20/10/2026
Met tranen in mijn ogen typ ik de conversatie die plaats vond tussen Queen en Ayla 🕊️
❤️ “Ayla… wat ben ik blij dat ik bij jou even mag landen.” 🐴
👧 Ayla: “Hoezo, Queen? Wat is er dan?”
🐴 Queen: “Ach… soms is het gewoon allemaal een beetje veel. Weet je hoeveel mensen er al naar de andere paardjes zijn komen kijken? En ik… ik sta hier nog altijd.”
👧 Ayla: “Maar Queen, jij bent toch ook zo’n lieve, knappe meid?”
🐴 Queen: “Dat dacht ik ook… Maar soms begin ik te twijfelen. Mensen stellen wel 97 vragen over mij. Ze willen foto’s, filmpjes, video’s van stap, draf, galop, springen, wandelen… En onze verkoopster? Die doet haar best en stuurt alles netjes door. Soms krijgt ze een antwoord. Soms hoort ze gewoon niets meer.” Ik heb het gevoel dat het allemaal wat veel aan het worden is 🥹
👧 Ayla: “Dat is toch niet zo fijn…”
🐴 Queen: “Nee… En weet je wat ik het moeilijkste vind? Dat mensen soms al beslissen wie ik ben zonder mij ooit ontmoet te hebben. Ze zoeken het perfecte paard op papier. Maar hoe kunnen ze weten of we bij elkaar passen als ze me niet eens leren kennen?”
👧 Ayla: “Misschien vergeten mensen soms dat jullie ook gevoelens hebben. Dat jullie geen machines zijn.”
🐴 Queen: “Precies! Iedereen wil rijden. Iedereen wil weten wat ik allemaal kan. Of ik braaf ben, of ik spring, of ik alles perfect doe… Maar bijna niemand vraagt hoe je mijn vertrouwen wint. Of wat ik leuk vind. Of hoe ik me voel.”
👧 Ayla: “Maar Queen, een paard leren kennen begint toch niet pas wanneer je erop zit?”
🐴 Queen: “Nee, Ayla… Soms begint de mooiste band gewoon met samen wandelen. Wat grondwerk doen. Elkaar leren begrijpen. Of gewoon… zoals nu… samen in het zand liggen, zonder dat er iets moet.”
👧 Ayla: “En misschien moeten mensen wat minder verwachten en wat meer proberen te begrijpen.”
🐴 Queen: “Ja… Want ik hoef niet perfect te zijn om voor iemand het perfecte paard te worden. Ik wil gewoon iemand die mij ziet. Niet alleen wat ik kan, maar ook wie ik ben.”
👧 Ayla: “Weet je wat, Queen? Blijf nog maar even liggen. Vandaag moeten we helemaal niets.”
🐴 Queen: “Dank je, Ayla… Want soms heb ik geen ruiter nodig die me vertelt wat ik moet doen. Soms heb ik gewoon iemand nodig bij wie ik mezelf mag zijn.” ❤️
⸻
🌿 En misschien is dat wel iets wat we als paardenmensen soms vergeten…
We stellen eindeloos veel vragen. We bekijken tientallen filmpjes. We vergelijken paarden, prestaties, leeftijden, afstammingen en prijzen.
We verwachten zoveel van onze paarden. Ze moeten braaf zijn, verkeersmak, werkwillig, gezond, vergevingsgezind en het liefst ook nog alles kunnen.
Maar hoeveel tijd nemen we eigenlijk om hen écht te leren begrijpen?
Om hun lichaamstaal te lezen? Om vanaf de grond vertrouwen op te bouwen? Om te ontdekken waarom een paard iets doet, in plaats van alleen te kijken naar wat het doet?
Een paard is geen checklist die je kunt afvinken. Het is een levend wezen, met een eigen karakter, gevoelens en een verhaal.
Soms zegt een wandeling meer dan een uur rijden.
Soms leer je tijdens tien minuten grondwerk meer dan tijdens tien filmpjes.
En soms ontstaat de mooiste connectie wanneer je helemaal niets vraagt. ❤️
Want de mooiste band tussen mens en paard ontstaat niet door alles te moeten, maar door elkaar te mogen begrijpen.
En onze lieve Queen? Die wacht nog steeds op haar eigen mens. Iemand die verder kijkt dan een verkoopadvertentie en de tijd wil nemen om haar écht te leren kennen.
🐴 Queen – 4,5 jaar – lieve, veelzijdige merrie.
Misschien zoekt ze geen perfecte ruiter… maar gewoon haar perfecte mens. ❤️
📍 Stal Cloverhof – Bornem
