25/06/2026
Spacer....
Suche źdźbła traw i kłosy (nazywane ośćmi) są poważnym, sezonowym zagrożeniem dla zwierząt. Ze względu na swoją budowę, mogą wbijać się w skórę, oczy, uszy czy łapy, a także wnikać do dróg oddechowych. Ponieważ nie mają możliwości cofnięcia się, potrafią "wędrować" w głąb ciała, wywołując silne stany zapalne i ropnie.
Najczęstsze miejsca wnikania i objawy
-Łapy i przestrzenie między palcami: Zwierzak może nagle zacząć mocno kuleć, lizać łapę, a między palcami często widać mały otwór lub obrzęk.
-Uszy: Kłos wbity w ucho powoduje, że zwierzę gwałtownie potrząsa głową, przechyla ją na bok lub trze uchem o podłogę.
-Oczy: Objawami są silne łzawienie, mrużenie oka, zaczerwienienie i próby drapania pyszczka.
-Nos: Jeśli kłos dostanie się do dróg oddechowych, zwierzę zaczyna nagle i gwałtownie kichać, prychać lub próbować pocierać nos łapami.
-Skóra: Kłosy mogą wbić się w dowolnym miejscu, np. pod pachami czy w pachwinach, tworząc bolesne, czerwone guzki lub ropnie.
Jak chronić swojego pupila?
Unikaj zagrożeń: Wiosną i latem omijaj wysokie, niekoszone trawy oraz suche łąki.
Codzienna kontrola: Po każdym spacerze dokładnie obejrzyj sierść i skórę zwierzaka, przeczesz go i sprawdź newralgiczne miejsca (uszy, pachy, przestrzenie między palcami).
Szybka reakcja: Jeśli podejrzewasz, że kłos wbił się w ciało (zwłaszcza w okolicy oczu lub uszu), nie próbuj wyciągać go na siłę.
Natychmiast udaj się do lekarza weterynarii. Wędrujące ciało obce może wymagać interwencji chirurgicznej.
Na zdjęciu kłos wyjęty wczoraj chirurgicznie spod powieki oka kota ....
