Dogs Understood

07/09/2026

Wendy, 7 september 2026;

Vanochtend had ik een interessante, ontspannen ochtend met drie combinaties, die een bijzonder leuk spoor mochten uitwerken. De locatie op het oude Floriadeterrein biedt ontzettend veel variatie, maar ook volop verleidingen en afleidingen. De geleiders en hun knappe speurhonden moesten dus goed scherp blijven en goed samenwerken. 💪🐾

Het spoor was 1.3 km lang en ging over verschillende ondergronden. De temperatuur bleef steken rond de 20 graden, er stond een zachte wind en de zon liet zich af en toe zien.

Knappe Jules begon een klein beetje gespannen, maar was al snel lekker aan het speuren. Het eerste deel van het spoor was een rustig inkomertje, maar al snel moest Jules echt aan de bak. Rustig puzzelend en netjes uitwerkend was hij heerlijk bezig. Er waren een paar waardevolle leermomenten en vooral het laatste deel liet hij prachtig speurwerk zien. Heel netjes gedaan, Jules! 💪🐾

Karel startte een beetje multitaskend en dat is ook wel begrijpelijk: er ligt hier zoveel interessants! 😄 Maar al snel was hij volop aan het speuren. Terwijl zijn geleider hem uitstekend ondersteunde, werkte hij vlot uit en puzzelde hij zich een weg over het spoor. Soms heel nauwkeurig en met weinig twijfel. Een dame met een hondje en een auto die over het spoor reed, zorgden even voor afleiding. Maar telkens wist Karel snel weer terug te schakelen naar zijn speurwerk. Onze Karel is echt een grote speurneus in een kleine verpakking! 💪🐾

Ukki was vanochtend wat gespannen voor de start en het kostte even wat overtuigingskracht om hem uit de auto te krijgen. Ook tijdens het speuren bleef hij gespannen, maar hij zette prachtig door en liet dan uitstekend speurwerk zien. Voor ons is het nog even puzzelen wat hem precies van streek maakte, maar gelukkig vond hij het speuren leuk genoeg om door te zetten. 💪🐾

06/09/2026

06/09/2026

Vanochtend stond voor de leden van de SBD weer een intensieve training op het programma. Tijdens deze training oefenden we met verschillende situaties die zich tijdens een inzet kunnen voordoen, waaronder moeilijk bereikbare slachtoffers, mogelijke voorwerpen en sporen van de vermiste op het spoor. Goed kunnen speuren is slechts een onderdeel van het werk. De taken van een buddy zijn net zo belangrijk! Tijdens een inzet moet je voortdurend alert blijven op de omgeving en zorgvuldig om gaan met alles wat wordt aangetroffen. Daarom oefenden we onder andere met het correct omgaan met gevonden voorwerpen. Ook samenwerking, de verantwoordelijkheden en de geldende protocollen kwamen vandaag weer uitgebreid aan bod. Daarbij blijft discretie over ons vrijwilligerswerk een belangrijk uitgangspunt.

Met de training van vandaag blijven we werken aan het verder professionaliseren van ons burgerzoekteam en zorgen we ervoor dat ieder teamlid zijn of haar verantwoordelijkheid kent wanneer het erop aankomt.💪❤️🦮

06/09/2026

Kim 5 september verhard speuren;

Vandaag in de wijk aan het werk. 5 combinaties durfden de uitdaging aan te gaan;

Thaiira mocht starten. Even een wat langere tijd eruit geweest door omstandigheden dus moest ze even inkomen. Het hielp niet mee dat de wind aardig was op komen zetten. Maar ze hebben het tot een goed einde gebracht💪🏻.

Tess deze combinatie had ik langere tijd al niet gezien. Ook zij had last van de wind, dus er werd heel hard gewerkt met flinke uitzwaaiers met de wind mee. Er zaten hele goede stukken tussen!! En waarschijnlijk heeft ze overheerlijk geslapen de rest van de dag 😅.

Maya was de volgende. Voor Maya was dit net een stapje te moeilijk. Ze was alleen maar bezig om heggen uit de grond te scheuren, met af en toe een klein stukje dat ik dacht; hey ze kan het wel. Maar verder was het te moeilijk. Dus nog een poosje flink door trainen bij de gewone lessen dames! 👍🏻👍🏻

Bowie had er zin in. Baasje was een paar dagen ziek geweest dus energie teveel. We liepen naar de start en hij begon al zonder enige geurbron; prima ga je gang man 💪🏻. Na een paar 100 meter bedacht hij ineens, wat doe ik hier? Dus alsnog even echt “aan” gezet. Ook hij kan zeker verhard speuren, maar oooo die wind… met wat hulp is het goed gekomen!

En als laatste loopse Noortje! Ook een tijd niet gelest maar wat een mooie combinatie zijn deze dames geworden. Ondanks dat Noortje heel druk was met de geuren van leuke heren, was dat best duidelijk van haar af te lezen 🥰. En wanneer ze op het spoor zat ook. Met wat coaching en gedragsherkenning hebben deze dames het super goed gedaan! 💪🏻👍🏻

04/09/2026

Wendy, 4 september 2026;

Vandaag weer een interessante mix qua speurniveaus! Dan is het best een klusje om een spoor te maken waar alle honden mee uit de voeten kunnen én dat tegelijkertijd voldoende uitdaging biedt. Ik koos voor een bosspoor met een paar mooie puzzels, waarbij vooral de stormachtige wind voor de nodige uitdaging zorgde. 🌬️🐾

Het spoor was 1,2 km lang en liep over verschillende onverharde ondergronden. Er stond een zeer stevige, stormachtige wind, de temperatuur lag rond de 20 graden en het was bewolkt.

Khaya begroette ons enthousiast, ondanks het minder fraaie nieuws dat ze gisteren kreeg. Toch startte ze zoals we van haar gewend zijn: blij en met haar hele rustige eigen speurstijl. Ze liet heel duidelijk zien dat de stevige wind voor de nodige uitdagingen zorgde en toonde prachtig hoe de geur verwaaide. Hierdoor waren er soms stevige puzzels waar ze op haar gemakje mee bezig was. Kalm speurend en uitwerkend wist ze het spoor keurig te volgen, tot aan de eindbron. ❤️🐾

De oudere broer van onze slimme Cate mocht vandaag voor zijn tweede speurles bij ons komen, Herbie! En hij wist ons te verrassen! In een fors tempo werkte hij het spoor prachtig uit. Hier en daar moest hij op de kruisingen even puzzelen, maar zijn zeer ervaren geleider wist hem hierin uitstekend te ondersteunen. Hierdoor kon hij zelfstandig verder werken en doorzetten. Die mooie concentratie wist hij helemaal tot aan de finishlijn vast te houden, waar hij de eindbron keurig aangaf. 👏🐾

Willem kwam vandaag voor zijn proefles en deze schitterende kerel wist ons te verrassen! Hij begon volledig zelfstandig en volgde het spoor keurig💪. Terwijl zijn geleider flink aan het oefenen was met de lijnvoering, was Willem druk aan het puzzelen en speuren. Tijdens het laatste deel, langs de sloten, merkte je dat zijn concentratie wat afnam. Maar hij wist zich mooi te herpakken, schakelde weer terug naar het spoor en bereikte uiteindelijk keurig de eindstreep. Wat een prachtige start! 🐾💪

Jip en Willem bleken bijna dubbelgangers van elkaar te zijn en begroetten elkaar dan ook enthousiast. 😄 Na de start was Jip een beetje aan het multitasken, maar dat stond haar speurwerk gelukkig niet in de weg. Haar geleider merkte al gekscherend op dat ze optimaal gebruik maakte van het spoor. Druk speurend, puzzelend en vooral goed doorzettend wist Jip het spoor feilloos te volgen. Ze miste praktisch geen enkele geurbron en in een mooi tempo kwam ze dan ook keurig uit bij de eindstreep.🐾❤️

02/09/2026

Jolanda 2/9;

De weergoden waren ons weer gunstig gezind. Prachtig speurweer met een temperatuur van rond de 18 graden, een zonnetje, wat wolkjes en een briesje om de geur lekker te verwaaien.
Het spoor was 1,07 km lang met als leerdoel vandaag het wisselen tussen verhard en onverhard met daarbij de nodige kruisingen.

Kim en Rocky beten het spits af. Toen Rocky uit de auto kwam moest hij eerst even de varkens uitschelden. Eenmaal op het spoor ging hij strak erop. Hij vond de overgang naar gras erg lastig, maar toen hij daar eenmaal geur had ging hij er spot on op. Onderweg nog wat afleiding van een frituurpan die lekker was opgestookt maar die kon hij gelukkig passeren. De eindlap lag naast de varkens en natuurlijk stond er een varken vlakbij maar gelukkig koos hij de eindlap toch boven het varken.

Ellen en Catoo
Catoo was vandaag in uitstekende doen! Ze had weinig tijd nodig om de kruisingen uit te werken en nam twee keer een shortcut. Op de bruggetjes had ze wat ondersteuning nodig van Ellen waardoor ze deze dapper trotseerde. Inmiddels was er een bus kinderen in het bos gedropt en stond er op het spoor een man met heel veel tassen. Met wat ondersteuning van Ellen ging ze stoer langs de man en vol overgaaf verwees ze de eindlap!

Hans en Storm
Storm had vandaag een flinke afleiding bij de start. Een paar eenden zaten langs het spoor lekker met hun veertjes te fladderen. En als Viszla moet je daar natuurlijk wat mee. Gelukkig vlogen de eendjes weg en kon Storm zich herpakken en vond het spoor weer. Onder invloed van zijn hormonen had hij vandaag een driedubbele agenda. Blijft toch bijzonder hoe goed een hond kan multitasken. Spoor van de mens, de sporen van allerlei wild en ook nog van allerlei mooie dames die hun luchtje achtergelaten hadden. Heel knap hoe hij toch steeds weer mijn spoor oppakte!

Yvonne en Noah
Noah was vandaag voor het eerst bij mij. Wat een heerlijke speurneus met superchille energie. Hij heeft meerdere technieken in zijn pakketje zitten waardoor hij weloverwogen keuzes kon maken. Het verharde had hij wat meer moeite mee, afleidingen daarentegen kent hij nauwelijks. De bruggen misschien een beetje, die vond hij wat spannend. Maar de eindlap vlak naast de varkens? Geen enkel probleem.

Linda en Hanna
Hanna en Linda zetten zich in voor de SBD en de ZIG waardoor ze weinig tijd hebben voor reguliere lessen. Af en toe pakken ze er 1-tje mee. Ze had wat moeite om in haar speurbubbel te komen maar eenmaal erin liet ze strak speurwerk zien. Hanna verwees feilloos alle geurbronnen onderweg en dan kom je bij de eindlap en dan staat daar ineens een moeder met haar 2 kinderen zo goed als bovenop 😅. Tja, dan maar even improviseren. Lap klein stukje verplaatst zodat Hanna ook haar eindsucces kon behalen.

31/08/2026

Wendy, 31 augustus 2026;

Vanochtend mochten de combinaties een leuk puzzelspoor uitwerken in een rustig bos. 🌳🐾 Natuurlijk krijg ik veel enthousiaste reacties op alle uitdagingen en bijzondere trainingen die we steeds bedenken, maar vandaag hoorde ik ook: “Een keer een ongecompliceerd spoor is af en toe ook heel fijn!” 😄 En daar ben ik het helemaal mee eens. Toch zaten er ook vandaag de nodige uitdagingen in het spoor: een verharde start, grote keuzemomenten en een aardig windje. Genoeg om lekker te puzzelen dus! 😉 Een hele fijne ochtend met mooi teamwork en tevreden hondjes.

Het spoor was 1.3 km en ging over diverse ondergronden. Het was wisselend bewolkt, er stond een stevige wind en de temperatuur bleef rond de 18 graden.

Knap hondenkind Cate mocht beginnen en dit team had een supporter meegenomen. Natuurlijk zet Cate dan (net als altijd trouwens) haar beste pootje voor met hele mooie uitwerkingen van de geurbronnen en de kruisingen. Zelfs een enorme graafmachine die lawaaiig over het spoor reed, wist haar niet uit haar concentratie te brengen. Topteamwork! 💪

Hidde begon met veel plezier, maar werd even overvallen door wat ongemak. Gelukkig ondersteund zijn geleider hem hierin perfect, zodat hij weer kon ontspannen en doorschakelen naar het speuren. Hierdoor zag je al vrij vlot weer ontspannen puzzelen en doorzetten en kwam hij vrolijk uit bij de eindbron. ❤️

Maya heeft vanochtend laten zien dat ze de laatste weken een paar mooie stappen voorwaarts heeft gemaakt. In een heel fors tempo werd er druk gespeurd en uitgewerkt. Ze heeft het vinden en verwijzen van de geurbronnen inmiddels aardig onder de knie en miste er dan ook niet één vanochtend. Soms wat afgeleid of even extra aan het puzzelen, maar wel netjes zelfstandig doorzetten. Dit bleek vooral op een ingewikkelde kruising, waar we een prachtige bodysnap zagen op het moment dat ze een geurpluim te pakken had en weer het spoor kon volgen. Erg netjes! 👍

Sita begon vandaag een beetje afgeleid, maar was al snel hard aan het werk. Sommige kruisingen bleken flinke puzzels, waar ze hard voor moest werken en waarbij ze mooi bleef doorzetten. Vooral tijdens het laatste deel zat ze weer mooi in het ritme en wist ze keurig het eindpunt te vinden. Hard gewerkt! 🐾

Tot slot vandaag: Cody, een prachtige jonge kerel, die kwam voor zijn proefles. Firetracks vond hij duidelijk erg leuk en deze werden enthousiast uitgewerkt. Hij schakelde zonder problemen door naar dubbelsporen en liet zelfs al stukjes zelfstandig speuren zien. Terwijl hij druk bezig was met speuren, oefende zijn geleider met de speurlijn, wat opvallend snel soepel ging. Een veelbelovende start! ❤️

29/08/2026

Gerrit/29 augustus 2026;

Zo deze week even weer geschoven in de agenda, iemand onverwacht werken, een nieuweling met een proefles en dus gaten in de agenda. Met de fijne medewerking van de overigen de agenda gerepareerd zodat alles weer passend was. Bij vertrek uit Lelystad blauwe lucht, richting Almere werd het steeds donkerder en bij Oostvaarders moest de periscoop bijna uit, kwam even met bakken tegelijk naar beneden. Op locatie was het zeer wisselvallig, regen, soms zon en ook wind die in sterkte varieerde. Er was zeker genoeg uitdaging voor onze cursisten. Mag wel zeggen dat het rond 10:30 droog was en dat dit ook de rest van de dag bleef, het werd zelfs nog warm op het laatst.

Het spoor was 1.09km lang (wat aangepast i.v.m. de neerslag) en ging over gras en delen verhard. De locatie met veel hogere gebouwen maakte dat de wind erg veel invloed had op het speuren en de honden hadden het niet altijd even makkelijk op sommige delen.

Jaxs: Vandaag was hij de start, even een tijdje niet gespeurd maar hij ging ervoor. Niet alles ging even goed maar grotendeels zag ik een hond die zijn best deed. Zoals gezegd deed de wind wat die wilde en moesten de honden zich aanpassen. Bij Jaxs zag ik een paar keer dat hij toch even kijkt waar de instructeur loopt/staat en neemt daarna zijn beslissing. Zeg maar de hondenintelligentie kwam even boven en de wijze waarop was geweldig om te zien. Het maakte niet uit of ik er vlak bijstond of er 15m achter liep. Even "de blik" en daar ging hij. Verwijzend deed hij het erg netjes. Hij heeft hard gewerkt en ik heb genoten. Theo: Deze kleine opdonder zat ongeduldig te wachten en vooraf hebben zijn geleider en ik even een gesprek gehad hoe hun te ondersteunen tijdens het speuren. We kwamen erachter dat Theo niet accepteert dat de instructeur op afstand meeloopt en dus moet je er dichter oplopen. Ook de geleider werd iets meer begeleid hoe haar hond te lezen. Ik denk dat we een goede les hebben gedraaid.

Theo deed zijn best en zonder al te veel meters extra gingen we over het spoor, afslagen gingen netjes en we konden de extra meters die hij anders ook loopt best wel beperken. Ook verwijzend ging het niet slecht en de meeste had hij te pakken. Om iets duidelijker te krijgen een klein stukje zelf aan de lijn gelopen en na de overdracht zag ik verschil. Hopelijk gaat dit de juiste richting uit maar ik vond het prima gaan én heb genoten.

Tugou: Ons vriendje had er zin in, het ging zeker niet slecht, op een paar stukken wat extra meters maar alles was binnen de perken, ook hij vindt dat hij soms moet spieken waar de instructeur loopt maar probleem gevallen lost hij toch wel zelfstandig op. Ook hij niet alle verwijzingen maar een paar keer liet hij zien dat hij wel degelijk weet hoe dit te doen. Ging vandaag zeker niet verkeerd en op het eind was hij best moe, hij heeft er hard voor gewerkt.

Cullen: De jongste van de twee mocht eerst, speuren kan hij en een paar keer aangenaam weer verrast hoe hij over het spoor ging, je merkt wel dat hij nog ervaring mist en de harde wind om de gebouwen heen waren voor hem soms best lastig. Toch met niet eens al te veel meters extra kwam hij goed over het spoor en ik zag daadwerkelijk een paar prachtige afslagen. Ook verwijzend maakt hij vooruitgang en hoewel niet alles gevonden zaten er een paar prachtige in die uit het boekje kwamen. Goed gewerkt.

Pattex: De oudere! Hij is meer ervaren en dat zag je terug tijdens het speuren. Bij afslagen werkt hij ze net iets meer uit dan Cullen (die is directer) maar hij neemt de juiste beslissing. Bij het deel met de moeilijke wind zag je terug dat hier ervaring ook meetelt. Hij liep anders dan de andere honden en daar was geen speld tussen te krijgen, o.a. ruim voor een afslag al zelf oversteken en exact op de juiste locatie de volgend oppakken. Ik heb even met bewondering staan kijken, dit zag ik even niet aankomen. Ook hij verwijzend netjes aanwezig. Ook hier is hard gewerkt door de combi.

Joker: Tja, dan je je een 13,5-jarige Aussie en je wil nog niet in de mottenballen. Wel ervaring met andere sporten maar het lijf wil niet meer. In overleg hebben we besloten om eens te kijken of speuren iets is. D.m.v. Een paar firetrails en stukjes op een andere wijze eens gekeken wat mogelijk is. Mijn advies is dat lessen te hoog zijn gegrepen maar hij heeft er wel lol in en snapt best wel wat er gevraagd van hem wordt. Toch spelen snelheid en drive mee dat ik een negatief advies heb gegeven. Na afloop wel besproken hoe ik ze tegemoet wil komen en welke alternatieven er zijn. Hier wordt thuis over nagedacht, ik ga het nog horen.

Voor jullie een paar fijne speurweken, ik ga genieten van mijn vakantie (ben ik al een week) en laat de hondenschool even wat het is, de 19e sta ik weer op les (mits er leerlingen zijn, dat blijft nu een beetje achter 🙁. Tot later!!

28/08/2026

Hond/ kind, zo kan het ook …

HONDEN & KINDEREN

Zolang ik kinderen heb, en ook al daarvoor, leef ik met eigen honden en opvanghonden. Veelal Bull & Terriër-rassen. De afgelopen 15 jaar voornamelijk met mijn grote liefde: de Amerikaanse Pitbull Terrier.

Ik heb mijn tweeling laten opgroeien tussen mijn eigen honden en honden die tijdelijk bij mij verbleven. En ja, dat kan. Honden en kinderen samen is iets magisch..

Maar wat mij betreft alleen wanneer je als volwassene bereid bent om verantwoordelijkheid te nemen voor beide kanten van de relatie.

Als professional heb ik inmiddels veel kind-hondcasussen begeleid. En helaas heb ik ook te veel bijtincidenten voorbij zien komen. Wat me daarbij misschien nog wel het meest raakte is dat veel incidenten waarschijnlijk niet nodig waren geweest als er eerder bewuster was gehandeld rondom de interactie tussen hond en kind.

Bij ons thuis golden daarom een ALTIJD aantal ongeschreven regels. En over 1 breed genomen regel viel simpelweg niet te onderhandelen:

Een hond die eet, slaapt of rust wordt niet benaderd.
Lees: gewoon. NIET!!

Geen: “Doe voorzichtig.”
Geen: “Laat de hond maar even.” Niet drie waarschuwingen en bij de vierde keer ingrijpen. Het gebeurde gewoon niet!

Toen mijn kinderen nog kruipende baby's waren en richting een rustende, slapende of etende hond kropen, tilde ik ze op en zette ik ze aan de andere kant van de woonkamer weer op hun kont. Niet boos en zonder preek.
Eigenlijk zei ik niet eens “nee”. Ik handelde enkel.

Tegen de tijd dat ze zich hadden omgedraaid en opnieuw op pad gingen, was er vaak alweer iets anders interessant te vinden.

En eigenlijk trok ik die regel nog verder door. Wil jij contact met de hond? Dan hoef jij niet naar de hond toe. Ik leerde mijn kinderen om te blijven waar ze waren en de hond bij zich uit te nodigen.

Komt de hond? Prima. Komt hij niet? Dan heb je ook je antwoord gekregen.

Niet achter hem aan lopen omdat jij hem wilt knuffelen. Niet alsnog contact afdwingen omdat “hij normaal altijd zo lief is.”

Interactie hoort zoveel mogelijk wederzijds gewenst te zijn. Ten alle tijden!

En andersom gold precies hetzelfde hoor!
Mijn honden moesten ook leren dat kinderen recht hebben op ruimte. Dat een kind niet omvergelopen, opgejaagd of voortdurend lastiggevallen hoeft te worden omdat de hond contact wil. Respect werkt twee kanten op.

Wat ik ouders in mijn trajecten direct afleer? Welke gedachten ik genadeloos onderuit haal?

“Dat zou mijn hond nooit doen. Ik ken hem als geen ander!"

Of:

“Maar hij is zo tolerant met de kinderen.”

Die emotionele, roze verbloemde gedachte zwiep ik tijdens begeleiding direct van tafel.

Gebruik je hersens. Niet je honden-moeder-liefde-gevoel. Want een hond die gisteren iets prima kon verdragen, hoeft dat vandaag niet automatisch ook te kunnen.

Dat besef is voor mij alleen maar sterker geworden naarmate ik me verder ontwikkel binnen mijn vak.

We weten steeds meer over bijvoorbeeld de invloed van lichamelijk ongemak en pijn op gedrag. En pijn is lang niet altijd direct zichtbaar. Een hond kan iets mankeren zonder overduidelijk kreupel door de kamer te lopen.

Tel daar stress, vermoeidheid, opwinding en een emmertje dat gedurende de dag steeds verder is volgelopen bij op, en de hond die normaal gesproken veel kan verdragen kan ineens veel minder ruimte over hebben.

Die tolerantie waarvan jij dacht dat je erop kon vertrouwen, die kan ineens als sneeuw voor de zon verdwenen zijn.

En dan hoor je achteraf: “Maar hij heeft dit nog nooit gedaan.”

Dat geloof ik direct. Maar er is alleen altijd maar 1 eerste keer nodig.. 1 keer. En je zal het jezelf nooit vergeven.

Veilig samenleven betekent voor mij niet dat ik mijn hond wantrouw. Het betekent dat ik hem niet verantwoordelijk maak voor iets waarvoor ik als volwassene verantwoordelijk ben.

Een kind hoeft hondentaal nog niet perfect te begrijpen. Een hond hoeft niet eindeloos tolerant te zijn. Dus moet IK nadenken.

Ik hoef niet te testen hoeveel mijn hond accepteert om te bewijzen dat hij betrouwbaar is.

Ik hoef mijn kind niet over zijn grenzen te laten gaan zodat mijn hond “eraan went”.

Een mooie band tussen hond en kind zit voor mij juist in iets anders:

- Ruimte geven.
- grenzen respecteren.
- contact uitnodigen in plaats van opeisen.
- en als volwassene verantwoordelijkheid nemen vóórdat het misgaat.

Mijn kinderen zijn opgegroeid tussen honden. Niet doordat ik blind vertrouwde op hoe lief mijn honden waren.

Liefde voor je hond en je kind is prachtig. Maar bewust handelen houdt ze veilig.

En misschien is dit ook waarom ik dit stuk schrijf...

Want ik zal eerlijk zijn: 9 van de 10 keer kijk ik tenenkrommend naar filmpjes en foto's van kinderen en honden die ik in groepen en op social media voorbij zie komen.

Vroeger reageerde ik nog. Inmiddels kijk ik vaak de andere kant op. Het is vechten tegen de bierkaai.

1 kritische reactie en er springen tien boze honden-moeders bovenop je die “hun hond toch echt beter kennen dan jij.”

En natuurlijk kennen zij hun eigen hond beter dan ik. Maar dat maakt een situatie op een foto of filmpje niet automatisch verstandig of zonder risico.

Vroeger kon ik die discussies nog dragen. Tegenwoordig heb ik er simpelweg de puf niet meer voor. Ik rol niet meer iedere keer mijn hele cv uit. Niet mijn professionele ervaring, niet de kind-hondcasussen die ik begeleid heb, niet de bijtincidenten die ik voorbij heb zien komen en ook niet mijn eigen jarenlange ervaring met kinderen, eigen honden en opvanghonden.

Dus meestal laat ik het tegenwoordig bij de rillingen die over mijn rug lopen en één gedachte: “Als dit maar goed blijft gaan…”

En dan draai ik me om, kop in het zand. Want blijkbaar doe ik dat tegenwoordig ook weleens. 😉

En soms... Soms draai ik me niet om. Dan schrijf ik er gewoon “een wijs stuk” over.

Dat helpt ook. 🤣

28/08/2026

Wendy, 28 augustus 2026;

Vanochtend had ik een hele interessante mix qua niveau’s. Er waren starters, zeer gevorderden en alles daartussen. 😄 Om iedereen voldoende uitdaging te bieden, heb ik verschillende trainingsvormen aangeboden. De gevorderden kregen de keuze om zelfstandig ‘blind’ of met mijn begeleiding het spoor uit te werken, terwijl de starters met mijn ondersteuning aan hun eigen leerdoelen werkten. Het spoor was uitdagend doordat er veel keuzemomenten en een paar puzzels in zaten. Daarom was het spoor ook bewust niet te lang.

Het spoor was 1 kilometer lang en volledig onverhard. Na de regen van vannacht voelde het benauwd, maar de vochtige ondergrond en hoge luchtvochtigheid zorgden voor ideale omstandigheden voor de honden. Er stond een matige wind, het was wisselend bewolkt en de temperatuur liep op naar 20 graden. Prima speurweer en er werd dan ook weer ouderwets hard gewerkt vanochtend! 💪🐾

Gaia mocht met haar geleider zelfstandig “blind” het spoor uitwerken. In een aardig tempo en heel erg netjes wist ze het spoor met zijn uitdagingen erg goed te volgen. Er waren een paar kleine puzzelmomentjes, die ze keurig zelfstandig wist op te lossen. Mooi teamwork! 💪

Jules is een starter met een klein “rugzakje” en mocht het spoor met mijn ondersteuning uitwerken. Met veel enthousiasme wist hij het spoor vandaag keurig te volgen. Een hoge geurbron kreeg een prachtige uitwerking en de meeste puzzels wist hij zelfstandig op te lossen. Bij de wat meer ingewikkelde kruisingen had hij een beetje extra ondersteuning nodig, waarna hij telkens zelf het spoor weer oppikte. Netjes gedaan, kleine knapperd! 👍

De ervaren geleider van Snow had gevraagd om een begeleid, motiverend puzzelspoor. Ik kan het hierover heel kort houden 😄: foutloos en in een mooi tempo, volgde deze combinatie het spoor zonder aarzelen helemaal tot aan mijn bus. Geweldig gedaan, grote vriend! 💪🐾

De begeleider van Sita wilde na een heerlijke lange vakantie graag een begeleid spoor. Na een heel rustig startritueel zag ik een team dat prachtig samenwerkend, het spoor keurig volgde. Door de rustige ondersteuning van haar geleider kon Sita vrij speuren, puzzelen en zelfstandig doorzetten. De geurbonnen werden allemaal netjes opgemerkt, uitgewerkt en verwezen en in een mooi tempo kwamen ze feilloos uit bij het eindpunt. Teamwork! 💪🐾

Ivy kwam vandaag voor haar eerste speurles en was al snel netjes aan het werk. Terwijl zij rustig aan het puzzelen en uitwerken was, oefende haar geleider met lijnvoering en ondersteuning bij keuzemomenten. De meeste beslissingen werden na mooie uitwerkingen zelfstandig genomen en hier en daar werd er wat extra gepuzzeld. Ivy jad weinig moeite met de geurbronnen en we zagen het begin van een mooie liggende verwijzing. Mooie start! 👍

Tot slot Kenai. Ook zijn geleider koos ervoor om samen met mij als buddy te speuren. Onze wildebras begon op zijn karakteristieke manier, maar al snel zag je meer rust en soms uiterst nauwkeurig speurwerk. Door de kalme ondersteuning van zijn geleider wist hij het spoor uitstekend te volgen en werden de scentpools van de inmiddels weggehaalde geurbronnen kort onderzocht. Een vergeten geurbron werd feilloos door hem aangegeven en in een vlot tempo kwamen we uit bij de eindstreep. Klasse speurwerk, vriendje! 👏🐾

26/08/2026

Jolanda 26/8/2016;

Wat een heerlijke zomerochtend. Zonnetje, blauwe lucht, licht briesje. Een kadotje! Vandaag was de casus dat mijn hond weggelopen was. Ik was heerlijk met haar aan het spelen en opeens ging ze er vandoor. Met een laatste zichtlocatie en een looprichting moesten de cursisten het doen.

Het spoor was 1,45 km lang geworden en had aardig wat puzzelmomentjes gezien er op deze locatie heel wat kleine paadjes zijn.

Maya beet het spits af. Deze dame houdt van lekker knuffelen, maar na die lekkere knuffels ging ze lekker van start. Tussen het schuren tegen de heg en het muisjes speuren pakte ze mooi het spoor van Sita op en wees ze ons de juiste richting. Op het laatste stuk klonk er een doffe knal wat haar enorm van haar stuk bracht. Sijbrig kon Maya overhalen om toch mee te gaan. Toen Maya door had dat we in de richting van de auto gingen nam ze een spurt. Sijbrig heeft haar kranig vast gehouden. En ineens was daar de headsnap, ze rook de eindbron! Wat een stoere Maya dat ze zichzelf uit haar angst kon krijgen en toch die geurbron heeft verwezen. Supertrots!

Bowie mocht na Maya. Marlou zei nog iets dat Bowie misschien wat moe kon zijn, maar dat was niet terug te zien. Spot on het spoor op, O, en daar nog even muisjes zoeken, en weer door op het spoor. Bij de overgang naar verhard leek hij het wat lastiger te hebben omdat hij aardig aan het zigzaggen was maar kennelijk heeft dat hem veel informatie gegeven want met een shortcut kwam hij weer spot on op het spoor. De temperatuur begon al weer te stijgen naar boven de 20 graden en dat voelt Bowie snel. Door het hijgen (wat warmte afvoeren is voor honden) kreeg hij het wat lastiger om het spoor te volgen. Met wat hulp kwam ook hij bij de eindgeurbron die hij ook vol overgaaf verwees!