17/07/2026
Soms zijn het de kleinste stapjes die het meest bijzonder voelen... 🥹
Dit is Oscar, 1 van de 4 katachtige gezinsleden op dit adres. Hier kom ik al best een tijdje en om de zoveel weken. Normaal gesproken heeft hij bij mijn bezoek altijd héél belangrijke zaken te regelen achter de bank. Hier ben ik dan ook niet voor uitgenodigd, dus zodra ik binnenkom of daarvoor al (volgens mij ruikt hij mij al aan komen waaien? 🤷🏻♀️) krijg ik hem niet meer te zien.
Sinds dat ik hier kom heb ik hem misschien 3 keer mogen zien, maar gisteren gebeurde er iets wat ik echt niet had verwacht...
Meneer kwam niet alleen tevoorschijn, hij besloot ook nog eens uit zichzelf op mijn trimtafeltje te springen! 😍
Omdat Oscar zijn vacht zelf eigenlijk prima bijhoudt en hij het borstelen ook fijn toelaat door de baasjes, hebben we het rustig gehouden. Een paar aaitjes, een beetje borstelen, wat kattenkruid en een speciaal lekker stokje. Meer had hij voor nu niet nodig. Zijn nageltjes mogen wel een keer geknipt worden, maar voor nu draaide het vooral om iets anders: puur vertrouwen ❤️
Voor veel mensen lijkt dit misschien een klein momentje, maar voor mij voelde het als een enorm compliment! Vertrouwen krijg je niet cadeau, dat bouw je op. Dus ik liep gisteren met een extra grote glimlach de deur uit 🙂↕️
Goed gedaan, Oscar, ik ben stiekem best trots op je. Ik voel me vereerd dat ik eindelijk ben toegelaten tot jouw inner circle 😇
En kijk hem lekker knuffelen op tafel! 😻