Just Equine Vet Gabinet Weterynaryjny

Just Equine Vet Gabinet Weterynaryjny Gabinet realizuje usługi z zakresu, m.in.

rozrodu koni (przygotowanie klaczy do krycia, inseminacja, pomoc okołoporodowa), stomatologii, okulistyki, profilaktyki, stanów nagłych (zachowawcze leczenie schorzeń morzyskowych, szycie ran), ortopedii.

15/04/2026

Sarkoidy to dość częsty problem dermatologiczny u koni 🐴

Są to nowotwory skóry – lokalnie agresywne, ale niezłośliwe, co oznacza, że nie dają przerzutów do innych narządów. Najczęściej mają postać niewielkich, niebolesnych narośli, jednak mogą się powiększać i ulegać wtórnym zakażeniom ⚠️ Dlatego nie warto ich bagatelizować – nawet na wczesnym etapie!

Sarkoidy wywoływane są przez wirusa brodawczaka bydlęcego (BPV) 🦠 Powoduje on transformację nowotworową u osobników wrażliwych, więc nie każdy koń mający kontakt z wirusem zachoruje. Istnieje wiele typów sarkoidów – różnią się wyglądem i stopniem agresji, co wpływa na dobór odpowiedniego leczenia.

Niestety, po usunięciu guza często dochodzi do nawrotów. Wynika to z tego, że wirus „wbudowuje się” w materiał genetyczny komórek, prowadząc do ich dalszej transformacji nowotworowej.

Diagnoza opiera się głównie na obrazie klinicznym oraz – w razie potrzeby – badaniu histopatologicznym usuniętego guza 🔬 Biopsja nie jest zalecana, ponieważ może zwiększyć agresywność zmiany.

Leczenie zawsze powinno być dobrane indywidualnie.
W warunkach stajennych stosuje się m.in. maści cytotoksyczne, które niszczą komórki nowotworowe, ale mogą też uszkadzać zdrowe tkanki – dlatego ich użycie powinno odbywać się wyłącznie pod kontrolą lekarza weterynarii.

W niektórych przypadkach konieczne jest chirurgiczne usunięcie zmiany. Zaletą tej metody jest możliwość wykonania badania histopatologicznego oraz przygotowania tzw. autoszczepionki 💉

Autoszczepionka zawiera inaktywowane komórki nowotworowe lub ich fragmenty, które pomagają „nauczyć” układ odpornościowy konia rozpoznawać i zwalczać sarkoida 🛡️ Jest szczególnie polecana przy zmianach mnogich lub nawracających, gdy inne metody zawodzą lub są trudne do zastosowania.

W następnym filmiku przypadek kliniczny!

10/02/2026

ZNIECZULENIE OGÓLNE W WARUNKACH STAJENNYCH - PRZYPADEK KLINICZNY

07/02/2026

Czy wiecie, że znieczulenie ogólne koni nie jest zarezerwowane tylko dla zabiegów, przeprowadzanych w klinikach? Wiele procedur chirurgicznych, od szycia ran przez kastracje po wycinanie niektórych zmian skórnych, odbywa się na ,,koniu leżącym” także w terenie!

Znieczulenie ogólne najczęściej przeprowadzane jest w klinikach z uwagi na dostępność specjalistycznego sprzętu. Może jednak okazać się konieczne także w warunkach stajennych, np. do szycia skomplikowanych ran, zwłaszcza w lokalizacjach, które uniemożliwiają chirurgowi dogodny dostęp. Takie znieczulenie daje całkowite unieruchomienie zwierzęcia, umożliwiając bezpieczne i bezbolesne przeprowadzenie wielu zabiegów chirurgicznych, zwłaszcza jeśli wspierane jest znieczuleniem miejscowym.

Przed wprowadzeniem konia w znieczulenie ogólne konieczne jest zakwalifikowanie zwierzęcia do zabiegu na podstawie jego ogólnej kondycji, wydolności układu krążeniowego i oddechowego, co odbywa się na podstawie wnikliwego badania klinicznego. Jeżeli zabieg jest planowany warto wykonać również podstawowe badania krwi. Po potwierdzeniu braku przeciwwskazań zdrowotnych konieczne jest zadbanie o odpowiednie miejsce, w którym koń zostanie położony. Powinno być odpowiednio duże, ciche i spokojne, wyłożone miękką i czystą ściółką oraz pozbawione przedmiotów, o które koń mógłby potencjalnie się uderzyć.
Pierwszym etapem znieczulenia jest premedykacja, czyli farmakologiczne uspokojenie zwierzęcia i zniesienie reakcji na bodźce zewnętrzne. Następnie lekarz weterynarii wykonuje indukcję znieczulenia, czyli pozbawienie zwierzęcia świadomości za pomocą kombinacji leków nasennych i zwiotczających mięśnie szkieletowe. Jest to pierwszy newralgiczny moment znieczulenia, ponieważ koń szybko przyjmuje pozycję leżącą (1-3 minuty). Problemy na tym etapie najczęściej wynikają z pobudzenia zwierzęcia z powodu utraty kontroli nad mięśniami oraz nieumiejętnej asekuracji podczas kładzenia, co może skutkować urazami.

Podczas zabiegu chirurgicznego nad podtrzymaniem znieczulenia powinna czuwać przeszkolona osoba. Konieczne jest monitorowanie parametrów życiowych pacjenta i kontynuowanie znieczulenia w postaci pojedynczych wstrzyknięć (tzw. Bolusów) lub ciągłego wlewu dożylnego. Znieczulenie powinno być możliwie płytkie podczas całej procedury, aby zminimalizować potencjalne komplikacje. Ułatwia to dodatkowe znieczulenie miejscowe pacjenta okolicy operowanego regionu.

Po zakończeniu operacji przystępujemy do wybudzania pacjenta. Koń z natury jest zwierzęciem uciekającym, dlatego po odzyskaniu świadomości będzie starał się jak najszybciej przyjąć pozycję stojącą. Zadaniem lekarza weterynarii oraz pomocników jest więc maksymalne przedłużenie czasu, który koń spędzi leżąc, aby mógł w tym czasie całkowicie zmetabolizować leki i nabrać siły, które pozwolą mu zachować równowagę po wstaniu.

Znieczulenie ogólne jest zatem narzędziem, wykorzystywanym w celu zapewnienia bezpieczeństwa zwierzęcia i operatora, ale także niejednokrotnie umożliwiającym wykonanie niektórych zabiegów. Przeprowadzone w sposób zaplanowany i przemyślany jest szansą na wykonanie procedur, które niemożliwe byłyby na koniu stojącym.

23/01/2026

ŚLEPOTA MIESIĘCZNA- CO TO TAK NAPRAWDĘ OZNACZA?
PRZYPADEK KLINICZNY!🐴

29/12/2025

Ślepota miesięczna to potoczna nazwa nawracającego zapalenia błony naczyniowej oka (equine reccurent uveitis- ERU). Jest to złożona choroba autoimmunologiczna, na której rozwój mają wpływ czynniki genetyczne i infekcyjne. Stanowi najczęstszą przyczynę utraty wzroku u koni.

Choroba cechuje się nawracającymi epizodami aktywnego stanu zapalnego błony naczyniowej, pomiędzy którymi następuje okres bezobjawowy. Aby mówić więc o ,,ślepocie miesięcznej” w historii choroby musi zaistnieć kilka epizodów zapalenia, doprowadzających stopniowo do przewlekłych zmian w gałce ocznej. Oko konia stanowi wyjątkowy narząd, który dzięki sprawnie funkcjonującym barierom jest immunologicznie niezależny od reszty organizmu konia. Oznacza to, że w przebiegu chorób ogólnoustrojowych oko jest chronione i nie powinno zostać dotknięte zmianami chorobowymi. Jeżeli jednak dojdzie do zaburzenia funkcjonowania bariery krew- oko napływają do niego komórki układu immunologicznego i cytokiny, co wywołuje stan zapalny. W przebiegu choroby dochodzi więc do zaburzeń ekspresji antygenów oraz nieszczelności naczyń krwionośnych, czemu sprzyjać mogą czynniki infekcyjne. Udowodniony związek z rozwojem ERU u koni mają bakterie z rodzaju Leptospira, którymi konie mogą zarazić się poprzez kontakt z moczem, krwią lub płynami ustrojowymi innych zakażonych zwierząt.

W klasycznym przebiegu choroba manifestuje się ostrymi objawami stanu zapalnego, takimi jak: łzawienie, skurcz powiek, światłowstręt. Charakterystyczne jest wyraźne zwężenie źrenicy z osłabioną reaktywnością na światło. Nawracający stan zapalny sprawia, że w oku rozwijają się zmiany przewlekłe, takie jak: obrzęk rogówki, zaćma, zrosty przednio-tylne, degeneracja siatkówki. Nieleczone przypadki doprowadzają z czasem do całkowitej ślepoty i atrofii gałki ocznej, która staje się mała i zapadnięta. Nierzadko jednak ślepota miesięczna występuje w postaci tylnej, kiedy zmiany degeneracyjne rozpoczynają się w głębszych warstwach gałki ocznej i mogą być trudniejsze do zauważenia przez właściciela.
Diagnostyka opiera się na dokładnym badaniu okulistycznym, niekiedy w połączeniu z badaniem ultrasonograficznym, zwłaszcza jeżeli dno oka jest trudne do oceny ze względu na utratę przejrzystości rogówki lub soczewki. Celem potwierdzenia udziału bakterii z rodzaju Leptospira w rozwoju choroby konieczne jest badanie cieczy wodnistej oka.

Wbrew powszechnej opinii terapia farmakologiczna, czyli ,,zakraplanie” oczu nie jest skutecznym sposobem leczenia ślepoty miesięcznej. Sterydowe krople przeciwzapalne służą jedynie ograniczeniu aktywnego stanu zapalnego i zmniejszeniu bolesności. Skutecznym sposobem leczenia jest wszczepienie podtwardówkowego implantu z cyklosporyny, co możliwe jest wyłącznie w warunkach klinicznych. Paliatywnym sposobem leczenia jest doszklistowa iniekcja niskich dawek gentamycyny. Zabieg ten możliwy jest do wykonania w warunkach stajennych na koniu stojącym. Metoda ta ma swoje wady, m.in. możliwy rozwój zaćmy, ale ogranicza objawy ostrego stanu zapalnego i poprawia komfort życia pacjentów, u których, z różnych względów, zabieg chirurgiczny nie jest możliwy.

28/12/2025

W nawiązaniu do poprzedniego posta, podkreślającego wagę regularnych kontroli stomatologicznych, zwłaszcza u pacjentów geriatrycznych, pora na przypadek kliniczny!

Pacjentką gabinetu była 27-letnia klacz pełnej krwi arabskiej. Klacz od kilku tygodni miała problem z przeżuwaniem paszy, co ostatnio zakończyło się kolką z powodu przeładowania okrężnicy dużej. Po opanowaniu kolki konieczna stała się kontrola stomatologiczna celem wykluczenia problemów z uzębieniem.

W badaniu dentystycznym stwierdziłam, m.in. obecność diastem, zgryz falisty, znacznego stopnia zużycie powierzchni żujących zębów policzkowych i, co było najbardziej palącym problemem, złamanie zęba trzonowego 209. Klacz wykazywała znaczną bolesność podczas wszelkich manipulacji w okolicy zęba, dlatego ekstrakcję zaplanowałam niezwłocznie.

Ekstrakcje zębów policzkowych u koni to zabieg wykonywany na koniu stojącym, poddanemu sedacji oraz znieczuleniu miejscowemu, zarówno przewodowemu, jak i nasiękowemu. Dobre znieczulenie jest kluczowe, aby pacjent nie odczuwał bólu podczas całej procedury. Jest to stosunkowo skomplikowany zabieg, którego trudność uzależniona jest m.in. od lokalizacji zęba, stopnia jego ruchomości i wielkości oraz struktury korony rezerwowej oraz korzeni. Zęby konia są znacznie dłuższe, niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Przypominają nieco górę lodową- to, co widzimy to jedynie krótka korona kliniczna, zaś pod tkankami ukryta jest korona rezerwowa, która może osiągać znaczne rozmiary. U koni młodych cały ząb może mieć nawet ponad 10 cm długości! U starszych koni, na skutek naturalnego procesu wysuwania zębów, korony są krótsze, niż u koni młodych, ale częściej mają rozgałęzienia w obrębie korzeni, co predysponuje je do złamań podczas ekstrakcji.

Podczas zabiegu najpierw obluzowałam zęba ze swoich połączeń więzadłowych z zębodołem. Kiedy jego ruchomość wzrosła, za pomocą kleszczy ekstrakcyjnych oraz podpórki stomatologicznej stopniowo go wyciągnęłam . W trakcie całego zabiegu klacz otrzymywała wlew dożylny ze środkami sedującymi, co gwarantowało brak bólu i bezpieczeństwo podczas procedury. Ząb udało się wyciągnąć z zębodołu bez złamania. Aby mieć stuprocentowe potwierdzenie konieczne jest jednak badanie endoskopowe oraz radiologiczne. Dlaczego jest to takie ważne? Pozostawienie jakiegokolwiek fragmentu zęba niesie wysokie ryzyko wystąpienia fatalnej w skutkach infekcji. Ze względu na bliskość zatok w przypadku zębów szczęki infekcja ta rozprzestrzenia się dalej i wówczas konieczne staje się płukanie zatok, co możliwe jest tylko w warunkach klinicznych. Oprócz tego oczywiście kluczowe jest usunięcie złamanego fragmentu. Dlatego właśnie ekstrakcja zęba może trwać nawet kilka godzin. Choć pozornie jest to proces siłowy, wymaga znacznego wyczucia i delikatności.

Po zabiegu zębodół zabezpieczyłam specjalnie przygotowaną plombą a pacjentka otrzymała leki przeciwzapalne i antybiotyki. Kontrola i wyciągniecie plomby odbyły się w kolejnym tygodniu. Wszystkie tkanki zagoiły się bez żadnych komplikacji i, co najważniejsze, znacznie poprawił się komfort żucia.
Przypadek ten pokazuje, jak wiele problemów u koni ma swoje źródło w jamie ustnej. Regularne kontrole i właściwa opieka stomatologiczna pozwalają uniknąć wielu poważniejszych problemów i zapewnić Państwa koniom komfort i zdrowie!

16/12/2025

Czy zauważyłeś, że Twój koń w ostatnim czasie chudnie lub ma problem z przybraniem masy ciała? Czy niechętnie je, a może miewa nawracające kolki? 🤔
Powodów może być wiele, jednak jednym z nich mogą być problemy stomatologiczne.

Regularne przeglądy stomatologiczne stanowią podstawę prawidłowej opieki nad koniem. To właśnie w jamie ustnej rozpoczynają się pierwsze procesy trawienne, które mają istotny wpływ na funkcjonowanie całego przewodu pokarmowego. U koni młodych przeglądy powinny być wykonywane standardowo raz w roku. U pacjentów geriatrycznych, ze względu na naturalne procesy starzenia, kontrole powinny odbywać się częściej i być ukierunkowane na maksymalną poprawę komfortu życia 🐴
Dotyczy to również koni ze zdiagnozowanymi problemami stomatologicznymi.

Za pacjenta geriatrycznego uznaje się każdego konia powyżej 16. roku życia. W tej grupie znacznie częściej obserwuje się zmiany w uzębieniu związane z wiekiem, takie jak zużycie powierzchni zgryzowych czy EOTRH, ale również problemy, które wcześniej zostały przeoczone lub pominięte.

Do najczęściej spotykanych problemów stomatologicznych należą:
✔️ diastemy z towarzyszącą chorobą przyzębia
✔️ EOTRH (odontoklastyczna resorpcja i hipercementoza zębów koni)
✔️ próchnica prowadząca do infekcji, ropni oraz zwiększająca ryzyko złamań zębów
✔️ wady zgryzu, takie jak zgryz schodkowy czy falisty, wynikające z nieprawidłowego ścierania się zębów
✔️ oraz wiele innych

Problemy stomatologiczne niosą za sobą szereg negatywnych konsekwencji, z których najbardziej oczywistą jest bolesność w obrębie jamy ustnej oraz wynikająca z niej niechęć do jedzenia i przeżuwania paszy. Zaawansowane zmiany mogą prowadzić do infekcji i ropni okołowierzchołkowych, a w konsekwencji również do bolesnych zakażeń zatok, ze względu na bliskie sąsiedztwo korzeni zębów szczęki.

Niewłaściwe przeżuwanie paszy skutkuje zmniejszoną produkcją śliny, która naturalnie buforuje kwaśne pH treści żołądkowej. Zaburzenie tej równowagi może prowadzić do powstawania nadżerek i owrzodzeń błony śluzowej żołądka. Dodatkowo niedokładne rozdrabnianie paszy zwiększa ryzyko kolek, najczęściej wynikających z przeładowania okrężnicy wielkiej oraz zatkań przełyku.

Wiele powszechnie występujących problemów ze strony przewodu pokarmowego konia może mieć więc swój początek w jamie ustnej. Dlatego regularne przeglądy stomatologiczne oraz wczesne wykrywanie nieprawidłowości są tak istotne.
Lepiej zapobiegać niż leczyć.

Już wkrótce przypadek kliniczny!🐴

25/11/2025

W nawiązaniu do poprzedniego postu, dotyczącego ochwatu na tle metabolicznym obiecany przypadek kliniczny! 🐴

07/11/2025

OCHWAT ZWIĄZANY Z SYNDROMEM METABOLICZNYM

Ochwat definiowany jest jako ostre, rozlane, nieropne zapalenie tworzywa kopytowego. Aktualnie wiadome jest, że stanowi zespół objawów klinicznych, związanych z chorobą ogólnoustrojową lub z zaburzeniami obciążania kończyn i, co najważniejsze, nie stanowi odrębnej jednostki chorobowej.

👉 Co to oznacza? Ochwat nie jest chorobą samą w sobie, ale jest bolesnym objawem problemu ukrytego gdzieś indziej.

Wśród wszystkich przyczyn, wywołujących ochwat, dominują choroby metaboliczne: hiperinsulinemia (wysoki poziom insuliny spoczynkowej), związana z syndromem metabolicznym koni oraz dysfunkcja części pośredniej przysadki mózgowej (PPID, ang. Pituitary pars intermedia dysfunction, wcześniejsza nazwa: zespół Cushinga).

W tym wpisie skupię się na związku pomiędzy syndromem metabolicznym a rozwojem ochwatu. Jego wczesne wykrycie jest kluczowe podczas leczenia i stanowi wskaźnik prognostyczny przyszłych rzutów zapalenia tworzywa kopytowego.

📍 Syndrom metaboliczny diagnozowany jest na podstawie nieprawidłowości w rozmieszczeniu tkanki tłuszczowej oraz oznaczenia stężenia insuliny spoczynkowej. Dokładny mechanizm, przez który hiperinsulinemia indukuje ochwat nie jest w pełni poznany, ale sugeruje się, że może ona poprzez odpowiednie receptory w blaszkach kopyta powodować osłabienie i uszkodzenie komórek blaszek.

🩺 Podczas wizyty lekarz weterynarii ocenia ogólną kondycję zwierzęcia i pobiera krew od pacjenta. Aktualnie nie jest już zalecane wykonywanie tego badania na czczo – pacjent może mieć stały dostęp do siana i paszy, ale bez cukrów prostych, których głównym źródłem jest zboże.

Istotna jest również ocena istniejących zmian w obrębie puszki kopytowej (m.in. rotacja i opuszczenie kości kopytowej), co możliwe jest dzięki badaniu radiologicznemu. Znaczący wzrost poziomu insuliny wraz z występującymi objawami klinicznymi stanowi potwierdzenie ochwatu na tle insulinooporności.

Poza standardowym leczeniem objawowym konieczne jest wówczas farmakologiczne leczenie przyczynowe, które ma na celu obniżenie stężenia insuliny.

💊 W tym celu z pomocą przychodzą ludzkie leki przeciwcukrzycowe, które działając na odpowiednie receptory w nerkach zwiększają wydalanie glukozy z moczem, obniżają jej stężenie we krwi, a co za tym idzie – zmniejszają produkcję insuliny.

Pozwoli to na kontrolowanie przebiegu choroby i ograniczenie kolejnych rzutów ochwatu.

Już niedługo przypadek kliniczny!

29/10/2025

Zgodnie z zapowiedzią przypadek kliniczny, będący rozwinięciem poprzedniego posta! 🐴

Adres

Unieszewo
11-036

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Just Equine Vet Gabinet Weterynaryjny umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Udostępnij

Kategoria