om.

Daarnaast stond deze zomer natuurlijk in het teken van een enorme persoonlijke uitdaging: een helse fietstocht van 1400 km om geld op te halen voor een asiel in Bulgarije. Met letterlijk veel bloed, zweet en heel veel tranen heb ik samen met jullie een prachtig bedrag van €8.000 opgehaald. Daarmee is al een groot deel van het hekwerk gerealiseerd en is er écht verschil gemaakt voor de dieren daar en dat is waar het mij om ging!
Ik blijf dit asiel steunen: al het geld uit mijn fooienpot en de opbrengst van nageltjes knippen doneer ik twee keer per jaar (zomer en winter) en blijf ik ook in 2026 weer doen.

Ook privé stond alles op z’n kop: ons huis is verkocht en dat betekent dat Trimsalon RoZi per maart 2026 verdergaat op een nieuwe plek, in ons nieuwe stekkie. Een droomhuis waar ik mijn salon met dezelfde liefde en toewijding voortzet. Ik kijk er enorm naar uit om jullie en jullie viervoeters daar weer te mogen verwelkomen.

Voor nu is het tijd om even op adem te komen. Ik ga genieten en bijtanken tijdens een welverdiende vakantie: een weekje de sneeuw opzoeken om daarna weer met frisse moed aan de slag te gaan.

Ik wens iedereen hele fijne feestdagen en laten we hopen dat het vuurwerk meevalt… al heb ik daar eerlijk gezegd een hard hoofd in. Hopelijk wordt dit écht het laatste jaar met dat verschrikkelijke vuurwerk.

Dank jullie wel voor het vertrouwen, de gesprekken, de knuffels en de steun het afgelopen jaar.
Op naar een mooi, warm en liefdevol 2026.

Een dikke knuffel voor alle viervoeters

Liefs,
Astrid

Trimsalon RoZi

08/05/2026

15/04/2026

05/04/2026

13/03/2026

12/02/2026

01/02/2026

29/01/2026

27/01/2026

20/01/2026

24/12/2025

Adres

Openingstijden

Telefoon

Website

Meldingen

Contact

Snelkoppelingen

Delen

Maandag	08:00 - 17:00
Dinsdag	08:00 - 17:00
Woensdag	08:00 - 17:00
Donderdag	08:00 - 17:00
Vrijdag	08:00 - 17:00