29/09/2026
ලෝකයේ කොහේ හරි තැනක පාරේ ඉන්න අසරණ සුනඛයෙක් වෙනුවෙන් සුරැකුම් ස්ථානයක් හදන එක අලුත් දෙයක් නෙවෙයි. මම නම් ඒ වගේ වීඩියෝ ෆේස්බුක් එකේ, යූටියුබ් එකේ ඕන තරම් දකිනවා.
හැබැයි මේ සුරැකුම් ස්ථානය ඒ සඳහා සේවකයෝ ගන්න විදිහ ඇහුවොත් නම් ඕනම කෙනෙක් පුදුමං වෙනවා.
ඔබ දන්නවද ඔවුන් මෙහි රැකියාවලට ගන්නේ පාරවල් අයිනේ සහ පදික වේදිකාවල රෑට නිදාගන්න අසරණ මිනිස්සුන්ව විතරයි.
පාරේ අතරමං වුණු සත්තු. පාරේ අතරමං වුණු මිනිස්සු.
දෙගොල්ලොම එකතු වෙලා එකම තැනක ජීවත් වෙනවා.
මේක තියෙන්නේ බ්‍රසීලයේ රියෝ ද ජැනෙයිරෝ ප්‍රාන්තයේ Maricá කියන නගරයේ. මේ තැනට කියන්නේ Abrigo HOPE (අබ්‍රිගෝ හෝප්) කියලා.
මට මේ ගැන මුලින්ම දැනගන්න ලැබුණේ ජාත්‍යන්තර මාධ්‍ය වාර්තා කරපු පුවතකින්. 2017 අවුරුද්දේදී Glenn Greenwald සහ David Miranda එකතු වෙලා තමයි මේක පටන් ගත්තේ. Glenn කියන්නේ ඇමරිකානු මාධ්‍යවේදියෙක්, David කියන්නේ බ්‍රසීලියානු දේශපාලනඥයෙක්.
David කියන්නේ පොඩි කාලේ රියෝවල මුඩුක්කු ඇතුළේ ඉතා දුප්පත්ව හැදී වැඩුණු කෙනෙක්. පාරේ ජීවත්වෙන මිනිස්සුන්ගේ අසරණකම ඔහු අත්දැකීමෙන්ම දන්නවා.
Glenn දවසක් රියෝවල පාරවල් අයිනේ ඉන්න අසරණ මිනිස්සු දිහා බලන් හිටියා. ඒ මිනිස්සු තමන්ට කන්න නැතත් ලැබෙන කෑම ටිකෙන් පාරේ ඉන්න බල්ලන්ට කවනවා ඔහු දැක්කා.
තමන්ට ඉන්න හිටින්න තැනක් නැති වුණාට, ඒ මිනිස්සුන්ගේ හිතේ සත්තු වෙනුවෙන් ලොකු ආදරයක් තිබුණා.
ඉතින් Glenn සහ David , ඒ දෙගොල්ලන්වම එකතු කරන්න පුළුවන් ක්‍රමයක් තියෙනවද කියලා කල්පනා කරා.
ඔබ පොඩ්ඩක් හිතලා බලන්න. කවුරුවත් සතයකටවත් ගණන් නොගත්ත දුප්පත් අසරණ මිනිස්සු ටිකක් එකතු වෙලා, ඔවුන් වගේම කිසිම පිළිසරණක් නැති සත්තු ටිකක්ව බලාගන්නවා.
ඒ සත්තුන්ට තේරෙනවා තමන්ව මේ බලාගන්නේ තමන් වගේම අසරණ වුණු කෙනෙක් කියලා.
ඒ දෙගොල්ලෝ අතරේ මෙච්චර ලොකු බැඳීමක් ඇති වෙන්න හේතුවත් ඒක වෙන්න ඇති.
මේක සත්තුන්ගේ ජීවිත බේරාගැනීමක්ම විතරක් නෙවෙයි.
මේකේ අනිත් පැත්තකුත් තියෙනවා.
අපි සාමාන්‍යයෙන් හිතන්නේ අසරණ වුණු කෙනෙක්ට සල්ලි ටිකක් නැත්නම් කෑම ටිකක් දුන්නාම ඇති කියලා.
හැබැයි මේ Shelter එකෙන් කරන්නේ වෙනස් දෙයක්. ඒ මිනිස්සුන්ට සාධාරණ පඩියක් ගෙවනවා. ඒ විතරක් නෙවෙයි, ඒගොල්ලන්ට බැංකු ගිණුම් හදලා දෙනවා. අවශ්‍ය කරන හැඳුනුම්පත් සහ ලියකියවිලි හදලා දීලා, ඉන්න තැනකුත් දෙනවා.
එතකොට ඒ මිනිස්සුන්ට ආපහු සමාජයේ ගෞරවනීය විදියට ජීවත් වෙන්න පාර හැදෙනවා.
ඇත්තටම මට මේක විශ්වාස කරන්නත් අමාරුයි.
සතුන්ට ආදරේ කරන අයයි, මිනිස්සුන්ට ආදරේ කරන අයයි අතරේ සමහර වෙලාවට ලොකු තරගයක් තියෙනවා.
සමහරු කියන්නේ, "මිනිස්සුන්ට උදව් කරන්නේ නැතුව මොකටද බ|ල්|ලෝ බලාගන්නේ?" කියලා.
"මිනිස්සුන්ගේ කිසිම කෘතගුණයක් නැහැ, සත්තු ඊට වඩා හොඳයි" කියලා තවත් සමහරු කියනවා.
ඒත් මේ මිනිස්සු පෙන්නුවේ ඒ දෙකෙන් එකක් විතරක් තෝරගන්න ඕන නැහැ කියලා. අපිට පුළුවන් දෙගොල්ලන්ටම එකපාර උදව් කරන්න.
සමාජ මාධ්‍යවල නම් මේ ගැන ගොඩක් වැරදි තොරතුරු යනවා. සමහර අය වෙනත් සංවිධානයක නම් දාලා, වෙන කොහෙන්ද ගත්ත පින්තූර දාලා මේක ෂෙයාර් කරනවා.
ඒත් ඇත්ත කතාව ඊට වඩා ගොඩක් ලස්සනයි.
සතෙක්ගේ ඇස් දෙක දිහා බැලුවාම ඒ අහිංසකයොන්ගේ අසරණකම අපිට පෙනෙනවා. පාරේ ඉන්න මිනිහෙක්ගේ ඇස්වලත් පේන්නේ ඒ අසරණකමම තමයි.
දෙගොල්ලන්ගෙම හදවත ඇතුළේ තියෙන්නේ එකම වේ|ද|නාවක්.
ඒ සුරැකුම් මධ්‍යස්ථානය ඇතුළේ ඉන්න අයයි සත්තුයි එකතු වුණාම දෙගොල්ලන්ටම ලොකු සුවයක් ලැබෙන්නේ ඒ නිසයි. ඒක හරියට එකම තු|වා|ලය තියෙන දෙන්නෙක් එකිනෙකාට බෙහෙත් දාගන්නවා වගේ වැඩක්.
අපි ගොඩක් වෙලාවට හිතන්නේ ලෝකය වෙනස් කරන්න ලොකු ලොකු දේවල් කරන්න ඕනේ කියලා.
හොඳට බැලුවොත්, පොඩි අදහසකින් මුළු ලෝකෙම අවධානය ගන්න පුළුවන් විදියේ වෙනසක් කරන්න පුළුවන්.
