31/07/2026
Indy's snuffeltochtje: een eigen verhaal dat ik heel graag met jullie deel 🐕🐕
Sinds ik aan het studeren ben voor hondengedragsdeskundige, ben ik nog meer bezig met onze eigen hond Indy, 'subtiel' in het oog te houden. En ik moet toegeven dat ik toch wel wat 'fouten' gemaakt heb in zijn opvoeding. Enerzijds, omdat je opgedragen wordt dat het zo hoort en anderzijds door te veel met jezelf bezig te zijn.
Indy, onze Shiba Inu, is intussen bijna 12. Hij is van kleinsaf een heel gevoelige hond, die veel structuur nodig heeft en nooit graag heeft gewandeld. Als we hem op reis meenamen, stond hij van begin tot het einde onder de stress en ja wij ook. Je zag het aan heel zijn doen en laten, hij vond zijn draai nooit, ging niet liggen om te rusten, sprong regelmatig op en toonde heel veel stresssignalen. Maar ja, 'je koopt toch een hond om mee te gaan wandelen en overal mee naartoe te nemen', dachten we. Onze droom, een extra gezinslid, zoveel mogelijk bij jou. Want kinderen zijn er niet, dus zou Indy toch een stukje die rol mogen opnemen.
Na vele jaren, namen we hem niet meer op verlof. Mijn papa kwam op hem passen, in zijn vertrouwde omgeving en we zagen stilaan dat dit voor hem het beste was. Thuis, in zijn vertrouwde, gestructureerde omgeving waar hij zich op zijn gemak en veilig voelde.
Maar dan kwam het wandelen nog... Ook telkens opnieuw zagen we aan hem dat hij het wandelen heel snel beu was. Wist hij eenmaal dat hij terug richting huis aan het gaan was, kon het niet snel genoeg gaan. Veel hijgen, stresssignalen tijdens het wandelen. Maar ook hierbij weer de gedachte van 'we kunnen Indy toch niet altijd thuislaten, we hebben hem er graag bij, ik wil nog wat beweging' dus dan maar met Indy gaan wandelen...
Mooi ideaalbeeld, maar niet passend op zijn noden. We zijn ervan afgestapt om met hem te gaan wandelen omdat dit hoort of omdat we hem erbij wouden en meer en meer gaan kijken naar wat hij leuk vindt.
Wel, gewoon een kort snuffeltochtje, waarbij we Indy laten snuffelen, zijn tempo volgen, bezig zijn met hem en niet met onszelf. Wat een ontspannend gevoel! Geen trekkende Indy meer, geen Indy meer in stress,... Een gelukkige hond dus ook een gelukkig baasje.
Vandaag ben ik bv., om voldoende beweging te hebben, eerst alleen gaan lopen en ja dan zijn snuffeltochtje aangevat. Beiden tevreden.
Herken je dit? Kijk jij naar wat je hond nodig heeft of naar wat jij nodig hebt of acht nodig te hebben?
www.tkwispelkompas.be