https://www.facebook.com/383646991814403/

Cucky Memes, Chennai (2026)

01/05/2026

Story sharing channel

28/04/2026

நீ கை அடிப்பியா - 05

திருச்சி பூங்கா. இருட்டு இப்போ கொஞ்சம் அதிகமாகியிருந்தது. வெளிச்சம் வர்ற ஒரு சின்ன லைட் போஸ்ட் தூரத்துல மட்டும் இருந்துச்சு. சசியும் கவியும் இன்னும் அந்த பெஞ்ச்ல ஒண்ணா ஒட்டி உக்காந்திருந்தாங்க. கவியோட உதடுகள் இப்போ சசியோட உதட்டை விட்டு விலகியிருந்தாலும், அவங்க மூச்சு இன்னும் வேகமா இருந்துச்சு. அவங்க உதடு சிவப்பா, லேசா வீங்கியிருந்துச்சு.
கவி அவன் மார்புல தலை வச்சு முனகினா, “சசி… உன் முத்தம் என்னை பைத்தியமாக்கிடுச்சு. என் உடம்பு முழுக்க ஒரு வெப்பம் ஏறுது. உன் கை என் முதுகை தடவினப்ப… எனக்கு கீழே எல்லாம் லேசா ஈரமாகுது சசி. நான் இப்படி உணர்ந்ததே இல்ல.”
சசி அவங்க முடியை மெதுவா தடவினான்.

அவன் கை அவங்க கழுத்திலிருந்து மெல்ல கீழே இறங்கி, டீ-ஷர்ட்டோட மேல் பக்கம் வரைக்கும் வந்துச்சு. “கவி… நீ சொல்றது கேக்குறதுக்கே என் உடம்பு இறுக்குது.

பாரு…” அவன் அவங்க கையை எடுத்து தன் பேண்ட்டுக்கு மேல வச்சான். கவியோட கை அங்க ஒரு கடினமான வெப்பத்தை உணர்ந்துச்சு. அவங்க கண்கள் பெரிசாகுனாங்க.

“அய்யோ சசி… இவ்வளவு பெருசா… சூடா இருக்கு,” கவி குரல் நடுங்கினா. ஆனா அவங்க கை அங்கிருந்து எடுக்கல. லேசா அழுத்தி பார்த்தா.

“இது என்னால தான் இப்படி ஆச்சா? நான் உன்னை கிஸ் பண்ணினதால?”

Continue pannava story ah

28/04/2026

வியர்வை வாசம் - 07

சசி அவள் உதடுகளை மெல்லத் தொட்டான். முதலில் மென்மையாக, பிறகு ஆழமாக. அவர்களின் மூச்சுகள் ஒன்றாகக் கலந்தன. அந்த மதிய வெயிலில் இருவரும் ஒரே உயிராக உருமாறினர். மணல் அவர்களைச் சுற்றி சூடாகத் தழுவியது. அகிலாவின் உடல் முழுக்க சிறு நடுக்கம் பரவியது. அவள் நகங்கள் சசியின் முதுகில் மெல்லப் பதிந்தன.
நேரம் போவது தெரியாமல் அவர்கள் அந்த இடத்தில் இருந்தனர். சசி அவளை எழுப்பி, கொட்டகைக்குள் கூட்டிச் சென்றான். உள்ளே இருட்டும், வெயிலும் கலந்திருந்தது. அங்கு பழைய பாய் ஒன்று இருந்தது. அதன் மீது இருவரும் சாய்ந்தனர்.
அகிலா இப்போது தன் நாணத்தை முழுவதுமாக விட்டிருந்தாள். அவள் சசியின் மார்பில் தலை வைத்து படுத்திருந்தாள். “சார்... இந்த வெயில் நம்மை ஒன்றாக்கி, இனி பிரிக்காது போல” என்றாள்.
சசி அவள் முடியை வருடினான். “ஆமா அகிலா. நீ என் ஜமீன் மட்டுமில்ல... என் உயிர். இந்தக் கிராமத்து வெயில் எவ்வளவு சுட்டாலும், நம்ம காதல் அதைவிட பெரிய தீ.”
அவர்கள் மீண்டும் ஒன்றாக இணைந்தனர். இம்முறை மெதுவாக, ரசித்து, ஒவ்வொரு தொடுதலையும் நீண்ட நேரம் அனுபவித்தனர். வெளியில் வெயில் கொளுத்த, உள்ளே அவர்களின் உணர்வுகள் மலர்ந்தன. அகிலாவின் முனகல்கள் கொட்டகையில் எதிரொலித்தன. “சார்... இன்னும்... இன்னும் நெருக்கமா...”
மாலை நெருங்கும் வரை அவர்கள் அங்கேயே இருந்தனர். பிறகு மெல்ல எழுந்து, உடைகளை சரி செய்துகொண்டனர். அகிலா சசியின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு, “சார்... நாளைக்கும் இந்த வெயில் வருமா?” என்று கேட்டாள்.
சசி சிரித்தான். “வரும். ஒவ்வொரு மதியமும் நமக்காக வரும்.”
இப்படியே அவர்களின் வெயில் காதல் தொடர்ந்தது. ஒவ்வொரு நாளும் புதிய இடங்கள், புதிய உணர்வுகள். சில நாட்கள் வயல் ஓர மரத்தடியில், சில நாட்கள் கொட்டகைக்குள், சில நாட்கள் சுடு மணல் படுகையில். ஒவ்வொரு தொடுதலும் ஆழமாகி, அவர்களின் பிணைப்பு வலுவடைந்தது.
ஒரு நாள் மழை பெய்தபோது கூட, அவர்கள் ஈரத்தில் நனைந்து, வெயில் இல்லாத நாளிலும் தங்கள் சொந்த சூட்டை உருவாக்கினர். அகிலா சசியின் மடியில் தலை வைத்து, “இந்தக் கிராமம், இந்த வெயில், இந்த மணல்... எல்லாம் நம்ம காதலை ஆசீர்வதிக்குது” என்றாள்.
சசி அவளை இறுக்க அணைத்தான். “நீ எனக்கு எல்லாம். இந்த ஜமீன், இந்த வயல், இந்த வெயில்... எல்லாவற்றுக்கும் மேல நீ.”
இப்படி அவர்களின் காதல் நாட்கள் செல்லச் செல்ல ஆழமாகி, இருவரும் ஒரே உயிராக மாறினர். வெயில் மேட்டர் என்ற பெயரில் அவர்களின் ரகசியக் காதல் கிராமம் முழுக்கப் பரவாமல், அவர்கள் இருவருக்குள்ளேயே மலர்ந்து கொண்டிருந்தது.

Ur comments about this story...

28/04/2026

ஆதி எனும் நான் - 05

Meera flight ஏறின மறுநாள் காலை 11 மணி.

ஆதி phone-ல ஒரு unknown number. "Hi, reference Meera. I need tonight. Not massage. Service."

பேர் — தாரா. 37. Chennai-ல boutique hotel owner. Instagram-ல 80k followers, ஆனா யாருக்கும் தெரியாது அவள் husband வெளிநாட்டுல இருக்காரு, 2 வருஷமா வரல.

Location: Besant Nagar, அவளோட private villa. No staff after 8pm.

ஆதி வழக்கமா புது client-ஐ daytime-ல தான் பாப்பான். ஆனா Meera referenceனு வந்ததும் rule-ஐ மாத்துறான்.

இரவு 9 மணி. வீடு முழுக்க மங்கலான மஞ்சள் light. வாசல்லயே sandalwood வாசனை.

தாரா கதவை திறக்குறா — saree இல்ல, oversized white shirt மட்டும், கால் வரைக்கும். hair loose, lipstick இல்ல. Meera மாதிரி shy இல்ல, நேரா பாக்குறா.

"நீ தான் ஆதியா? Meera சொன்னா நீ பேச மாட்டேன்னு. நல்லது. எனக்கு பேச்சு பிடிக்காது."

ஆதி pouch-ஐ table-ல வைக்கிறான். "rules முதல்ல."

தாரா சிரிக்கிறா. "எனக்கு rules தெரியும். ஒன்னு stop, ரெண்டு stop. பணம் இங்க இருக்கு." envelope-ஐ எடுத்து அவன் கைல திணிக்கிறா — Meera மாதிரி double இல்ல, triple.

"ஆனா என் rule ஒன்னு இருக்கு," அவள் சொல்றா. "நீ கண்ணை கட்டக்கூடாது. நான் பாக்கணும்."

ஆதி ஒரு second யோசிக்கிறான். பின்னாடி தலையாட்டுறான்.

Session ஆரம்பம். தாரா face up படுக்குறா, shirt-ஐ கழட்டல. "மேல இருந்தே ஆரம்பி."

அவன் oil எடுக்கல. dry hands. முதல் touch அவள் மணிக்கட்டு. அப்புறம் forearm, பின்னாடி தோள். ஒவ்வொரு இடத்துலயும் அவள் கண்ணை பாத்துக்கிட்டே பண்றான்.

தாரா வித்தியாசமானவ. Meera மூச்சை அடக்குவா. தாரா மூச்சை விடுவா — வேணும்னே கேக்குற மாதிரி.

அவன் கை அவள் கழுத்துல வரும்போது அவள் அவன் wrist-ஐ பிடிக்கிறா.

"Meera என்ன சொன்னா உன்னை பத்தி? நீ தொடாமலேயே பண்ணுவேன்னு. எனக்கு அது வேண்டாம். தொடு."

ஆதி கையை மெதுவா எடுக்கிறான். "தொடுறது easy மேடம். நீங்க தாங்குறீங்களான்னு தான் பாக்குறேன்."

அவள் எழுந்து உக்கார்றா. ரெண்டு பேரும் ஒரே level-ல. அவள் shirt-ஓட முதல் button-ஐ அவிழ்க்கிறா — முழுசா இல்ல, ஒன்னு மட்டும்.

"நான் 2 வருஷமா யாரும் தொடாத இடத்துல இருக்கேன். நீ professional-ஆ இரு, ஆனா robot-ஆ இருக்காத."

ஆதி இப்போ முதல் தடவையா புன்னகைக்கிறான். சின்னதா.

"சரி. அப்போ நான் கேக்குறேன், நீங்க பதில் சொல்லுங்க. எங்க தொடணும்?"

தாரா அவன் கையை எடுத்து, தன் நெஞ்சுக்கு மேல, heart இருக்குற இடத்துல வைக்கிறா. shirt மேல தான்.

"இங்க இருந்து ஆரம்பி. கீழ போகணும்னா நான் சொல்றேன்."

அடுத்த 40 நிமிஷம் வீட்ல வேற சத்தம் இல்ல. அவன் கைகள் அவள் சொன்ன இடத்துல மட்டும் நிக்குது — மேல, பக்கவாட்டு, முதுகு. ஒரு தடவை கூட அவள் சொல்லாத இடத்துக்கு போகல.

முடியும்போது தாரா வேர்த்திருக்கா, ஆனா கண்ணுல தூக்கம் இல்ல, ஒரு தெளிவு.

"நீ ஏன் Meera-கிட்ட கண்ணை கட்டின?" அவள் கேக்குறா.

"அவங்க பாக்க விரும்பல. நீங்க பாக்க விரும்புறீங்க. service ஒன்னு தான், client வேற."

தாரா envelope-ஐ மறுபடியும் அவன் பக்கம் தள்ளுறா. "அடுத்த வாரம் same time. ஆனா அடுத்த தடவை நான் shirt போட மாட்டேன். நீ ready-யா?"

ஆதி pouch-ஐ மூடிட்டு எழுந்திருக்கான். "நான் எப்பவும் ready. நீங்க தான் ready-யான்னு பாப்போம்."

வெளிய வரும்போது அவன் phone vibrate ஆகுது — Dubai-ல இருந்து Meera: "Landing. என் கடன் ஞாபகம் இருக்கா?"

ஆதி reply பண்ணல. ரெண்டு envelope இப்போதும் அவன் bike-ல இருக்கு. ஒன்னு திறக்காதது, ஒன்னு triple fees.

28/04/2026

நீ கை அடிப்பியா -09

சசி அவன் பேண்ட் பட்டனை திறந்தான். அவன் உள்ளாடைக்கு மேல் இருந்த கடினமான, சூடான உறுப்பு தெரிஞ்சுச்சு. கவி கையை வச்சு லேசா தடவினா. “அய்யோ… இவ்வளவு பெருசா, வெப்பமா இருக்கு சசி. இது என்னால தானே இப்படி ஆச்சு?” அவங்க கை மெதுவா மேல கீழே அசைச்சா. சசி கண்ணை மூடி முனகினான், “கவி… உன் கை தொட்டதும் என்னால பொறுக்க முடியல. ஆனா நான் உன்னை வலிக்க விட மாட்டேன்.”
கவி அவன் அருகில படுத்து, அவங்க கால் ஒண்ணை அவன் காலோடு சேர்த்து போட்டா. சசியோட கை அவங்க பேண்ட்டிக்குள்ள போனான். பேண்ட்டிக்கு மேல் இருந்த அவங்க மென்மையான, ஈரமான இடத்தை விரலால் மெதுவா தடவினான். கவி உடம்பை வளைச்சு, “ஆஹ்… அங்க… அப்படியே… மெதுவா சசி… ரொம்ப இன்பமா இருக்கு,”ன்னு முனகினா. அவங்க உடம்பு முழுக்க வியர்வை லேசா படர்ந்துச்சு.
இரண்டு பேரும் ஒண்ணா ஒட்டி படுத்து, உதடுகள் ஒண்ணா ஒட்டி, கைகள் ஒருத்தர் உடம்பை ஒருத்தர் தொட்டு, தடவி, பிடிச்சு… முத்தங்கள், முனகல்கள், இன்பமான சத்தங்கள் ரூம் முழுக்க நிரம்புச்சு. சசி அவங்க மார்பை மாறி மாறி முத்தம் கொடுத்தான். கவி அவன் உதட்டை கடிச்சு, அவன் கழுத்துல முத்தம் கொடுத்தா. அவங்க கை அவன் உள்ளாடைக்குள்ள போய் லேசா பிடிச்சு தடவினா.
“சசி… இது ரொம்ப ஹார்னியா இருக்கு… ஆனா நான் இன்னும் ரெடி இல்ல. நம்ம மெதுவா போகலாம். உன் கை என்னை இப்படி தொட்டு… எனக்கு போதும்,” கவி அவன் காதுல முனகினா.
சசி அவங்க நெற்றியில முத்தம் கொடுத்தான். “கவி… நீ சொன்னா அதுவே எனக்கு போதும். உன்னை காதலிக்கிறேன். இந்த ஆசை நம்ம ரெண்டு பேரையும் இன்னும் நெருக்கமாக்குது. நான் உன்னை ஒருபோதும் பலவந்தம் பண்ண மாட்டேன். நீ என் முதல் எல்லாம்.”
அவர்கள் இருவரும் இறுக்கமா அணைச்சுக்கிட்டு, உடம்புகள் ஒண்ணா ஒட்டி, இதயம் தடதடன்னு அடிக்க, படுக்கையில படுத்திருந்தாங்க. திருச்சி இரவு வெளியே அமைதியா இருந்தாலும், அந்த சிறிய ரூமுக்குள்ள காதலும் ஆசையும் மெதுவா, அழகா, பாதுகாப்பா பூத்துக் கொண்டிருந்தது. ❤️

கதையை தொடரலாமா...

28/04/2026

ஆதி எனும் நான் - 06

காலை 7 மணி.
ஆதி இரண்டு envelope-களையும் திறக்காமலே table-ல் விட்டுவிட்டு கதவை மெதுவாக சாத்தினான். முதல் முறையாக அவன் கண்ணில் சின்ன குழப்பம். “இது வெறும் service-ஆ… இல்லை வேற எதோ ஆகிட்டு இருக்கா?”னு தனக்குள்ளே கேட்டுக்கிட்டே நடந்தான்.
மாலை 6 மணி.
தாரா message அனுப்பினாள்.
“நாளை என் boutique hotel-ல் full night. 8 மணிக்கு. நான் full ready-ஆ இருப்பேன். Rules உன் கைல.”
அதே நேரம் மீரா call பண்ணினாள்.
“அந்த envelope இன்னும் திறக்கலன்னு தெரியும். நான் debt clear பண்ணணும். நாளை 9:30க்கு வர்றேன்… ப்ளீஸ்.”
ஆதி இரண்டு message-ஐயும் பார்த்தான். Cancel பண்ண முடியாது.
அடுத்த நாள் மாலை 7:45.
தாராவோட boutique hotel-ன் rooftop lounge-ல் ஒரு private event நடந்துகிட்டு இருந்தது. மீரா அங்கே வந்திருந்தாள் – ஒரு brand shoot-க்காக. தாரா தான் host.
இரண்டு பேரும் ஒரே table-க்கு அருகில் உட்கார்ந்தாங்க.
மீரா சிரிச்சுக்கிட்டே, “இந்த hotel ரொம்ப cozy-ஆ இருக்கு. நீங்க owner-ஆ?”
தாரா கண்ணை சுருக்கி பார்த்தாள். “ஆமா. நீங்க… Meera-தானே? நான் உங்க shoots-எல்லாம் follow பண்றேன்.”
சில நிமிஷம் பேச்சு. பிறகு தாரா தன் கையில் இருந்த silver bracelet-ஐ சுழற்றிக்கிட்டே சொன்னாள்,
“ஒரு special service இருக்கு இங்க… relaxation-க்கு. நீங்க try பண்ணியிருக்கீங்களா?”
மீரா சின்ன புன்னகையோட தலையை ஆட்டினாள்.
“ஒரு தடவை… ஆமா. அவர் ரொம்ப… different.”
தாரா eyebrow உயர்த்தினாள்.
“அவர்?”
இரண்டு பேரும் ஒரே நேரத்துல ஒருத்தரை ஒருத்தர் பார்த்தாங்க.
அந்த ஒரு வினாடி.
எல்லாம் connect ஆயிடுச்சு.
தாரா மெதுவா சிரித்தாள். “Interesting.”
மீரா முகம் இறுகியது.
அதே நேரம் ஆதியோட phone இரண்டு missed calls-ஓட vibrate ஆயிட்டு இருந்தது.
ஒரே இரவு.
ஒரே இடம்.
இரண்டு powerful பெண்கள்.
மோதல் இப்போ தான் ஆரம்பமாகுது.

Continue ah

28/04/2026

ஆதி எனும் நான் - 07

மாலை 7:50.
தாராவின் boutique hotel-ன் rooftop lounge இன்னும் கொஞ்சம் பரபரப்பாக இருந்தது. மெல்லிய jazz music, மென்மையான வெளிச்சம், மற்றும் வாசனை தூபங்கள். மீராவும் தாராவும் இன்னும் அந்த table-லேயே உட்கார்ந்திருந்தார்கள். ஆனால் இப்போது அவர்களுக்குள் இருந்த silent storm-ஐ வார்த்தைகளால் சொல்ல முடியாது.
மீரா தன் கையில் இருந்த wine glass-ஐ மெதுவாக சுழற்றினாள். அவள் இதயம் கொஞ்சம் வேகமாக அடித்தது. “அவர்… இங்கே வரப் போறாரா?” என்று தனக்குள் கேட்டுக்கொண்டாள். அவளுக்கு இப்போது தெரிந்தது – தாரா அந்த “special service”-ஐ பயன்படுத்தியவள். அதே ஆதி.
தாரா சிரித்தாள். அந்த சிரிப்பில் challenge இருந்தது. “என்ன, உங்களுக்கு ஏதாவது பிரச்சனையா?” என்று கேட்டாள். அவள் கண்கள் மீராவை நேருக்கு நேர் பார்த்தன. “நான் எப்பவும் full control-ல இருக்க விரும்புவேன். அவர் அதை புரிஞ்சுக்கிட்டார்.”
மீரா மெதுவாக தலையை ஆட்டினாள். “நான்… வேற மாதிரி. அவரோட தொடுதலில் எல்லாம் மறந்துடும். அவருக்கு முன்னாடி நான்… surrender ஆகிடுவேன்.” அவள் குரல் மெல்லியதாக, ஆனால் உறுதியாக இருந்தது.
இரண்டு பெண்களும் ஒரு வினாடி மௌனமாக இருந்தார்கள். அந்த மௌனத்தில் பொறாமை, ஆசை, போட்டி – எல்லாம் கலந்திருந்தது. தாரா தன் silver bracelet-ஐ மீண்டும் சுழற்றினாள். “இன்றைக்கு இரவு… நாம் இருவரும் ஒரே இடத்தில். அவர் வரப்போறார். பார்க்கலாம் யார் அவரை அதிகம்… உணர வைக்க முடியும்னு.”
மீரா புன்னகைத்தாள். “போட்டி வேண்டாம். ஆனா… நான் அவருக்கு debt clear பண்ணணும்.”
அதே நேரம், hotel-ன் main entrance-ல் ஆதி நுழைந்தான். கருப்பு shirt, dark jeans. அவன் முகத்தில் இன்னும் அந்த professional calm இருந்தது. ஆனால் உள்ளுக்குள் ஒரு சின்ன குழப்பம். இரண்டு message-களும் அவன் phone-ல் இருந்தன. இரண்டு பெண்களும். இரண்டு விதமான ஆசைகள்.

- continue pannalama

27/04/2026

மல்லியூர் மலரே... - 01

மல்லியூர். விடியல் மணி 5:30.

வாய்க்கால் தண்ணி சில்லுனு ஓட, தூரத்துல கோயில் மணி “டங் டங்”னு அடிக்குது. வயக்காட்டுல பனி இன்னும் விலகல. அந்த பனியை கிழிச்சிட்டு ஒரு புல்லட் சத்தம் கேக்குது... “டும் டும் டும்”.

கருப்பு கலர் ராயல் என்ஃபீல்டு. அதுல கம்பீரமா உக்காந்து வர்றான் சசி.

கருப்பு ஷர்ட், கை மடிச்சு விட்டிருக்கான். கழுத்துல ருத்ராட்சம், வலது கைல சில்வர் காப்பு. இடது காதுல சின்ன கடுக்கன் மின்னுது. தலைல அதே முரட்டு குடுமி - கருப்பு கயிறு போட்டு முடிஞ்சிருக்கு. தாடி நீட்டா ட்ரிம் பண்ணி, கண்ணுல ஒரு அலட்சியம். பார்க்க சினிமா ஹீரோ மாதிரி இருக்கான்.

ஆனா புல்லட் நிக்குற இடம் சினிமா தியேட்டர் இல்ல. மல்லியூர் அக்ரோ ஃபார்ம்ஸ் வாசல். 15 ஏக்கர் விவசாய பூமி. பின்னாடி ஷெட்டுல 2 டிராக்டர், ஒரு ஹார்வெஸ்டர் நிக்குது.

சசி பைக்கை ஸ்டாண்ட் போட்டுட்டு இறங்குனான். செருப்பை கழட்டி வாசல்ல வச்சான். உள்ள இருந்து வேலைக்கார பெரியசாமி ஓடி வந்தார்.

“தம்பி! நீங்க ஏன் தம்பி இம்புட்டு சீக்கிரம்? மணி 5 தான் ஆகுது. நாங்க பாத்துக்க மாட்டோமா?”

சசி சிரிச்சான். அந்த சிரிப்புல ஒரு களைப்பு இருந்துச்சு. “மாமா, நிலம் நம்மள பாத்தா தான் விளையும். நான் வரலைனா வயலுக்கு கோபம் வந்துடும்.”

அதுக்குள்ள கூலி வேலைக்கு வந்த பொம்பளைங்க எல்லாம் ஓரக்கண்ணால சசியையே பாத்தாங்க. குமரி பொண்ணுங்க தாவணிய சரி பண்ணிக்கிட்டாங்க.

“ஏய் செல்வி, பாருடி முதலாளிய. குடுமிய பாரு, கும்முனு இருக்கு” ஒருத்தி கிசுகிசுத்தா.

“சும்மா இரு டி. அவரு நமக்கெல்லாம் கிடைப்பாரா? நேத்து கூட டவுன்ல இருந்து கார்ல ஒரு பொண்ணு வந்து ப்ரபோஸ் பண்ணுச்சாம். முதலாளி ‘ஸாரி சிஸ்டர்’னு சொல்லிட்டாராம்” இன்னொருத்தி சொன்னா.

சசி காதுல எல்லாம் விழுந்துச்சு. ஆனா கண்டுக்கல. அவனுக்கு பழகிப் போச்சு. 21 வயசுல அப்பா திடீர்னு நெஞ்சு வலி வந்து போனதும், இந்த பூமி, இந்த பொறுப்பு, இந்த ஸ்டைல் எல்லாம் தலைல விழுந்துடுச்சு. அம்மா, தங்கச்சி சுமதி கல்யாணம், 20 குடும்பத்து சம்பளம் - எல்லாம் இவன் தலைல.

வயல்ல இறங்கினான். வேட்டிய மடிச்சு கட்டிக்கிட்டு, களை பறிக்க ஆரம்பிச்சான். கைல வந்த கொப்பளம் பாக்காம, மண்ணோட மண்ணா வேலை செஞ்சான். பாக்குறவங்களுக்கு என்ன தெரியும்? ஸ்டைலான ஷர்ட்டுக்கு பின்னாடி வேர்வை நாறுற சட்டை இருக்குனு.

மணி 8 ஆச்சு. வேலைய முடிச்சிட்டு ஷெட்டுக்கு பக்கத்துல இருக்குற சின்ன ஆபீஸ் ரூமுக்கு போனான். ஷர்ட்டை மாத்திட்டு, லேப்டாப்பை ஆன் பண்ணான். “ஆர்கானிக் ரைஸ் எக்ஸ்போர்ட்” மெயில் செக் பண்ணான். சென்னைல இருந்து ஒரு புது ஆர்டர். 10 லட்சம்.

அப்போ தான் கதவு தட்டுற சத்தம்.

“வாங்க”

உள்ள வந்தது போஸ்ட் மேன் முருகன். கைல ஒரு பிங்க் கலர் கவர்.

“தம்பி, உங்களுக்கு லவ் லெட்டர்” சிரிச்சார்.

சசி சலிச்சுக்கிட்டான். இது 17வது லெட்டர் இந்த மாசம். பிரிச்சு பாக்காமலே டிராயர்ல போட்டான்.

“ஏன் தம்பி, ஒரு பொண்ணையாவது ஓகே சொல்லலாம்ல? உங்க அம்மா கேட்டாங்க”

சசி லேப்டாப்பை மூடினான். ஜன்னல் வழியா வெளிய பாத்தான். எதிர்த்தாப்ல பொன்னுசாமி பஞ்சாயத்து தலைவர் நிலம். அங்க வாழை தோப்புக்கு நடுவுல ஒரு பொண்ணு தெரிஞ்சா. மஞ்சள் சுடிதார், தலை நிறைய மல்லிகை பூ. கைல களைக்கொட்டு.

மலர்.

BSc அக்ரி முடிச்ச பொண்ணு. ஊர்லயே தங்கிட்டா. அப்பனுக்கு உதவியா தோட்டம் பாக்குறா. யார் கூடவும் ஒட்டாம, யாரையும் ஏறெடுத்தும் பாக்காம, தன்னோட வேலைய மட்டும் பாப்பா.

ஆனா சசிக்கு மட்டும் தெரியும். அவ அடிக்கடி தன்ன தூரத்துல இருந்து பாக்குறானு. திருவிழால கும்மி அடிக்கும்போது, ரோட்ல கடந்து போகும்போது... அவ கண்ணுல ஒரு ஏக்கம் தெரியும். என்ன ஏக்கம்னு தான் சசிக்கு புரியல.

“முருகன் அண்ணே, லவ் பண்றதுக்கு நேரம் இருக்கணும். மனசு இருக்கணும். ரெண்டும் இப்போ என்கிட்ட இல்ல” சசி மெதுவா சொன்னான்.

அன்னைக்கு சாயந்திரம். சசி டிராக்டர்ல உர மூட்டை ஏத்திக்கிட்டு இருந்தான். திடீர்னு டயர் “புஸ்ஸ்ஸ்”னு பஞ்சர். நடு ரோடு. இருட்ட ஆரம்பிச்சிடுச்சு.

டிரைவர் மாரி: “தம்பி, ஸ்டெப்னி இல்ல. டவுனுக்கு போய் தான் ஆகணும். நான் போய்ட்டு வர்றேன்.”

சசி: “சரி மாரி, பாத்து போ.”

மாரி போனதும் சசி தனியா நின்னான். போன் லோ-பேட்டரி. சுத்தி இருட்டு. வயல்ல இருந்து சில்வண்டு சத்தம்.

அரை மணி நேரம் ஆச்சு. திடீர்னு பின்னாடி இருந்து சத்தம். திரும்பி பாத்தா... ஒரு சின்ன தூக்கு சட்டில டீ. பக்கத்துல 2 பன். யாரையும் காணோம்.

சசி சுத்தி முத்தி பாத்தான். தூரத்துல ஒரு நிழல் ஓடுது. மஞ்சள் சுடிதார்... மல்லிகை பூ வாசம் காத்துல மிதந்து வந்துச்சு.

சசி அந்த டீய எடுத்தான். சூடா இருந்துச்சு. ஒரு மடக்கு குடிச்சான். இனிப்பு சரியா இருந்துச்சு. அவனுக்கு பிடிச்ச மாதிரி - சர்க்கரை கம்மி, டீ ஸ்ட்ராங்.

யாரு வச்சிட்டு போனா? எப்படி எனக்கு பிடிச்ச மாதிரி டீ போட தெரியும்?

முதல் முறையா சசியோட நெஞ்சுக்குள்ள ஏதோ படபடனு இருந்துச்சு. புல்லட் சத்தை விட, டிராக்டர் சத்தத்தை விட, ஒரு புது சத்தம்.

அது காதலோட சத்தமானு அவனுக்கு அப்போ தெரியல.

தூரத்துல மாரி டயரோட வந்த சத்தம் கேட்டுச்சு. சசி கடைசியா ஒரு தடவை இருட்டை பாத்தான். மல்லிகை வாசம் மட்டும் மிச்சம் இருந்துச்சு.

[தொடரும்...]

25/04/2026

வேர்வை வாசம் - 01

மதியம் 1 மணி. கிராமத்து வயல் ஓரம். சூரியன் கொளுத்தி எடுக்குது. வெயில் தரையை பொசுக்குற மாதிரி இருந்தது.
சசி தன் பைக்-ல வயலை சுத்தி பார்த்துக்கிட்டு வந்தான். 28 வயது இளம் ஜமீன். உடம்பு முழுக்க வியர்வை. சட்டை முழுக்க ஈரமா ஒட்டிக்கிடந்தது. தூரத்துல அகிலாவை பார்த்தான்.
அகிலா, 24 வயது. அவங்க வீட்டு வேலைக்காரி. தண்ணி தொட்டியில் இருந்து பக்கெட் தண்ணி எடுத்துக்கிட்டு இருந்தா. அவ மேல் பிளவுஸ் முழுக்க ஈரமாகி, உடம்போட ஒட்டி, அவளோட வளைவுகள் தெளிவா தெரிஞ்சது. வியர்வை அவ முகத்துல இருந்து கழுத்து வரை ஓடிக்கிட்டு இருந்தது.
சசி பைக்-ஐ நிறுத்தி, “அகிலா... வெயில் ரொம்ப சூடா இருக்கு. உன் உடம்பு முழுக்க ஈரமா இருக்கு. கொஞ்சம் ஓய்வா எடுத்துக்க”ன்னு சொன்னான்.
அகிலா தலையை தாழ்த்தி, “சார்... வேலை முடியல இன்னும்”ன்னு சொன்னா. ஆனா அவ குரல் கொஞ்சம் நடுங்குச்சு.
“வா, பக்கத்துல இருக்குற பழைய கொட்டகைக்கு வா. அங்க நிழல் இருக்கு”ன்னு சசி அவ கையை பிடிச்சு இழுத்தான்.
இருவரும் கொட்டகைக்கு உள்ளே போனாங்க. சசி உள்ளே கதவை சாத்தினான்.

Story continue pannalam na ... Oru ❤️ comment podunga

Intha story pudicha oru 5 star anupunga friends

25/04/2026

வேர்வை வாசம் 02
உள்ளே கொஞ்சம் இருட்டா இருந்தாலும், வெளியில இருந்து வர்ற வெயில் சின்ன ஜன்னல் வழியா உள்ளே விழுந்தது.
சசி அகிலாவை நெருங்கி, “உன் பிளவுஸ் முழுக்க ஈரமா இருக்கு... கழட்டு, சூடா இருக்கும்”ன்னு மெல்ல அவ தோளை தொட்டான்.
அகிலா நெளிஞ்சா, “சார்... யாராவது பார்த்தா என்ன ஆகும்?”ன்னு கேட்டா. ஆனா அவ கண்கள் வேற மாதிரி இருந்தது.
“இந்த வெயில்ல யாரு வருவாங்க?”ன்னு சொல்லி சசி அவளை இறுக்கமா அணைச்சான். இருவரோட உடம்பும் ஒண்ணா ஒட்டிக்கிச்சு. வியர்வை வியர்வையா கலந்தது.
அகிலா மெல்ல முனகினா, “சார்... உங்க உடம்பு ரொம்ப சூடா இருக்கு...” அவ கை சசியோட முதுகுல ஓடுச்சு.
சசி அவ கழுத்துல முத்தம் கொடுத்தான். அகிலா உடம்பு நடுங்குச்சு. வெளியில் வெயில் எரிய, உள்ளே இருவரும் ஒரே உடம்பா ஆகி, மூச்சு வாங்க மூச்சு வாங்க... வெயில் மேட்டர் ஆரம்பமாச்சு.
அகிலா காதுல, “சார்... இன்னும் இறுக்கமா... வெயில் சூடு தாங்கல”ன்னு முனகினா.

Continue pannava story ah

Cucky Memes

01/05/2026

28/04/2026

28/04/2026

28/04/2026

28/04/2026

28/04/2026

28/04/2026

27/04/2026

25/04/2026

25/04/2026

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share