13/08/2026
Eigenlijk weet ik niet goed hoe ik aan dit bericht moet beginnen… 😢
Al een jaar geleden ben ik met het opstellen bezig en wat ik zou schrijven en dan plots is de dag er en ben ik niet voorbereid en vind ik niet de woorden om al de emoties neer te schrijven
Vandaag is die dag waarvan ik wist dat hij komen zou maar die je onbewust altijd wil negeren
Ik dacht dat ik sterk ging zijn maar niets is minder waar 😓
Een jaar geleden zagen we dat er iets mis met je was maar hadden geen idee hoe erg het was. We gingen naar de dierenarts met het idee: je krijgt iets en dan ben je snel weer beter
Maar helaas… het werd steeds erger… geen enkel antibioticum hielp
Het labo had zulke bloedresultaten nog nooit gezien en begrepen eigenlijk niet dat je nog op je pootjes kon staan
Onze dierenarts wist zich geen raad meer en we gingen naar een kliniek in Turnhout
Telkens een halve dag onderweg terwijl je eigenlijk de auto haat want je wordt wagenziek
Maar het was precies alsof je wist dat we je wouden helpen en je was zo flink, zowel in de auto als bij elke prik die je daar kreeg
Ik week niet van je zijde!
We kregen het verdict dat het om een immuunziekte ging en dat het misschien maar 3 weken ging duren voor we je moesten laten gaan
We startten een therapie op… medicatie waar je ziek van werd en eigenlijk zonder verbetering en we moesten je dan weer iets tegen de misselijkheid geven
Niets hielp…
Mijn moederhart brak en ik besloot om je uit je lijden te verlossen maar de dierenarts kon me overtuigen om toch nog 1 ding te proberen
Je kreeg corisonen en daar reageerde je ineens op… je werd beter 😌
Maar ik wist dat ik dit niet kon blijven geven maar je was zo moedig en je fleurde helemaal op, je at weer, speelde zelfs en huppelde weer rond
We sloten een deal - jij en ik - geen vuile medicatie meer waar je ziek van werd en heel langzaam de corisonen afbouwen. Ik besloot om met celzouten te gaan werken, tegen de dierenartsen in maar we hadden niets meer te verliezen!
Vandaag zijn we exact een jaar verder, geen 3 weken waar we eerst vanuit gingen.
Je deed het goed maar je bloedwaardes bleven heel slecht
Ik had je beloofd dat ik je nooit meer zo achteruit zou laten gaan en dat je me een teken zou geven als het tijd zou zijn…
Deze week was je wat stiller en je wondjes werden erger maar je was nog vol enthousiasme 🩷
Maar vanmorgen kwam dat teken… dat teken dat ik eigenlijk niet wou zien maar niet kan ontwijken, dat teken waarvoor we een pact hadden gesloten, jij en ik!
Met evenveel moed dan dat we samen gestreden hebben, heb ik vanmorgen de beslissing moeten nemen om je in schoonheid te laten gaan
We waren een fantastisch team en ik heb nog nooit zo’n moedig en sterk hondje gezien maar het is tijd…
Juist omdat mijn liefde zo groot is heb ik nu deze beslissing moeten nemen
6 jaar waren we onafscheidelijk maar nu ga je alleen op reis 🌈
Vandaag heb ik je nog alles gegeven wat ik kon: je lievelingseten, knuffels, liefde, rust en afscheid van je zusjes, broertjes en vriendjes
Meer kon ik helaas niet meer voor je doen 😢
Mijn moederhart bloedt en is gebroken maar we gaan je in onze tuin uitstrooien waar we zoveel mooie momenten hebben beleefd en waar we onze bubbels drinken 🥂
Dankbaar voor een extra jaar vol onvoorwaardelijke liefde, knuffels, pootjes, likjes en vriendschap
Ook vandaag gaan we het glas daar op jou heffen en kijk ik omhoog en weet ik dat we mekaar ooit weerzien 💫
Onze gremlin, ons ‘klein’, ons lief Fazúke 💔
