07/07/2025
ਸਾਖੀ: ਬਾਬਾ ਧਰਮ ਚੰਦ ਨੂੰ ਘੋੜੇ ਤੋਂ ਫੜਨਾ
ਇਹ ਸਾਖੀ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ:
ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ, ਬਾਬਾ ਲਖਮੀ ਚੰਦ (ਲਖਮੀਦਾਸ) ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੌਕ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਛੋਟੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਬਾਬਾ ਸ਼੍ਰੀ ਚੰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਲਖਮੀ ਚੰਦ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਜੀਵ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ।
ਬਾਬਾ ਲਖਮੀ ਚੰਦ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣੇ ਹੀ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸੱਚਖੰਡ (ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ) ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਸਕਣ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਮਾਤਾ ਧਨਵੰਤੀ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਬਾ ਧਰਮ ਚੰਦ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਡਣ ਲੱਗੇ।
ਬਾਬਾ ਸ਼੍ਰੀ ਚੰਦ ਜੀ, ਜੋ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਸਨ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕੋਈ ਔਲਾਦ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਡਦੇ ਦੇਖਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਜੇ ਬਾਬਾ ਲਖਮੀ ਚੰਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਇਸ 'ਤੇ ਬਾਬਾ ਸ਼੍ਰੀ ਚੰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਰਾਮਾਤੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਬਾਂਹ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਲੰਬਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਉੱਡ ਰਹੇ ਘੋੜੇ ਤੋਂ, ਮਾਤਾ ਧਨਵੰਤੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੇ ਭਤੀਜੇ ਬਾਬਾ ਧਰਮ ਚੰਦ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਉਤਾਰ ਲਿਆ। ਕਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਬਾਬਾ ਸ਼੍ਰੀ ਚੰਦ ਜੀ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਪੈਰ ਦੇ ਅੰਗੂਠੇ ਤੋਂ ਦੁੱਧ ਚੁਆ ਕੇ ਬਾਬਾ ਧਰਮ ਚੰਦ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ।
ਇਹ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਸ਼੍ਰੀ ਚੰਦ ਜੀ ਦੀਆਂ ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੂਰਅੰਦੇਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਕਰਾਮਾਤੀ ਬਲ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਉਦਾਹਰਣ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
