10/06/2026
ყველაზე რთული დღე ჩემს პროფესიაში... დღე, როცა გული მწყდება.
ვინც ჩემს საქმეს გარედან უყურებს, ალბათ ჰგონია, რომ ეს სურათები — თასები, მედლები და ოქროსფერი სერტიფიკატები — მხოლოდ წარმატების, ტრიუმფის და სიხარულის სიმბოლოა. მაგრამ ჩემთვის, ამ წუთას, ეს სულ სხვა რამ არის. ეს არის დასასრული იმ საოცარი დღეების, რომლებიც ამ არსებებთან ერთად გავატარე.
ჩემს საქმეში ყველაზე მძიმე და მტკივნეული მომენტი სწორედ ეს არის — განშორება.
როცა თვეების განმავლობაში ყოველდღე მუშაობ ძაღლთან, როცა მის ხასიათს სწავლობ, მის შიშებს ებრძვი, მის ნდობას მოიპოვებ და პირველ გამარჯვებებს მასთან ერთად ზეიმობ, ის უბრალოდ „სტუდენტი“ აღარ არის. ის შენი ნაწილი ხდება. შენს სულში შემოდის და იქ საკუთარ ადგილს იმკვიდრებს. ეჩვევი მის გამოხედვას, მის სუნთქვას, ყოველ დილით მის სიხარულით სავსე თვალებს და უსიტყვო ერთგულებას, რომელსაც ადამიანი ვერასდროს გადაგიხდის.
და აი, დღეს ეს ყველაფერი მთავრდება. სერტიფიკატები მზად არის, კურსი დასრულდა, შედეგი — უმაღლესი და უზადო. ისინი მიდიან...
Miss Ji, Mr. Koko, Miss Lady, Mr. Basti, Miss Jessica, Miss Tesa, Mr. Dui, Mr. Sha... ხვალიდან ჩემი აკადემიის კედლებში მათი ნაბიჯების ხმა აღარ გაისმება. ხვალიდან სამუშაო დღეს მათ გარეშე დავიწყებ და ეს სიცარიელე, რომელსაც ისინი ტოვებენ, ძალიან მძიმე ასატანია.
ვიცი, რომ მათ თავიანთ ოჯახებში დიდი ბედნიერება ელოდებათ, ვიცი, რომ ჩემი მისია შევასრულე და მათ იდეალური მომავალი შევუქმენი. ვამაყობ თითოეული მათგანით, უზომოდ ვამაყობ! მაგრამ დღეს მაინც მტკივა... იმიტომ, რომ მათთან ერთად ჩემი გულის ნაწილიც მიდის.
მშვიდობით, ჩემო საყვარელო მეგობრებო. თქვენ ჩემს ცხოვრებაში წარუშლელი კვალი დატოვეთ. 🐾✨