10/10/2026
Eigenlijk… nog veel te vaak krijg ik bij nieuwe klanten te horen over de “problemen” of “traumatische” gebeurtenissen die zij en vooral de paarden hebben meegemaakt met -de vorige hoefsmid/ bekapper-. Zo heb ik weer enkele verhalen gehoord waarvan mijn kleine haartjes overeind schoten!
Waarom… waarom is dit nodig? Waarom vind iemand het nodig om op zo een dergelijke manier te reageren? Om het paard erbij te verwonden zelfs…?!
Gaat er bij mij niet in…
Ik zal niet zeggen dat ik mijn geduld nooit verlies!… Dat gebeurt echt wel eens… Zeker als er pijn bij gemoeid is. Maar…, nooit! Zal ik mijn frustratie uitwerken op het paard.
Ik beweer ook niet, dat ze nooit eens een tik van mij krijgen! Dat gebeurt, zeker als ze gericht naar mij trappen bijvoorbeeld! Maar dan nog, kan ik dat best goed gecontroleerd en zonder het paard daar echt pijn mee te doen of wondes te veroorzaken of het een traumatische gebeurtenis te laten worden…!
Ik ben begonnen aan deze reis met 80% van mijn klant-paarden die mij zagen als stalvijand nr.1! De meeste zijn al bijna 5 jaar klant. Waar we samen door alles heen gewerkt hebben, met veel geduld. Voor sommige van deze paarden Is het nu gewoon routine en kunnen ze ook genieten van de krabbels die ik tussendoor geef. Andere vallen nog wel eens terug in hun “trauma”. Ik vind dat normaal, dat is niet erg en straf ze daarvoor zeker niet af. We doen het gewoon weer iets langzamer. Tijd boeit me dan ook niet.
Ondertussen zal ik ongeveer nog 50% klant-paarden hebben, waar ik iets meer rekening mee moet houden en natuurlijk ook de nieuwere die er zijn bijgekomen.
Hier hoop ik dat ik genoeg vertrouwen kan geven om hun te mogen blijven helpen.
Hierbij wil ook nog even iedereen heel erg bedanken voor jullie vertrouwen in mij! Dat jullie mij vertrouwen om jullie geliefde paarden te MOGEN bekappen!
De eer is HELEMAAL aan mij. 💕
